AIVD-trol treitert website om Douma-blog

Niet iedereen was blij met ons blog van 18 april 2018, waarin admiraal Lord West en generaal Jonathan Shaw aan het woord kwamen.

We ontvingen een Nederlandstalige reactie van een Russisch emailadres, waarin de onbekenden zich voordoen als ‘de redactie’ en zich ‘het recht voorbehouden’ om ‘de wet te overtreden’, op te roepen tot ‘moord’ en ‘doodsverwensingen’ en dreigen met ‘rechter’ en ‘overheidsgeweld’.

Anonieme reactie op artikel over Lord West en Jonathan Shaw

Typische intimidatie door de trollen van de AIVD-MIVD-NCTB. Je kunt er nét geen ‘bedreiging’ van maken in strafrechtelijke zin, maar de boodschap is duidelijk voor iedereen die weet hoe moderne inlichtingendiensten op journalisten proberen in te werken.

Het bericht besluit  met een oproep tot zelfcensuur, opvallend direct voor wat we van de smiechterige AIVD-trollen gewend zijn: ‘Dus houd je een beetje in of wees creatief’.

Twee Britse topmilitairen geloven niets van gasaanval-verhaal

Admiraal Alan William John West, voormalige hoofd van de Royal Navy en de Royal Marines, veegt in een vraaggesprek met de BBCde suggestie van tafel dat de Syrische president Bashar al Assad opdracht zou hebben gegeven tot een aanval met chemische wapens op de burgers van Douma.

Hij ziet geen enkele militair voordeel voor de Syrische regeringstroepen om op dat moment een gasaanval te plegen, vlak voordat de stad hun in handen valt.

Ook de voormalige bevelhebber van de Britse troepen in Irak, generaal Jonathan Shaw, twijfelt aan het gasaanval-verhaal.

Op Sky News verklaart hij: “The debate we seem to be missing from this is: What possible motive might have triggered Syria to launch a chemical attack at this time and in this place? You know, the Syrians are winning”.

Vlak daarna wordt hij abrupt en op het onbeleefde af door de presentatrice afgekapt, hetgeen de indruk wekt dat er niet nog meer informatie over wat er werkelijk in Douma gebeurd is aan de kijkers mag worden uitgezonden.

Nu niet alleen voormalige diplomaten en bekroonde onderzoeksjournalisten, maar ook voormalige top-militairen openlijk verklaren niets te geloven van de aanleiding voor de aanval van VS, Groot-Brittannië en Frankrijk op Syrië, is de kans groot dat het nieuws zich gaat verspreiden.

 

Hoofd van kliniek in Douma ontkent chemische aanval

De Britse onderzoeksjournalist Robert Fisk is in Douma geweest op de plek waar het filmpje gemaakt is van de kinderen die met water worden afgespoeld.

Robert Fisk Reports Head of Douma Clinic Denies Chemical Weapons Attack

Hij interviewde een Engels sprekende arts van het ziekenhuis waar het filmpje was opgenomen.

Zie het geluidsdocument op de website van de voormalige Britse ambassadeur in Oezbekistan en rector van de Universiteit van Dundee Craig Murray, die zich meermaals kritisch heeft uitgelaten over de militaire interventie door VS, Groot-Brittannië en Frankrijk.

De arts vertelde dat het filmpje echt is, maar dat de kinderen niet door een chemische aanval waren getroffen.

Zij werden afgespoeld met water, omdat ze vrijgelaten waren uit de ondergrondse tunnels, waar zij opgesloten hadden gezeten.

Er is dus volgens het hoofd van het ‘getroffen’ ziekenhuis helemaal geen chemische aanval geweest.

De beelden van de uitgeputte kindertjes zijn door jihadistische propagandisten uit de context gehaald om het gebruik van chemische wapens te suggereren.

De Britse krant The Independent is zo sportief geweest om dat bericht online te publiceren.

De opmerking van de Amerikaanse president Donald Trump over de Syrische president Bashar al Assad als ‘gas killing animal’ is dus misplaatst. De aanval van VS, Groot-Brittannië en Frankrijk op doelen in Damascus op 14 april is een tragische vergissing ten gevolge van jihadistische propaganda.

De aanval had twee doelen: vergelding voor het feit dat de Syrische regering  begin april chemische wapens tegen de burgerbevolking had ingezet en voorkomen dat zij het in de toekomst weer zou doen.

