Alle berichten van admin

Dirty war 2 – RIVM

Niet alleen Oekraïne heeft geheime militaire laboratoria, ook Nederland kent die. Oekraïne is echter een failed state, waarvan het gezag op een aantal plaatsen door de shock van de Russische politiële actie al vrij snel uiteen begint te vallen. Daardoor hebben de Russen vrij gemakkelijk documenten in handen kunnen krijgen die het bestaan van de laboratoria aantonen.

Nederland heeft echter een degelijke overheid en daarom zijn de laboratoria bij ons ondergebracht in een ondergrondse infrastructuur van gangen, wegen en zalen die tijdens de Koude Oorlog (1949-1989) is aangelegd, dan wel toen gedeeltelijk al bestond en is uitgebreid. Zoals beloofd zullen we deze infrastructuur op dit moment niet in zijn geheel onthullen – we hebben het immers over vele tientallen locaties – maar één centrale locatie mogen we wèl onthullen, omdat die gaat verhuizen en het lab inmiddels niet meer actief is: het RIVM in Bilthoven.

Het RIVM had in de jaren ’70 een afdeling Serotologie die onderdeel uitmaakte van een breder onderzoek naar biologische oorlogsvoering. Dit uiteraard in het kader van de NAVO. Toen de spanningen tussen de vrije wereld en het communistische blok afnamen, werd de financiering van de afdeling stopgezet en de afdeling gesloten.

Officieel. In werkelijkheid ging de afdeling letterlijk onder de grond. Onder het gebouw van het RIVM bevinden zich 3 ondergrondse etages, waar tot enkele jaren geleden geheim militair onderzoek werd gedaan. 

De medewerkers van het RIVM wisten daar niets van, want het lab bevond zich fysiek weliswaar onder het RIVM-terrein, maar was organisatorisch uitbesteed aan een externe groep mensen. Het onderhoud en de beveiliging  van de infrastructuur werd deels gedaan door een speciale afdeling van de militaire inlichtingendienst. De ‘grenswetenschappers’ van het lab zijn afkomstig uit een aantal NAVO-lidtstaten en zijn naar Brits voorbeeld georganiseerd in een speciale hogegraads loge. 

De leden van deze naamloze loge wonen voornamelijk – maar niet uitsluitend – in moderne kapitale panden tussen De Bilt & Bilthoven enerzijds en Camp Amsterdam op de voormalige vliegbasis Soesterberg anderzijds. Die ‘kastelen’ bevinden zich onder andere in Huis ter Heide, Den Dolder & Bosch en Duin en zijn in een aantal gevallen ontworpen door het Vlaamse architectenbureau Vlassak & Verhulst.

De panden staan zonder uitzondering precies boven op de ondergrondse infrastructuur en een deel van de panden heeft een geheime ingang naar de ondergrondse onderzoeksfaciliteiten.

Doordat zij tientallen jaren volstrekt ongehinderd hun gang hebben kunnen gaan – en door de aard van hun werk in sterke mate zijn ontmenselijkt – zijn sommige van deze ‘grenswetenschappers’ overmoedig geworden en hebben zij uiterlijke tekenen van hun ‘exclusiviteit’ op en rond hun ‘kastelen’ aangebracht.

Deze herkenningstekens zijn door ons geregistreerd en de locatie van de panden is bij ons bekend. Deze gegevens worden op dit moment niet openbaar gemaakt, omdat zij dienen als een soort ‘verzekeringspolis’ voor het geval dat er iets met een van onze vrijheidsstrijders zou gebeuren. Dan wordt alles in één keer openbaar gemaakt in verschillende landen in verschillende vormen en worden er lastige vragen gesteld.

Ook zal er dan paniek uitbreken. Dat hebben we liever niet en daarom werken we in principe met de christelijke methode van geleidelijkheid: zo nu en dan een brokje informatie onthullen over de schaduwzijde van ons schitterende land, zodat die informatie verwerkt kan worden en dat stukje van ons land kan worden genezen.

U moet het zien als een gezond organisme dat een klein kwaaltje heeft. Je kunt het kwaaltje niet altijd in één stap genezen, maar moet dat dikwijls doen over een periode van enkele weken of maanden. En in dit geval zijn wij er al enkele jaren mee bezig. 

