Categoriearchief: Spiritual

я смотрю в темноту

Я смотрю в темноту, я вижу огни.
Это где-то в степи полыхает пожар.
Я вижу огни, вижу пламя костров.
Это значит, что здесь скрывается зверь.
Я гнался за ним столько лет, столько зим.
Я нашел его здесь в этой степи.
Слышу вой под собой, вижу слезы в глазах.
Это значит, что зверь почувствовал страх.

Ik kijk in de duisternis. Ik zie vuur.
Ergens op de steppe smeult een brand.
Ik zie vuur, ik zie de vlammen van een kampvuur.
Dat betekent, dat het beest zich hier schuilhoudt.
Ik ben er achteraan gejaagd, zoveel jaren, zoveel winters.
En ik heb het hier gevonden op de steppe.
Ik hoor het gejank, ik zie de tranen in zijn ogen.
Dat betekent dat het beest voor het eerst angst heeft gevoeld

Я смотрю в темноту, я вижу огни,
Это значит, где-то здесь скрывается зверь.
Он, я знаю, не спит, слишком сильная боль,
Все горит, все кипит, пылает огонь.
Я даже знаю, как болит у зверя в груди,
Он идет, он хрипит, мне знаком этот крик.
Я кружу в темноте, там где слышится смех,
Это значит, что теперь зверю конец.

Ik kijk in de duisternis. Ik zie vuur.
Dat betekent, dat het beest zich hier schuilhoudt.
Ik weet dat het niet slaapt, want het heeft te veel pijn.
Het brandt, kookt en flakkert nog.
Ik weet zelfs hoezeer het beest pijn heeft in zijn borst
Het loopt, het steunt, ik ken die schreeuw.
Ik cirkel rond in de duisternis, rond het gelach dat opklinkt.
Dat betekent dat het met het beest gedaan is.

Я не буду ждать утра, чтоб не видеть, как он,
Пробудившись ото сна, станет другим.
Я не буду ждать утра, чтоб не тратить больше сил,
Смотри на звезду – она теперь твоя.
Искры тают в ночи, звезды светят в пути,
Я лечу и мне грустно в этой степи.
Он уже крепко спит – слишком сладкая боль,
Не горит, не горит, утихает огонь.

Ik wacht de ochtend niet af, ik wil niet zien hoe het,
Eenmaal uit de slaap ontwaakt, geheel verandert.
Ik wacht de ochtend niet af, om niet nog meer kracht te spenderen.
Kijk naar de ster, die is nu van jou.
Vonken smelten in de nacht, sterren verlichten de weg.
Ik vlieg over de mistroostige steppe.
Het beest is in diepe slaap verzonken. Wat een zoete pijn.
Het vuur brandt niet, brandt niet en vervaagt.

Когда утро взойдет, он с последней звездой
Поднимется в путь, полетит вслед за мной.
Когда утро взошло, успокоилась ночь,
Не грозила ничем, лишь отправилась прочь.
Он еще крепко спал, когда слабая дрожь
Мелькнула в груди, с неба вылился дождь.
Он еще крепко спал, когда утро взошло.
Он еще крепко спал, когда утро взошло.

Als de ochtend aanbreekt, gaat het met de laatste ster
Op weg en vliegt achter mij aan.
Als de ochtend aanbreekt, komt de nacht te rust.
Zij dreigde nergens meer mee, was immers heengegaan.
Het sliep nog diep, toen een zachte regen
Op zijn borst druppelde, toen goot het hemelwater neer.
Het sliep nog diep, toen de ochtend aanbrak.
Het sliep nog diep, toen de ochtend aanbrak.

Media Monitor Rusland – 2

Op de valreep vandaag een media monitor als blijk van dankbaarheid en waardering  voor de nieuwe donatie die wij deze week hebben mogen ontvangen.

Deze monitor is voor onze rekening en wordt niet vanuit de donaties bekostigd.

De webmail-portal mail.ru toont een fotoserie van Nikolaas de Tweede en zijn gezin op haar site. Aanleiding was de geboortedag van Nikolaas Romanov op 8 mei 1868.

Nikolaas Romanov

Het commentaar van mail.ru bij foto 1 van 12 luidt: ‘Op 8 mei 1868 werd Nikolaas Romanov geboren in Tsarskoje Selo. Hij was de laatste Russische tsaar en een van de meest opmerkelijke figuren van de vaderlandse geschiedenis. De discussie over zijn persoon duurt tot op de dag  van vandaag voort.’

Foto 2/12 toont grootvorst Nikolaas Aleksandrovitsj op 3-jarige leeftijd, foto 3/12 op vijfjarige leeftijd en foto 4/12 begin dertig.

Foto 2/12

Foto 5/12 toont hem met zijn vrouw, tsarina Aleksandra Fjodorovna,  foto 6/12 tijdens de jacht, foto 7/12 met zijn neef George de Vijfde, koning van het Verenigd Koninkrijk, met wie hij een uiterlijke gelijkenis vertoonde.

Foto 7/12

Foto 9/12 toont Nikolaas de Tweede op 20 juli 1914 op het balkon van het Winterpaleis, waar hij met tegenzin de oorlogsverklaring aan Duitsland aflegde. Deze foto staat in sterk contrast staat tot foto 11/12, de mooiste foto van de serie, waarop Nikolaas Romanov te zien is met zijn gezin.

Foto 11/12

Deze foto is gemaakt in 1913 en toont de tsaar zittend naast zijn echtgenote en omringd door zijn vier prachtige dochters Tatiana, Maria, Olga en Anastasia, en door zijn aan hemofilie lijdende zoon Aleksej.

Hieronder een foto waar de namen van de kinderen bij staan, die geen deel uitmaakt van de serie op mail.ru.

Onder de link naar de fotoserie staat een link naar een artikel over het voorstel van Jevgeni Gerasimov, lid van de gemeenteraad van Moskou en hoofd van de Commissie voor Cultuur en Communicatie, om het standbeeld voor Nikolaas de Tweede niet in Moskou, maar in Sint Petersburg neer te zetten.

Hij reageert daarmee op een eerder voorstel van Ivan Soecharjov, eerste vice-voorzitter van de Commissie voor Maatschappelijke en Religieuze organisaties, om een gedenkteken voor Nikolaas de Tweede te plaatsen in een van de straten van Moskou.

Gerasimov meent namelijk dat de historische symboliek beter tot zijn recht komt in Sint Petersburg, omdat de laatste tsaar immers een innige band had met die stad en zich daar tussen 1732 en 1917 de officiële residentie van de Russische tsaren, het Winterpaleis, bevond.