Dat was dus zinloos, want de regering heeft dus helemaal geen chemische wapens ingezet. Dat geldt ook voor eerdere aantijgingen, althans sinds er begin oktober 2013 met de vernietiging van de chemische wapens begonnen is.

Syrië heeft zijn complete voorraad chemische wapens immers met ingang van  2013 onder toezicht van inspecteurs van de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens  van de VN vernietigd.

De Amerikaanse minister van Defensie James Mattis heeft op 2 februari 2018 tegenover journalisten verklaard dat zijn regering geen bewijs had dat de regering van Assad tijdens de Syrische oorlog sarin had gebruikt.

De rebellen hebben echter volgens verschillende bronnen, waaronder nota bene het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse zaken wel chemische wapens gebruikt. Dat gaf het ministerie toe in de publicatie van zijn (negatieve) reisadvies voor Syrië d.d. 18 oktober 2017.

Er is geen enkele bewijs dat de Syrische strijdkrachten nog over chemische wapens beschikken. De ‘opslagplaatsen voor chemische wapens’ die op 14 april door de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk gebombardeerd zijn, waren naar alle waarschijnlijkheid leeg.

De tragische vergissing van het Witte Huis kan ten goede gekeerd worden. Nu de waarheid over de ‘chemische aanval’ naar buiten is gekomen, kunnen de parlementen van de VS en Groot-Brittannië, die niet gekend zijn in de aanval, hun controlerende en corrigerende rol hervatten.

De blunder van Trump kan het begin worden van een constructieve rol van het Westen in het Midden-Oosten.

De betrokken Westerse mogendheden zouden eerst samen met Assad en Rusland Islamitische Staat (IS) moeten verslaan en  de ‘gematigde’ rebellen, waarvan inmiddels is gebleken dat die in de praktijk niets goeds in de zin hebben met Syrië, van de onderhandelingstafel moeten uitsluiten. Als de rebellen de kans zouden krijgen om hun jihadistische standpunten aan het land op te leggen, zal de positie van de Syrische vrouwen en die van de christenen in Syrië aanmerkelijk verslechteren. En dat is gelijk de meerderheid van de Syrische bevolking.

Als IS en de jihadistische rebellen verslagen zijn, kunnen de Westerse regeringen president Assad dwingen tot democratisering van Syrië.

Omdat het land de facto praktisch uit elkaar gevallen is, zou men naar het Zwitserse model moeten kijken, waarbij verschillende taalgroepen en etnische of religieuze gemeenschappen regionale autonomie verkrijgen en dus geen reden meer hebben om zich af te scheiden.

Assad had geen motief voor chemische aanval op Douma

De chemische aanval op de Syrische burgerbevolking die op 7 april in Douma plaatsgevonden zou hebben, is niet op last van de Syrische president Bashar al Assad gepleegd.

Assad had geen enkel belang bij een aanval op dat moment en op die plek. Douma ligt vlakbij Ghouta. Het Syrische leger had de strijd om oost-Ghouta gewonnen. De stad was door het Syrische leger omsingeld en er werd onderhandeld over de overdracht aan de regeringstroepen.

Wat voor belang had Assad erbij om vlak voordat  de stad Douma hem in handen viel  een aanval op een niet militair doelwit te plegen?

Assad was de jihadistische rebellen aan het verslaan, niet alleen in Douma, maar ook elders in het kerngebied dat er van Syrië overgebleven is.

Wilde hij bewust zijn eigen glazen ingooien?

Door een wapen in te zetten, waarvan het gebruik door de Amerikaanse regering als grond voor  interventie wordt gezien?

Niet alleen het tijdstip, maar ook de overige omstandigheden van de aanval, zoals het – civiele – doelwit en het -verboden – type wapen, zijn zo precies dat daaruit opzet afgelezen kan worden.

Maar wie had de opzet? Assad?

Dat veronderstelt dat Assad bereid is om omwille van één uitspatting van wreedheid het hele verdere militaire verloop van de oorlog te riskeren. Het veronderstelt met andere woorden dat hij een irrationele gek is die zijn eigen glazen ingooit, zoals Hitler die zijn troepen verbood om zich uit Stalingrad terug te trekken en daardoor het complete zesde leger verloor.

Als er één persoon in de hele wereld was die géén motief had om opdracht te geven tot deze aanval, dan was het Assad.