De ondergrondse etages onder het RIVM zijn er nog steeds en kunnen wetenschappelijk worden aangetoond. Zij zijn vertakt en lopen onder de grond naar een aantal militaire objecten en particuliere kapitale panden in de omgeving. Metingen hebben aangetoond hoe deze ondergrondse verbindingen lopen. 

U moet echter vaak dieper en verder kijken, dan U op het eerste gezicht zou verwachten. De infrastructuur is bewust buiten bereik van uw voorstellingsvermogen aangelegd. U zou haar namelijk wellicht op enkele meters diepte verwachten en daarom is zij in werkelijkheid op enkele tientallen meters diepte aangelegd.

In het transhumanistische deel van de infrastructuur werden procedures uitgevoerd die je in de gewone medische wetenschap implantaten, transplantaties en amputaties zou kunnen noemen. Er werden echter ook psychotropische middelen op proefsubjecten getest, zoals die momenteel worden gebruikt door leden van het neo-nazistische Azov-bataljon dat zich aan het doodvechten is in Mariupol. ‘Supersoldaten’.

De verhuizing van het RIVM naar Utrecht Science Park die is gepland voor 2024 is een goede zaak. Op de nieuwe locatie moet alleen nog een onafhankelijke controle komen om uit te sluiten dat daar ook geheime ondergrondse verdiepingen worden aangelegd, dan wel gebruikt.

Op het terrein van het oude RIVM moeten woningen worden gebouwd voor de talrijke inwoners van De Bilt en Bilthoven die op zoek zijn naar zelfstandige woonruimte. En als er nog woningen over zijn voor mensen van buiten de gemeente. Denk bijvoorbeeld aan Oekraïense vluchtelingen die zouden besluiten om in ons land te blijven.

Zo zou de schandvlek van het transhumanistische onderzoek onder De Bilt & Bilthoven kunnen worden uitgewist en kan juist op die plek een humane ontwikkeling beginnen die naar een menselijke toekomst leidt.

Tegenover de zwarte ketting van geheim militair en transhumanistische research & development die Nederland & Oekraïne in het geheim verbindt, ontstaat dan een spontane en natuurlijke uitwisseling tussen Nederlandse & Oekraïense burgers doordat zij samen op het voormalige terrein van het RIVM wonen.

Dirty war – Van Beukenrode naar Sumy

Een van de niet-verklaarde redenen dat de president van de Russische Federatie, Vladimir Vladimirovitsj Poetin, op 24 februari jongstleden heeft besloten tot de politiële actie op Oekraïens grondgebied, is de aanwezigheid van tenminste 11 laboratoria voor biologische oorlogsvoering.

Niemand overkomt iets, dan hem niet van boven is voorbestemd

De laboratoria zijn door de VS gefinancierd en – met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid – ook door hen aangestuurd. Het Ministerie van Buitenlandse zaken van de VS heeft dit bij monde van Victoria Nuland – met de nodige damage control – inmiddels toegegeven.

Behalve pest, antrax en nog een hele snoepwinkel, werden er ook corona-varianten geproduceerd. 

Het is voorstelbaar dat de financiering van Oekraïense laboratoria voor biologische oorlogsvoering via Europese NAVO-landen is verlopen, bijvoorbeeld via Nederland.

Wij weten dat Nederland een uitgebreide ondergrondse infrastructuur kent die goeddeels legitieme militaire doelstellingen dient, maar in enkele specifieke gevallen strekt tot perfectionering van biologisch, psychotropisch en ‘transhumanistisch’ onderzoek.

Wij zullen niet alle geheime laboratoria  en transhumanistische faciliteiten in Nederland onthullen – zeker niet op dit moment – maar wel één enkele faciliteit, te weten het geheime laboratorium tussen Driebergen en Doorn in de provincie Utrecht.

Het laboratorium bevindt zich onder jachthuis Beukenrode en de tuin die zich achter de locatie uitstrekt. Het is – uiteraard onder de grond – verbonden met de Van Braam Houckgeestkazerne van het Korps Mariniers, hoewel onze voortreffelijke mariniers daar niets van weten, en tevens met een locatie aan de andere kant van de Driebergseweg. 

