Categorie archief: Spiritual

De meisjes zijn het slachtoffer van de seksuele voorlichting

In ons blog van gisteren, zijn we één gevolg van de seksuele voorlichting vergeten te noemen. Wellicht omdat het zo overduidelijk is.

Het zijn de meisjes die er het meeste last van hebben, als er te vroeg met seksuele relaties begonnen wordt.

Bij seks zijn vrouwen degenen die iemand in hun lichaam moeten dulden. Dat is veel intiemer dan voor mannen, die het lichaam van de ander binnendringen.

Als vrouwen hun partner volledig vertrouwen, kunnen ze daar een gevoel van extase aan beleven. Of de seks tenminste beleven als een bevestiging van de intimiteit van hun relatie.

Maar als het op een teleurstelling uitloopt, zijn zij degenen die er het meeste last van hebben, omdat het voor hen veel intiemer is.

Natuurlijk zijn er meisjes die vroeger beginnen dan anderen en daar geen of minder last van krijgen, maar dat is een minderheid. De meeste meisjes die te vroeg beginnen, krijgen er wel last van in hun latere emotionele ontwikkeling en hun relaties.

Als de seksuele voorlichting op lagere scholen leidt tot vroegtijdige seksuele relaties, zijn het dus de meisjes die daar het meeste schade van ondervinden.

Haal seksuele voorlichting onmiddellijk uit het basisonderwijs

Deze week wordt op talrijke scholen in Nederland seksuele voorlichting gegeven. Tot enkele jaren geleden werd dat nog gedaan op de middelbare school bij het vak biologie, maar tegenwoordig gebeurt dat op lagere scholen. Dat houdt in dat seksuele voorlichting nu niet meer aan pubers, maar aan kinderen gegeven wordt. Kinderen in de leeftijd van 8 tot 12.

Welke zieke geest heeft dat bedacht?

Seksuele voorlichting aan kinderen is inmiddels zelfs verplicht gesteld door de onderwijsinspectie.

Dat heeft geleid tot ridicule vormen van “creativiteit”. Juffen die aan de slag gaan met een banaan en twee appels, een condoom over een courgette heentrekken en het gehoor van 8 tot 12-jarigen plastisch proberen uitleggen dat je op verschillende manieren kunt klaarkomen.

Kortom, de grote mensen zijn helemaal de weg kwijt.

Laten we als voorbeeld een school in Utrechtse Heuvelrug nemen die we uit piëteit niet bij naam zullen noemen. Op maandag 20 maart kregen kinderen seksuele voorlichting, waarbij onder andere geslachtsdelen in niets verhullend detail in beeld gebracht werden en de kinderen “leerden” hoe geslachtsgemeenschap verliep.

Hoe reageerde de klas? De meest voorlijke kindjes probeerden stoer te doen, maar de meerderheid van de klas was overstuur. Een kindje moest overgeven.

Dit gebeurt niet alleen op deze school, maar ook op andere basisscholen tijdens “seksuele voorlichting”.

Dat is ook begrijpelijk, want het is volstrekt ongezond om kinderen te confronteren met zaken waar ze nog niet aan toe zijn. Dat kan hun emotionele ontwikkeling ernstig schaden. Kinderen mogen ook geen bier drinken, blowen of autorijden. Het is hetzelfde principes als met films kijken: een film die voor een achtjarige spannend is, kan een kind van vijf nachtmerries geven.

De leerkrachten hebben massaal het belangrijkste principe van elke vorm van onderwijs vergeten, namelijk dat je kinderen bepaalde lesstof pas moet aanbieden, als ze die kunnen verwerken. Dan worden ze erdoor gewapend, nu worden ze er echter door verlamd.

Kinderen tussen de 8 en 12 hebben nog helemaal geen voorstelling van volwassen seksualiteit. Die kunnen ze pas begrijpen als ze zelf seksuele gevoelens gaan ontwikkelen en dat gebeurt tijdens de puberteit, omdat dan de fysiologische veranderingen plaatsvinden, die zulke gevoelens mogelijk maken.