Daarmee reikte hij immers de Amerikaanse president Donald Trump – die met de benoemingen van Mike Pompeo op buitenlandse zaken en John Bolton als nationale veiligheidsadviseur een oorlogskabinet aan het vormen is – op een glimmend zilveren presenteerblaadje de aanleiding tot een militaire interventie aan.

Trump zit aan het thuisfront in de problemen door het onderzoek dat de speciale aanklager Robert Mueller voert naar Russische beïnvloeding van de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016.

Een ‘humanitaire oorlog’ zou hem buitengewoon goed uitkomen, want dat leidt de aandacht of van de binnenlandse problemen en doet de populariteit van Amerikaanse presidenten traditioneel stijgen.

Kijken we naar de kringen die in dezelfde richting streven als John Bolton – die altijd achter de Irak-oorlog is blijven staan en nu ook met Iran wil afrekenen – dan zou de opzet daar gezocht kunnen worden.

De hulpverleners die de chemische aanval gemeld hebben zijn werkzaam voor twee organisaties die door de voormalige Britse ambassadeur in Syrië Peter Ford als ‘pro-islamitische propaganda-instellingen’ worden aangemerkt: het Syrisch-Amerikaanse Medische Genootschap (SAMS) en de zogeheten ‘Witte Helmen’, de Syrian Civil Defense.

De SAMS is instelling die in de VS gevestigd is. De Witte Helmen zijn niet Syrisch, maar in 2013 buiten Syrië opgericht door James Le Mesurier, een voormalige officier van de Britse militaire inlichtingendienst en alumnus van de Britse Royal Military Academy. De Witte Helmen zijn reeds meermaals betrapt op het verspreiden van gemanipuleerd beeldmateriaal.

Beide organisaties houden zich enerzijds bezig met humanitaire hulpverlening en anderzijds met propaganda. Het zijn door buitenlandse geheime diensten opgezette, dan wel geïnfiltreerde instellingen.

Door het succes van de propaganda rond de – nog steeds niet door onafhankelijke experts onderzochte – chemische aanval in Douma, heeft president Trump de wereld op de rand van een nieuwe wereldoorlog gebracht.

Het is opnieuw dankzij Rusland dat een militair conflict tussen VS en Rusland is voorkomen.

Dankzij het voortreffelijke werk van de Russische militaire inlichtingendienst GROe, die van tevoren wist op welke doelwitten  de Amerikaanse, Britse en Franse kruisraketten gericht zouden worden, zijn er geen slachtoffers gevallen.

En door het besluit van de Russische president Vladimir Poetin om geen S-400 luchtafweersysteem in te zetten om de Westerse kruisraketten neer te halen, hebben de Westerse aanvallen niet tot de dood van Russische militairen geleid .

Het Syrische leger gebruikt in plaats van S-400 installaties MOMENTEEL S-125, S-200 en verschillende types ZRK-installaties, te weten Kwadraat, Osa en Buk. Dat is deels luchtafweergeschut uit de sovjet-tijd.

Door intelligent te anticiperen heeft Poetin enerzijds voorkomen dat er Russische militairen gedood zouden worden en anderzijds de Westerse troepen gezichtsverlies laten leiden, doordat een aanzienlijk deel van hun kruisraketten door verouderde luchtafweer is neergehaald.

Rusland heeft opnieuw de wereldvrede gered.

 

Voormalige Britse ambassadeur in Syrië smeekt om gezond verstand

Peter Ford: ‘Please engage your brain. Answer the question. How has Assad benefited from all this mayhem? In fact it has rebounded against him. Why would he do such a thing when he was already winning? The battle for eastern Ghouta was virtually over. Why would he choose this moment to do the one thing that was garanteed for him to pluck defeat for him from the jaws of victory?’

 

Boris Johnson nu ook op leugen betrapt

De directeur van de militaire onderzoeksfaciliteit Porton Down, die heeft vastgesteld dat het tegen Sergej Skripal gebruikte gifgas een variant is van Novichok, verklaarde in een interview dat gisteren door Sky News uitgezonden werd, dat wetenschappers van zijn instituut niet hebben kunnen vaststellen wat de herkomst van het gas was, laat staan of het in Rusland geproduceerd was of niet.

Dat was strijdig met de bewering van de Britse minister van Buitenlandse zaken Boris Johnson, die eerder had beweerd dat Porton Down hem verzekerd had dat er ‘geen twijfel’ was dat het voor de aanslag gebruikte gas uit Rusland afkomstig was.