In dit laboratorium werden tot 2021 – onttrokken aan het daglicht en de nieuwsgierige blikken van wandelaars – virussen ontwikkeld in het kader van gain-of-function research. De virussen werden uitgetest op mensen, dwz mannen, vrouwen, volwassenen en kinderen.

Tenminste één van deze virussen is uitgeleverd aan het biologische laboratorium nabij de stad Sumy in Oekraïne bij de grens met de Russische Federatie.

Oekraïens nationalisme versus Russisch multiculturalisme

Het nadeel van het feit dat de Westerse media over het algemeen klakkeloos de Oekraïense propaganda overschrijven, is dat het vanuit de positie van een Nederlandse lezer uiterst moeilijk is om zich te informeren over het daadwerkelijke verloop van de Russische politiële actie in de Oekraïne.

De beste manier om het kaf van het koren te scheiden, is in de eerste plaats om te zoeken naar het bewijs waar een nieuwsbericht op is gebaseerd. Als U dat bij NU.nl en NOS doet, kunt U 90% van de berichtgeving direct terzijde schuiven. Dat is ook beter voor uw mentale gezondheid, omdat propaganda erop gericht is om een beoogde effect bij de lezer teweeg te brengen en om dat te breiken inspeelt op diepe emoties. Die staan helemaal los van elke andere menselijke verhouding en daarom wordt dit soort propaganda ook wel ‘oorlogsporno’ genoemd.

Het netto effect van al die narigheid is dat het overzicht verloren gaat over wat er aan de hand is, verzet tegen een internationale escalatie van het conflict wordt verzwakt, een deel van de Westerse bevolking geconditioneerd wordt en een ander deel in afkeer zijn blik afwendt. Dat is begrijpelijk.

Een tweede manier om informatie van desinformatie te scheiden, is het stellen van de vraag ‘Cui Bono?’ oftewel wie heeft er baat bij om iets te doen of te beweren dat de tegenpartij het heeft gedaan? Zo is er steeds meer bewijs dat het opblazen van het theater in Mariupol een ‘false flag’ operatie was van Oekraïense Azov-strijders die hun hoofdkwartier hadden ingericht in de kelder van het theater. Eerst hebben zij honderden burgers uit de omgeving opgepakt en opgesloten op de begane grond, waar zij werden gegijzeld door een dozijn gewapende bewakers. Enkele dagen later – toen duidelijk werd dat zij aan de verliezende had waren – hebben ze het theater opgeblazen en de Russische artillerie de schuld gegeven. Maar wat heeft Rusland er voor voordeel bij om een dergelijke oorlogsmisdaad te plegen? Rusland heeft de stad omsingeld en probeert al weken om zo veel mogelijk burgers uit de stad te evacueren. Tot nu toe zijn 30.000 burgers van Mariupol via Russische corridors het oorlogsgeweld ontvlucht. Waarom zou Rusland moedwillig honderden burgers van Mariupol – waarvan meer dan de helft etnisch Russisch is – in het theater vermoorden, zoals de Oekraïense propaganda en Nederlandse media beweren, terwijl het tegelijk duizenden burgers uit de stad probeert te redden? En als Rusland genocide wil plegen in Mariupol, kan het dan niet veel beter de vluchtelingencolonne’s onder vuur nemen? It doesn’t make sense.

Ook heeft Rusland er belang bij de burgers te evacueren, zodat het met haar artillerie kan afrekenen met de resterende neonazi’s. Nu moeten Russische soldaten Mariupol van huis-tot-huis bevrijden, als een soort Stalingrad, wat veel tijd en mensenlevens kost. Oekraïense soldaten daarentegen hebben er belang bij om zich te verschuilen achter burgers, zodat ze de stad langer kunnen behouden en meer negatieve berichtgeving naar het Westen kunnen sturen, waardoor ze weer meer steun krijgen. Het is allemaal vrij logisch.