Voor die tijd snappen ze het niet en dat is maar goed ook, want kinderen hebben het recht om gewoon kind te zijn. Het is een misvatting dat kinderen zo vroeg mogelijk volwassen moeten worden.

De seksuele “voorlichting” wordt gerechtvaardigd met allerlei valse argumenten. Een daarvan luidt dat kinderen steeds vroeger in aanraking komen met seksualiteit en daarom zo vroeg mogelijk moeten worden voorgelicht. Maar als dat als probleem gezien wordt, en dat wordt het door iedereen met uitzondering van pedofielen en pedoseksuelen, dan moet je simpelweg voorkomen dat kinderen met seksualiteit in aanraking komen. Geen videoclips die alleen maar over seks gaan, niet reageren op contactverzoeken van onbekenden op social media, etc.

Ten tweede is het niet waar dat kinderen over het algemeen eerder met seks beginnen. Dat geldt slechts voor een beperkte groep kinderen, vaak met specifieke omstandigheden. Ten derde is het causaal verband, als daar al sprake van is, juist omgekeerd, want kinderen hebben juist de neiging om te reproduceren wat ze zien, niet om te doen wat ze te horen krijgen. Vandaar het Engels spreekwoord: “Don’t do as I do, do as I say” dat geldt als voorbeeld hoe je het niet moet doen. Kinderen zullen door “seksuele voorlichting” dus geneigd zijn om eerder met seksuele relaties te beginnen.

Misbruik voorkomen
Een ander vals argument is dat kinderen op jonge leeftijd voorgelicht moeten worden over seksualiteit om te voorkomen dat ze misbruikt worden. Het is echter de vraag of kinderen minder vatbaar worden voor seksueel misbruik, als je ze zo vroeg aan seksuele voorlichting blootstelt. Door het feit dat kinderen leren accepteren dat leerkrachten hen, gebruik makend van hun gezagspositie, nare gevoelens overdragen, leren ze juist van volwassen mensen zaken te accepteren, waarvan ze eigenlijk vinden dat die ongepast zijn. Dat werkt misbruik juist in de hand.

Bovendien ervaren kinderen de voorlichting zelf als schokkend. Een kind zodanig traumatiseren dat het moet overgeven, is een vorm van geestelijk misbruik.

Gelukkig worden
Dan is er de al even valse redenering dat een kind later ongelukkig wordt, als het geen seksuele voorlichting krijgt. Dat is bijna een pedofiele projectie. Als je wilt dat je kind later gelukkig wordt, moet je het juist geen seksuele voorlichting geven, maar beschermen tegen informatie die niet bij de leeftijdsfase hoort.

Als ze van school onbewust de suggestie meekrijgen dat ze op hun twaalfde met seks moeten beginnen, en ze doen dat ook, zullen ze daar later last van krijgen. Als ze dat vrijwillig doen, krijgen ze daar zelfs nog meer last mee, omdat ze dan een negatief zelfbeeld ontwikkelen en met schuldgevoelens te kampen krijgen. Ze moeten inzien dat het misbruik door de context is gegeven. Elke seksuele relatie die voor de puberteit plaatsvindt, berust in feite op een of andere vorm van misbruik.Met seks kun je dus beter een jaar te laat beginnen, dan een jaar te vroeg.

Een ander argument is, dat voorlichting ertoe dient om ongewenste zwangerschappen te voorkomen. Maar dan kan mamma toch ook gewoon aan haar dochter vertellen dat ze voorzichtig moet zijn? Daar hebben we toch geen juf voor nodig, die voor de klas het gebruik va een condoom demonstreert?