Nu blijkt dat Porton Down wel de hoedanigheid van het chemische wapen heeft vastgesteld, maar niet de herkomst, blijkt dat minister van Buitenlandse zaken Boris Johnson aantoonbaar gelogen heeft over de conclusies van het onderzoek.

Daarmee heeft hij in feite het Britse parlement misleid en zal hij volgens de Britse parlementaire traditie moeten aftreden.

 

 

Novichok bewijst juist dat de aanslag niet door Rusland gepleegd is

Als de Russische geheime diensten Sergej Skripal hadden willen vermoorden, zouden ze NOOIT een in Rusand geproduceerd zenuwgas als NOVICHOK hebben gebruikt.

Want dat verwijst direct naar Rusland.

De keuze van NOVICHOK voor een aanslag op een Russische dubbelspion is alleen begrijpelijk vanuit het perspectief van een  opdrachtgever die het wil DOEN VOORKOMEN alsof Rusland bij de aanslag betrokken is.

De vergiftiging van Skripal vormt een deceptie-operatie die als doel heeft om Rusland diplomatiek af te snijden van Europa. Het is een klassiek voorbeeld van Britse verdeel-en heerspolitiek ten aanzien van het continent.

Inmiddels heeft een Britse rechtbank de Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens (OVCW) toestemming gegeven om een bloedmonster van Skripal te onderzoeken op sporen van het zenuwgas.

De monsters zijn volgens de uitspraak van de rechtbank verkregen van wetenschappers van Porton Down, oftewel van de onderzoeksfaciliteit van de Britse strijdkrachten die mogelijk het zenuwgas, waarmee de aanslag op Skripal gepleegd is, aan MI-6 verstrekt heeft.

Dat is dus geen onafhankelijk onderzoek. Het zou een onafhankelijk onderzoek zijn, indien artsen van de OVCW persoonlijk Skripal in het ziekenhuis zouden bezoeken en zelf bloed zouden afnemen, en als dat zou gebeuren in gezelschap van getuigen en op film zou worden vastgelegd.

De bevindingen van het onderzoek stellen – volgens de uitspraak van de rechtbank – dat het gaat om ‘zenuwgas van het type Novichok of van een soortgelijk type’.

De Britse regering weigert echter om deze bevindingen te delen met de Russische regering.

Als we er vanuit gaan dat het bloedmonster daadwerkelijk van Skripal afkomstig is, onderweg niet is gemanipuleerd of verwisseld en dat het niet om een verwant zenuwgas, maar om Novichok gaat, dan bevestigt dat dat de aanslag niet in opdracht van de Russische regering gepleegd kan zijn.

Theresa May is finished

Aangezien de Russen de aanslag op Sergej Skripal niet gepleegd kunnen hebben, werpt de vraag zich op wie dat dan wel gedaan heeft.

Laten we, voordat we dankbaar  gebruik maken van het nieuwe criterium ‘waarschijnlijkheid’ dat de Britse regering heeft ingevoerd bij het vaststellen van schuld, eerst de geopolitieke context in beschouwing nemen.

De aanslag past naadloos in het patroon van provocaties ten aanzien van de Russische Federatie dat de NAVO-landen op instigatie van de Verenigde Staten sinds 2014 laten zien. Dat patroon maakt deel uit van een bredere Anglo-Amerikaanse strategie om Rusland in een militair conflict met Europa te verwikkelen.

Over die strategie kunnen tientallen blogs gemaakt worden, maar het volstaat om enkele symptomen te noemen: de uitbreiding van de NAVO naar het oosten, de eenzijdige terugtrekking van de VS uit het Anti Ballistic Missile-verdrag, de plaatsing van raketschilden bij de Russische grens, het loslaten van NGO’s op de Oekraïne, de sancties op de Присоединение van de Krim met Rusland, de aanval op de Olympische winterspelen in Sotsji, het omverwerpen van regimes van voormalige bondgenoten van Rusland in het Midden-Oosten, het faciliteren van IS, waardoor Rusland met zijn 40 miljoen moslims gedestabiliseerd wordt, de hysterie om de wet die het uitdragen van homoseksualiteit verbiedt op plekken waar Russische kinderen dat kunnen zien, terwijl sommige Amerikaanse deelstaten soortgelijke wetgeving hebben,etc.