De oorlogsmisdaad van het opblazen van het theater in Mariupol werd bovendien precies op de dag gepleegd dat de Oekraïense president Volodimir Zelenski het Amerikaanse congres toesprak. De beelden leidden tot tranen op de wangen van de Amerikaanse volksvertegenwoordigers. En tot wetgeving die de oorlog nodeloos bloediger zal maken en langer zal laten duren. De seniele Amerikaanse president Biden beloofde namelijk gelijk 1 miljard dollar extra Amerikaanse steun aan Oekraïne (‘en dat is alleen maar voor deze week’). De letterlijk ‘theatrale’ massamoord had direct het beoogde politieke effect. Een heldere analyse van de false flag van Mariupol kunt U lezen in tijdschrift The American Conservative.

In hoeverre is Oekraïne gedemilitariseerd?

Volgens het Ministerie van Defensie van de Russische Federatie verloopt het ontwapenen van Oekraïne – de zogeheten ‘demilitarisering’ – volgens plan. Op vrijdag werd het onderstaande overzicht gepubliceerd:

Volgens de Russen zijn 30.000 van de 260.200 man sterke Oekraïense strijdkrachten gewond, gevangen of gesneuveld. Ruim 1500 van de 2400 Oekraïense tanks zijn vernietigd, alsmede 636 van ruim 1500 stuks artilleriegeschut en mortieren, 163 van de 535 raketwerpers, 112 van 152 vliegtuigen, 75 van 149 helicopters, bijna alle Turkse aanvalsdrones van het type ‘Bajraktar TB2’, 148 van de 180 luchtafweergeschutinstallaties en 117 van 300 radarstations.

Qua aantallen lijkt het dat de helft van het materieel van de Oekraïense strijdkrachten is vernietigd. Belangrijker is echter dat de mobiliteit van het Oekraïense leger door het type verliezen is verminderd. Ook belangrijk is dat de aanvoer van met name brandstof voor de Oekraïense strijdkrachten in het gedrang komt en tenslotte dat Oekraïense soldaten met gevechtservaring allemaal al zijn opgeroepen, alsmede de eerste golf reservisten en dat de Oekraïense strijdkrachten nu moeten vertrouwen op de 2e golf reservisten die geen gevechtservaring en nauwelijks training hebben en steeds meer als kanonnenvoer worden ingezet.

Bij de Russische troepen is het andersom. Zij hebben de meeste verliezen geleden in de eerste week van de politiële actie, toen de soldaten nog geen gevechtservaring hadden. Daarna leerden ze vechten in het algemeen en hoe ze verliezen moesten vermijden in het bijzonder. Het Russische leger vecht steeds efficiënter en het Oekraïense steeds minder efficiënt.

Strijd tussen Oekraïens nationalisme en Russisch multiculturalisme

De Russische militairen hebben een superieure mentaliteit. Het is bij uitstek een multinationaal, multi-etnisch en multicultureel leger. De eerste gesneuvelde held was een officier uit Dagestan, die met zijn eenheid parachutisten te ver achter de Oekraïense linies was geland. Hij raakte gewond, terwijl hij dekkingsvuur bood aan zijn manschappen, zodat zij hun posities konden innemen. Daarmee redde hij zijn kameraden van een zekere dood. Toen hij daarop zelf werd omsingeld door Oekraïense troepen, blies hij zichzelf liever op met zijn laatste handgranaat – waarbij hij zo veel mogelijk Oekraïense neonazi’s met zich meenam – dan in gevangenschap te vallen bij het extreem-rechtse gespuis.

Noermagomed Gadzjimagomedov kreeg direct postuum de hoogste onderscheiding ‘Held van Rusland’ toegekend door president Vladimir Poetin.

Bij de toekenning van de onderscheiding, zei Poetin: “Ik ben een Rus. En om mij heen heb ik vooral Ivans en Maria’s, maar als ik voorbeelden zie van dergelijke heldenmoed, zoals in het geval van de jonge Noermagomed Gadzjimagomedov, inwoner van Dagestan, lid van de etnische minderheid van de Laken, en van de heldenmoed van andere van onze soldaten, dan wil ik zeggen: ‘Ik ben een Laak, een Dagestani, een Tsjetsjeen, een Ingoesj, een Rus, een Tataar, een Jood, een Mordwien en een Osseet’.”