Dan is er nog de bewering dat kinderen vóór de ontwikkeling van fysieke seksuele eigenschappen al seksuele gevoelens zouden hebben. Dat is opnieuw een pedofiele projectie, die ongemerkt in de pedagogie is terechtgekomen. Pedofielen hebben seksuele gevoelens voor kinderen en daarom zouden ze willen dat die gevoelens wederzijds zijn. Dat creëert de schijn van gelijkwaardigheid en vrijwilligheid in de relatie van een pedofiel met een minderjarige. Maar dat is niet het geval. Pedofiele relaties zijn nooit “gelijkwaardig”, maar berusten altijd op misbruik van het leeftijdsverschil, van nieuwsgierigheid, van schuldgevoelens of van een afhankelijkheidspositie. Ze leiden ook altijd tot schade in de latere emotionele ontwikkeling van het slachtoffer.

Tenslotte is er de bewering dat personen die geen seksuele voorlichting hebben gehad, ongelukkig zouden worden. En dat voorlichting nodig zou zijn om aan hun latere geluk bij te dragen.

Dat veronderstelt echter dat alle generaties die niet op de lagere school voorlichting gehad hebben, ongelukkig zijn geworden. Maar dat is de hele mensheid tot nu toe! Dat is natuurlijk een absurde claim.

Recht ouders
Los van deze inhoudelijke overwegingen, is de bemoeienis van scholen met de seksuele opvoeding van de kinderen van andermans ouders niet op zijn plaats.

Scholen zijn er om de kinderen onderwijs te geven, maar ouders bepalen wat voor opvoeding ze aan hun kind willen geven. Seksuele voorlichting is een onderdeel van de opvoeding en heeft op scholen dus niets te zoeken.

Het is het exclusieve recht van de ouders om te beslissen wanneer, hoe en óf hun kinderen seksuele voorlichting krijgen.

Haal seksuele voorlichting zo snel mogelijk uit het basisonderwijs. Breng het terug naar biologieles in de tweede klas van de middelbare school of beter nog, bemoei je er helemaal niet mee.

Holding out hope as bright as it is false – Obama creëert antecedenten WW3

De Amerikaanse president Barack Obama heeft op 30 oktober 2015 verklaard dat hij toch grondtroepen naar Syrië gaat sturen. Te beginnen met een 50-tal commando’s dat naar Noord-Syrië wordt uitgezonden.

Ze moeten daar gerichte operaties tegen ISIS uitvoeren in Syrië en Irak (voor dat laatste zit je in Noord-Syrië dan overigens helemaal niet goed) en helpen om de Irakese stad Ramadi te heroveren.

Hij deed dat ondanks 16 beloftes om dat niet te doen. Of moet je zeggen dankzij, want als een staatsman standvastig is in zijn voornemen om iets niet te doen, waarom moet hij het dan zo vaak ontkennen? Dan is één of hooguit twee of drie keer toch voldoende?

Los van de weifelachtige houding van de president in zaken van oorlog en vrede – hij heeft hier gehandeld in overleg met “militaire adviseurs”, terwijl het een puur politieke beslissing betreft – is dat een ernstige zaak. Door de enkele aanwezigheid van Amerikaanse grondtroepen, wordt er een antecedent gecreëerd voor een militaire confrontatie met de Russische strijdkrachten die het Syrische regime momenteel assisteren in zijn strijd tegen Islamitische Staat.

Of zo’n schermutseling opzettelijk of onbedoeld tot stand komt, doet er niet toe. Het gaat erom dat Obama de voorgeschiedenis van de derde wereldoorlog aan het schrijven is.

In plaats van samen te werken met Rusland door met dat land een coalitie aan te gaan om IS zo snel mogelijk te verslaan, stuurt hij grondtroepen naar een land, waar de Russische luchtmacht dagelijks bombardementen uitvoert. Hij doet dat zonder mandaat van de Verenigde Naties, terwijl Rusland tenminste formeel handelt op verzoek van de legitieme regering van Syrië, die nog steeds door de VN erkend is.

De 50 commando’s zullen gevolgd worden door nieuwe grondtroepen, waardoor de kans op incidenten toeneemt. Op een gegeven moment ontstaat een situatie, waarin het haast wel móet komen tot een “onbedoelde” confrontatie.