Deze en dergelijke provocaties bewerkstelligen ten eerste dat Rusland politiek, militair en diplomatiek wordt omsingeld en ten tweede dat de kern van de leninistische hardliners in Rusland, die nooit is weggezuiverd, wordt versterkt.

It takes two to tango, dus dat zijn wel twee voorwaarden om tot een succesvol conflict met Rusland te komen.

Groot-Brittannië en de Verenigde Staten zijn van meet af aan bij de oprichting van de Sovjet-Unie betrokken geweest. Van Rolls Royce dat motoren leverde voor schepen van de Russische vloot tot Standard Oil dat hielp de olie-industrie opzetten. Professor Antony Sutton heeft ons in zijn uit drie delen bestaande Western Technology and Soviet Military Development overweldigend feitenmateriaal voorgelegd, waaruit blijkt dat de industrialisering van de Sovjet-Unie door een selecte groep van Britse en Amerikaanse multinationals mogelijk is gemaakt.

Voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog hebben Westerse bedrijven en banken stelselmatig technologische en financiële steun verleend aan de Sovjet-Unie, waardoor het inefficiënte systeem overeind kon blijven.

Daarmee zijn afzetmarkten gecreëerd en is voorkomen dat het zwaartepunt van de wereldhandel zou verschuiven van de periferie van de angelsaksische landen naar het Euraziatische continent, hetgeen onvermijdelijk het geval zou zijn geweest, indien Duitsland en Rusland langere tijd in vrede zouden leven, handel zouden drijven en technologie zouden uitwisselen.

De Koude Oorlog was een continuering van de Britse politiek van Balance of Power. Daarmee konden Europa en de wereld worden opgedeeld, de touwtjes intern worden aangehaald en werd voorkomen dat de Duits-Russische handelsbetrekkingen floreerden.

De val van het communistische blok werd met enorme leningen van Westerse financiële instellingen 10 jaar uitgesteld en toen die begin jaren ’90 uiteindelijk plaatsvond, hadden de Centraal- en Oost-Europese landen schulden, waardoor Westerse bedrijven voor een habbekrats voormalige staatsbedrijven konden opkopen.

Rusland zonk na de val van de sovjet-staat weg in de bestuurlijke en economische chaos van de jaren ’90, waardoor enerzijds de economie leeggeplunderd kon worden en anderzijds het liberalisme in diskrediet gebracht werd, vergelijkbaar met de negatieve manier waarop de democratie in Duitsland tijdens de Weimar-republiek werd geïntroduceerd.

Toen Poetin in 2000 het roer overnam, kwam er weer orde in het land en vond er een mini-Wirtschaftswunder plaats. Dat is de reden dat de Russen hun president Poetin op handen dragen.

Vladimir Poetin

De wederopstanding van Rusland was onvermijdelijk. De wijze waaróp die plaatsvindt, echter niet. Het wederopgestane Rusland kan vreedzaam handel drijven met Duitsland, hetgeen het geval zal zijn als de ‘tsaristische’ stroming van Poetin tot heil van de mensheid zegeviert. Of  het zal, tot op het bot getergd, tot een aanval op Duitsland geprovoceerd worden op een moment dat niemand het verwacht.

Rusland kan niet anders, want het heeft niet het economische draagvlak om een langdurige oorlog vol te houden. Als het tot de overtuiging komt dat oorlog onvermijdelijk is, móet het wel het initiatief nemen om een kans op de overwinning te hebben.

Dat brengt Groot-Brittannië en de VS in dezelfde positie als bij de twee eerdere wereldoorlogen: ze zullen niet bezet worden, schakelen rustig over op oorlogseconomie en hebben de handen vrij om van buitenaf te interveniëren, de strijd te beslissen en de wederopbouw te bepalen.

Terug naar Theresa May en haar diplomatieke veldtocht tegen Rusland. Theresa May is in deze context de ideale pion. Ze is een van de slechtste naoorlogse Britse premiers, zit klem tussen Brexit en EU, heeft met haar partij sombere vooruitzichten bij de lokale verkiezingen in op 8 mei en onderhoudt nauwe banden met de Security Service (MI-5), waar ze als minister van Binnenlandse zaken tussen 2010 en 2016 verantwoordelijk voor was.