Obama maakt het zichzelf met zijn stuurloze koers alleen maar moeilijker, want als de troepen eenmaal in Syrië zijn, is het in de huidige situatie onmogelijk om ze zonder gezichtsverlies weer terug te trekken.

Het is overigens niet zeker dat er niet al lang “boots on the ground” aanwezig zijn in Syrië.

Volgens een artikel van de Sunday Express met titel “SAS dress as ISIS fighters in undercover war on jihadis“, zouden er deze zomer al Britse commando’s van de Special Air Service en de Special Boat Service in Syrië aanwezig zijn. Deze special forces waren aanwezig in Syrië in het kader van de Britse participatie aan de strijd tegen ISIS (“Operation Shader”).

In werkelijkheid zouden ze zich echter als ISIS-strijders verkleed hebben en tegen de troepen van de Syrische regering gevochten hebben. Als Britse commando’s met ISIS meevechten, is het niet onmogelijk dat Amerikaanse special forces dat ook reeds enige tijd doen.
Dat verklaart waarom de bloeddorstige barbaren van ISIS, met nauwelijks getrainde psychisch labiele westerse drop-outs in hun gelederen, het toch zo lang hebben uitgehouden tegen het Syrische beroepsleger.

De Russische president Vladimir Poetin kán vanuit zijn positie niet veel anders doen dan wat hij doet: de omsingeling van Rusland doorbreken en het conflict naar het Midden-Oosten exporteren. Obama verkeert echter in een sleutelpositie, want de Verenigde Staten hebben hun handen vrij. Doordat Obama echter blijft weigeren om zijn historische opdracht uit te voeren, leidt de vredespresident ons gestaag naar de derde wereldoorlog. Ook al zal die waarschijnlijk pas in de (tweede) ambtstermijn van Hillary Clinton uitbreken.

Obama is diep in zijn hart bang, dat als hij in zijn buitenlandse politiek hetzelfde idealisme aan de dag legt, als John Fitzgerald Kennedy deed in de binnenlandse politiek, hem hetzelfde lot zal wachten als zijn illustere voorganger.

Obama werd in 2008 door een sangoma (natuurgenezer) van het zoeloevolk treffend beschreven in het hiernavolgende gedicht:

An actor walks upon the floodlit stage of life
wearing a mask of an angel beneath a demon’s gown.
Pretence smiles upon the crowded hall of life
holding out hope as bright as it is false.
Son of a woman in whose veins flows the blood
of ancient Ireland and dark Africa’s plains.
You are Obama, nick-named the standing king
You are Barack, oh, son born to deceive
The suffering hoards of Africa look up to you,
See a black saviour where nought but a Judas strides.
An entrapper of nations, bringer of dismal war
Behind the robes and the nylon wings of hope
Oh, may those who look upon you, see you as you are.
May those who hope in you behold you as you be
A prince deceitful to bring down Africa’s shrines
A siren who leads Africa’s ships onto rocks of obliteration.
Your rule my lord will not be one of peace
Your reign my king will not be one of smiles
Even as we speak in caves both dark and dank
Enraged fanatics plot your dark demise
They will put around your head a bloodwet martyr’s crown.
Oh black Kennedy following the one before
May God forgive thee and thy fiery spouse
As you walk in silence from the stage of life
Barack Obama, blessed son, Oh standing king.

Barack, oh Barack… You are one of us. Put aside the Ranger, become who you were born to be…

Is de Derde Wereldoorlog te voorkomen?

Ja, in principe wel. In de praktijk is moeilijk te zien hoe.

Er zijn tientallen redenen waarom de huidige buitenlandpolitiek van met name de VS – en dus helaas per definitie die van de Europese grootmachten – afstevent op een militair conflict.

Vandaag zullen we er twee uitlichten:

1- een bijna algemene onwetendheid over de ware toedracht van de geschiedenis van de moderne tijd vanaf 1890. Door dat schokkende gebrek aan kennis en begrip, herkent men bepaalde patronen niet die ook tot de vorige twee wereldoorlogen geleid hebben.
2 – het feit dat er door bepaalde groeperingen doelbewust en ongehinderd op een verwoestend mondiaal conflict word aangestuurd.

Om met het laatste te beginnen:

Men vindt het over het algemeen vervelend om te moeten inzien dat de aarde zowel door voortreffelijke en uitzonderlijk goede individuen wordt bewandeld, als door uiterst cynische, zeg maar kwaadaardige types. En dat die laatsten, door een combinatie van gebrek aan empathie en van het vermogen om de eigen intenties te verbergen, een disproportionele invloed hebben verworven op de financiële en politieke wereld in westerse landen.

Bij mijn laatste bezoek aan Umbrië enkele jaren geleden, werd ik getroffen door de serene en bijzondere atmosfeer van die streek. In feite was de geest van de Heilige Franciscus (1181-1226) zelfs 800 jaar na dato nog alom voelbaar. Een ongelooflijk wilskrachtige en deemoedige christenziel, die niet alleen de in verval geraakte christelijke kerk gered heeft, maar ook daadwerkelijk zonder bezittingen leefde en onder die omstandigheden drie ordes wist op te richten, – waaronder de eerste vrouwelijke orde in Europa. Een eenvoudige monnik die door deemoed en navolging van Jezus wist uit te stijgen boven zijn tijdgenoten en daadwerkelijk uiteindelijk ook de uiterlijke tekenen van zijn heilige leven heeft mogen ontvangen in de vorm van de heilige kruiswonden.

stigmatization_of_st_francis_bardi_chapel

Of neem Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), die in de 35 jaar van zijn leven zo veel onsterfelijk schone muziek heeft weten te creëren dat hij niet meer weg te denken valt uit de culturele ontwikkeling van de mensheid.

Als dergelijke voortreffelijke persoonlijkheden mogelijk zijn, met dermate uitzonderlijke biografieën, dan is ook mogelijk dat er cynische en kwaadaardige types bestaan die proberen te doen waar zij het beste in zijn.

Doordat het goede bestaat, is ook de mogelijkheid tot het kwade gegeven. Dat komt voort uit het wezen van de mens, uit de menselijke vrijheid en moraliteit.

Nu kun je wel, zoals de laatste eeuwen de katholieke kerk gedaan heeft, de moraliteit collectief definiëren en opleggen, maar dat verplaatst het probleem alleen maar, doordat je mensen van hun individuele vrijheid en ontwikkeling naar spirituele kennis berooft. Daardoor worden ze immers extreem beïnvloedbaar en kunnen gemakkelijk door anderen, die wel kennis bezitten, gemanipuleerd worden.

Paul Wolfowitz

Bovendien wil het Goede, net zoals het Schone en de Wijsheid, zoals Franciscus en Mozart hebben laten zien, uitsluitend via het individu steeds weer opnieuw ontstaan. Niet zo zeer via een groep of religie.

Nu is alles ook nog eens min of meer constant in ontwikkeling. Zowel de kosmos als de mens en de wereld zijn voortdurend in ontwikkeling. Komt er geen “goede” ontwikkeling, naar meer harmonie, elegantie en ontplooiing, dan volgt meestal een neerwaartse ontwikkelingsfase, of een destructieve, waarna een groot deel van een continent of zelfs van de mensheid opnieuw moet beginnen.

Het is alsof het kwaad als het ware verlost wil worden, alsof de duisternis aan het licht wil treden. Of die nu op bepaalde plaatsen heerst, of zich in de ogen van bepaalde ogenschijnlijk fatsoenlijke en hoogstaande personen toont. En in laatste instantie is de strijd om de vooruitgang niet gericht tegen deze duistere figuren, maar, in de woorden van de apostel Paulus, tegen geestelijke wezens. “Want wij hebben den strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de geweldhebbers der wereld, der duisternis dezer eeuw, tegen de geestelijke boosheden in de lucht.” Het is een strijd tegen Onwetendheid en Onwaarachtigheid. Dus de overwinning ligt in het streven naar Kennis en Waarheid.