Theresa May

Sinds de benoeming van het ‘oorlogskabinet’ van Donald Trump, met  CIA-directeur Mike Pompeo op Buitenlandse zaken en John – ‘To stop Iran’s bomb, bomb Iran’ – Bolton als nationale veiligheidsadviseur, lijken de oorlogsvoorbereidingen in een versnelling gekomen te zijn.

De reden is dat de Brits-Amerikaanse legertop waarschijnlijk tot de conclusie is gekomen dat Rusland nú aangevallen moet worden, voordat het over 5 jaar even sterk zal zijn als de VS.

Daarom worden er door het netwerk van de ‘War Party’ in de NAVO-landen steeds meer risico’s genomen.

Vorige maand nog leidde de versnelde oorlogspropaganda tot het aftreden van de Nederlandse minister van Buitenlandse zaken Halbe Zijlstra, die had gelogen dat hij Poetin op zijn datsja had horen zeggen dat hij de voormalige sovjet-republieken wilde heroveren, waaronder de EU-lidstaten Estland, Letland en Litouwen. Toen bleek dat HZ er niet eens geweest was, jokte hij dat hij het verhaal ‘geleend’ had van Shell-topman Jeroen van der Veer en toen die dat ontkende, viel de constructie in elkaar.

Halbe Zijlstra

De bedoeling van de fabel was om aan Rusland een grotere dreiging voor EU, NAVO en NL toe te schrijven, dan daadwerkelijk het geval was en daarmee  extra pressie van NL op Rusland te  rechtvaardigen. De rechtvaardiging was verzonnen, maar de pressie was reëel en daarmee zou Halbe zijn steentje hebben bijgedragen aan de verwezenlijking van de Brits-Amerikaanse strategie van uitlokking van een Europees-Russisch conflict.

Je zou bijna denken dat Halbe voor Theresa May werkt.

Nu HZ door de mand is gevallen en Nederland even niks kan ten opzichte van Rusland, valt de affaire Skripal als een geschenk uit de hemel in de handen van de geplaagde Britse premier.

Als we toch het criterium van waarschijnlijkheid hanteren bij het speculeren over de daders van de vergiftiging van Skripal, dan ligt de optie veel meer voor de hand dat er sprake is van een deceptie-operatie van een van de Britse inlichtingendiensten  en dan waarschijnlijk Secret Intelligence Service (MI-6).

Kijk je naar de knulligheid van de uitvoering, dan kan MI-6 die uitbesteed hebben aan een bevriende dienst of aan contractors. De MI-6 werkt op dat gebied normaliter veel samen met Israëli’s. In elk geval aan een partij die weinig ervaring heeft met dit specifieke zenuwgas en een fout met betrekking tot de dosering gemaakt heeft. Of nog knulliger, een deel van het voor Sergej Skripal bedoelde zenuwgas op zijn dochter Julia Skripal heeft doen terechtkomen.

Dat verklaart dat Theresa May geen enkel bewijs heeft overlegd van enige Russische betrokkenheid bij  de aanslag, noch van het gebruik van Novichok, overigens. Ze kan moeilijk met een MI-6 dossier gaan wapperen of even Tel Aviv bellen.

Het verklaart tevens dat ze  geen internationaal onderzoek toestaat, zoals dat vereist is bij een aanval met een chemisch wapen, hoewel een dergelijk onderzoek de Britse positie alleen maar zou kunnen versterken, indien het bevestigt dat de Russen er achter zaten.

Theresa May speelt hoog spel met haar Skripal-bluf. Het is erop of eronder.

God zij Dank gaat het Russische ministerie van Buitenlandse zaken eindelijk tot de tegenaanval over. Het moet nu alle zeilen bijzetten om een oorlog, althans een situatie waarin een oorlog niet meer te vermijden is, te voorkomen.

Woordvoerder Maria Zacharova onthulde in het programma ’60 minuten’, waar zij maandag 26 maart live te gast was om de uitwijzing van Russische diplomaten toe te lichten, dat er vlakbij Salisbury, waar Skripal woonde en vergiftigd werd, een militaire onderzoeksfaciliteit gevestigd is die zich bezig houdt met chemische oorlogsvoering. En suggereerde dat het daar wel eens vandaan zou kunnen komen.

Het lijkt erop alsof Maria opnieuw gelijk heeft gekregen.

Theresa May heeft haar hand overspeeld. Net als Halbe Zijlstra zal zij binnenkort van het politieke toneel verdwijnen.