We hebben het kortom over personen die zich door verstrekkende intenties laten leiden, die niet worden ingegeven door een universeel belang, maar door belangen van een vaak relatief kleine groep die uitsluitend behoud en vermeerdering van de eigen macht op het oog heeft. Personen die streven naar maximale macht zijn doorgaans bij een of meerdere groeperingen aangesloten. Dat komt omdat het voor individuen bijna onhaalbaar is om de hoogste “aardse” macht te vergaren. De ultieme macht laat zich bij voorkeur uitoefenen door een groepering, aan wie de leden onvoorwaardelijk met inzet van al hun vermogens trouw zijn. Die groepering moet gesloten zijn, anders verwatert de macht. Macht wordt per definitie uitgeoefend door de een over de ander, derhalve kunnen niet te veel mensen tot het huis der machtigen worden toegelaten, omdat er dan geen sujetten overblijven waarop de macht kan worden uitgeoefend.

Macht moet door maximaal 10% van de bevolking worden uitgeoefend over 90% van de bevolking. Substantiële macht moet volgens hetzelfde principe uitgeoefend worden door 10% van de 10% – zeg maar 1 op de 100 – en de ultieme macht door een fractie daarvan. De werkelijke macht, bijvoorbeeld om een doctrine er doorheen te drukken die gericht is op het ontmantelen van landen die een onafhankelijk buitenland beleid hebben, ligt bij 1 op de 10.000.

Hoe kleiner de verhouding van het aantal machthebbers tot het aantal onderworpenen, hoe groter het soortelijk gewicht van de macht. Maar om macht te kunnen vermeerderen, heb je idealiter meerdere generaties nodig, want persoonsgebonden macht wordt beperkt door de leeftijdsverwachting van de drager van de macht. Een persoon als Josif Stalin heeft van 1928 tot 1953 een nauwelijks geëvenaarde concentratie aan macht mogen uitoefenen, die echter na zijn dood vrijwel direct begon af te takelen. Een groepering echter, die als zij een lid verliest en ander in zijn plaats kan opnemen, kan over meerdere generaties plannen. Drager van de macht is dan niet de persoon, maar de groep.

Onderzoeken we de oorsprong van de Eerste Wereldoorlog, dan komen – via Duitsland, Frankrijk en Rusland – uiteindelijk uit in Groot-Brittannië bij een kleine groep personen rondom koning Edward VII (1841-1910), de zoon van Queen Victoria. Met personen als Alfred Millner (Boerenoorlog), Cecil Rhodes (Rhodesië), Reginald Balliol Brett (Lord Esher), Lord Nathaniel Rothschild goedmoedig in een coördinerende rol op de achtergrond, en met Arthur Balfour (Buitenlandse zaken) en vlootbouwer Richard Haldane.

Richard Haldane

Vooral in nominaal democratische landen als de VS en Groot-Brittannië weet men traditioneel voortvarend met allerlei informele groeperingen te werken. De oorsprong van alles wat met langetermijnpolitiek te maken heeft, moet gezocht worden in de schoot van dit soort genootschappen. ZO’n politiek kan in een formele democratie worden doorgevoerd via het principe dat een goed georganiseerde kleine groep een disproportionele invloed kan uitoefenen op een ongeorganiseerde meerderheid, en het principe dat kennis macht is. De meeste premiers en ministers van buitenlandse zaken zijn niet in staat om zelf een nieuw buitenlandbeleid te formuleren, en zijn dus afhankelijk van bijvoorbeeld denktanks als de Council on Foreign Relations in de VS.

Hoe deze heerschappen een soort club vormden die vanaf het einde van de 19e eeuw onvermoeibaar bouwde aan de architectuur van de daarop volgende wereldoorlog, alles omwille van de glorie van het Britse wereldrijk, wordt beschreven in Hidden History. The secret origins of the First World War van Gerry Doherty en Jim Macgregor.

Er is in kringen rondom de Britse regering in 1890 uitgerekend, dat Duitsland Groot-Brittannië in 1914 economisch zou inhalen. Dat moest koste wat kost voorkomen worden.

De Tweede Wereldoorlog vindt zijn oorsprong in feite in 1917, toen vanuit het Westen in Rusland een revolutionair nihilistisch regime aan de macht geholpen werd. De Derde Wereldoorlog vindt zijn uiterlijke oorzaak in dezelfde week als de tweede. Op 7 november 1917 pleegden de bolsjewieken hun staatsgreep, terwijl op 2 november 1917 de kiem gelegd werd voor Israël als politiek staat, in de vorm van de zogeheten Balfourdeclaratie, de brief waarin Lord Balfour aan Lord Rothschild mededeelde dat de regering van Zijne Majesteit welwillend stond tegenover de vestiging van een joods tehuis in Palestina. Daarmee werd ook de kiem gelegd voor de voortdurende spanningen en terugkerende oorlogen tussen de joodse staat en de omringende landen in de regio, die tot op de dag van vandaag voortduurt.

Om te onderzoeken hoe de financiële architectuur werd opgezet die dit vervolg op de Eerste Wereld oorlog mogelijk maakte, kunt u Lords of Finance van Liaquat Ahmed raadplegen, waaruit onder andere blijkt dat de Bank of England tot in 1942 leningen verstrekte aan het nationaal-socialistische Duitsland.

Sinds de opkomst van de moderne geldeconomie zie je – als één van de talrijke rode draden die door de uiterlijke ontwikkeling heen lopen – dat in de een of andere vorm telkens twee of drie met elkaar strijdige of strijdende ideologieën, bewegingen of mogendheden worden gefinancierd en anderszins gesteund, die dankzij die steun kunnen concurreren met de natuurlijk of wenselijke ontwikkeling in Europa en elders in de wereld.

Je kunt ook zien dat die dialectische manipulatie van politiek, cultuur, onderwijs, wetenschap en internationale verhoudingen, een geografische richting heeft. Hij gaat momenteel vooral uit van het Westen en richt zich meestal op het Oosten. Het heeft te maken met de financiering van verkiezingscampagnes in de Verenigde Staten, met de Wolfowitz-doctrine, met de pogingen om via allerlei verdragen een soort wereldhandelsrijk te stichten, met het streven om via genetisch gemanipuleerde organismes binnen enkele generaties het organische voedsel in een groot deel van de wereld te vervangen door zaden die jaarlijks opnieuw ingekocht moeten worden, met verkapte steun aan Islamitische Staat, et cetera.

Financierde in de 19e eeuw bepaalde banken steevast twee zijden van hetzelfde conflict, zodat de destructie groter werd en die banken rijker, zo is inmiddels aangetoond dat in de 20e eeuw vanuit soortgelijke kringen zowel de opkomst, industrialisering en opbouw van een agressieve strijdmacht van het communistische Rusland werd gefaciliteerd, als de machtsgreep en economische en diplomatieke successen van Adolf Hitler in Duitsland. En hoe vervolgens werd aangestuurd op een conflict dat door die ontwikkelingen veel bloediger en destructiever werd, dan het geval was geweest als de financiële wereld zich er niet mee bemoeid had.

Na de Tweede Wereldoorlog zien we, onder andere aan de hand van bijvoorbeeld de memoires van generaal Wedemayer, hoe China door goed getimed ingrijpen van de VS in handen van de communisten gespeeld werd.

Genraal Alfred Wedemeyer

Dat kon gebeuren nadat in China door Russische geheimagenten een communistische partij was opgericht, hetgeen u kunt lezen in Mao: The Unknown Story (2005) van Yung Chang en Jon Halliday. Die druk kon de Amerikaanse regering alleen maar uitoefenen omdat China tijdens de Tweede Wereldoorlog afhankelijk was geworden van militaire steun van de VS. Amerikaanse deelname aan de strijd in de Pacific was weer mogelijk gemaakt door de Japanse aanval op Pearl Harbour, die vanuit Japans perspectief een wanhoopsdaad was tegen de economische omsingeling door de VS, zie Day of Deceit. The truth about FDR and Pearl Harbour van Robert Stinneth.

Zonder Tweede Wereldoorlog zou er in China – en in Oost-Europa – geen communistisch regime aan de macht gebracht kunnen zijn, net zoals er zonder Eerste Wereldoorlog geen communistisch regime in Rusland zou zijn geweest.

Mao heeft China vervolgens in economisch, sociaal en cultureel opzicht meer verwoest dan tien Amerikaanse atoombommen hadden kunnen doen. Daardoor is China wellicht 20 jaar later de geduchte economische en militaire concurrent van de VS geworden dan het geval was geweest, als de nationalisten hadden gewonnen en er geen communistisch economisch stelsel zou zijn ingevoerd.

Het is belangrijk om in te zien hoe ver de invloed van de Westerse achtergrondpolitiek heeft gestrekt in de 20e eeuw, en hoe geniaal die politiek is geweest. Zelfs de vorming van een Europese Unie is in feite in het belang van de VS, in de zin dat een log socialistisch Europa minder concurrentie betekent voor de VS, dan een dynamisch en pluriform continent.

Als men begrijpt dat het streven van de balance of power politiek van het Britse Rijk en de Wolfowitz-doctrine van de VS is, om te voorkomen dat buiten de angelsaksische wereld mogendheden opstaan, die ook maar in potentie een “bedreiging”, dat wil zeggen, concurrentie zouden kunnen vormen, dan begrijpt men waarom er in regio’s zoals Zuid-Oost Azië, Noord-Afrika en het Midden-Oosten voortdurend chaos moet zijn, teneinde de relatieve invloed vanuit het Westen te behouden, dan wel vermeerderen.

Dan begrijpt u wat critici van de Amerikaanse wereldpolitiek als Dominique de Villepin en Sergej Lavrov bedoelen met hun kritiek op de “unipolaire” wereld en hun pleidooien voor een “multipolaire wereld”. En op hun nadruk op de “dialoog” in plaats van de “botsing” der beschavingen.

Dominique de Villepin VN 2003

Zij willen geen wereld die eerst tot op het bot wordt verdeeld door allerlei kunstmatig gecreëerde of opgeblazen conflicten, en vervolgens een Angelsaksische nieuwe wereldorde zoals die op de achterzijde van het dollarbiljet wordt aangekondigd.

Novus Ordo Seclorum

Als we een wereldoorlog willen voorkomen, moeten we leren zien dat Syrië het Servië van 1914 is, en Rusland het Duitsland van 1914. En dat, als de Wolfowitz-doctrine niet door toekomstige Amerikaanse regeringen aan de kant wordt gezet, China de uiteindelijke vijand van de VS zal zijn.

Dan moeten we onze regeringen dwingen om Oekraïne met rust te laten. Dan moeten we de sancties eenzijdig opheffen, ons herbewapenen en uit de NAVO stappen. Dan moeten we Nederlandse wetten weer boven Europese wetten laten gaan. Dan moeten we directe democratie invoeren en de kiezers laten beslissen over deelname aan militaire acties in Syrië of Afghanistan, over vluchtelingenquota en andere belangrijke kwesties. Als we dat allemaal doen, dan hebben we een begin gemaakt met het voorkomen van een mogelijke derde wereldoorlog. Doen we dat niet dan zal hij komen, net zoals in 1914 en 1939: zonder dat u en ik en de meerderheid van de bevolkingen van de betrokken landen het hebben gewild.