Er vechten voor Rusland in Oekraïne behalve de eigen etnische minderheden ook honderden buitenlandse vrijwilligers, bijvoorbeeld uit Syrië en Abchazië. Een Syrische vrijwilliger zei bij zijn aanmelding: “Rusland heeft ons geholpen in de strijd tegen de terroristen. Nu wil ik Rusland helpen in de strijd tegen de Oekraïense nazi’s”. Vrijwilligers uit Abchazië vertellen in een reportage van oorlogscorrespondent Wargonzo dat Rusland hen in 1993 en 2008 gered heeft van uitroeiing door de Georgiërs en dat zij daarom nu Rusland komen helpen om Russische grond te zuiveren van nazi’s die etnische Russen uitroeien in Donbas.

Tegenover de multinationale strijdmacht en het model van de multiculturele samenleving van de etnisch Kaukasische, islamitische, Aziatische en Russische helden die zich opofferen in de strijd tegen het ‘Anti-Rusland’ – zoals de Russische diplomatie het noemt – dat de VS in de periode 2014-2022 in Oekraïne gecreëerd hebben, staan de Oekraïense strijdkrachten die geïndoctrineerd zijn met de ideologie van radicaal nationalisme, haat tegen hun eigen 33% Russisch-sprekende bevolking, haat tegen hun buurland Rusland, van haat tegen hun Slavische broedervolk. De Oekraïense nationale strijdkrachten hebben neonazi’s opgenomen in de territoriale verdedigingstroepen van hun land. Bovendien heeft het Oekraïense nationale leger als enige historische antecedenten dat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog gecollaboreerd hebben met nazi-Duitsland en na 2014 gedurende 8 jaar lang burgers hebben beschoten in Donbas.

Het is zo bezien ook een strijd van twee sociale modellen: het homogene nationalisme van Oekraïne versus de multiculturele veelvolkerenstaat van Rusland. Natuurlijk heeft het ook een propagandistisch strekking dat Poetin op de heldendaad van de Dagestaanse officier wijst en zich publiekelijk vereenzelvigt met álle etnische minderheden binnen de Russische Federatie, maar zijn identificatie is gebaseerd op reële verschillen tussen de staatsopvatting van beide landen: Rusland is een soeverein land met een veelheid aan volkeren en Oekraïne is een Amerikaanse marionettenstaat, waar minderheden worden vervolgd en nazisymbolen openlijk worden gebruikt.

Wilson

In die zin is het een naklank van de Wilsoniaanse impuls van het ‘nationale zelfbeschikkingsrecht’ die tijdens en na de Eerste Wereldoorlog zo ontwrichtend heeft gewerkt op het toenmalige Midden-Europa dat immers bestond uit veelvolkerenstaten. Kleine volkeren wilden ineens ook een nationale staat, met een eigen geschiedenis en als ze die niet hadden, schudden ze die uit hun mouw. Standbeelden werden opgericht voor historische dichters waar nooit iemand van gehoord had. Die impuls botste toen met de realiteit van multi-etnische gebieden in Midden- en Oost-Europa. De impuls van de ‘emancipatie’ van kleine volkeren – in de praktijk altijd ten koste van plaatselijk nog kleinere volkeren – heeft vanaf zijn intrede in 1916 splijtend ingewerkt op Europa. Nu stuit zij op het laatste echte ‘veelvolkerenrijk’ van Europa, namelijk de Russische Federatie.

De Oekraïense natie is in historische zin een verzinsel. Het is net zo een illusie om van een 1000-jarige Oekraïense natie te spreken, als het is om te beweren dat wij Nederlanders in de 12e eeuw een volk waren en dat we toen bezet en onderdrukt werden door die Duitse keizer Hendrik de 5e. Ons nationale bewustzijn is in werkelijkheid pas in de 16e en 17e eeuw tot rijpheid gekomen. Het begin van de Nederlandse natie moet geplaatst worden in de periode 1568 tot 1585.

Aangezien de Oekraïense nationalisten in werkelijkheid geen geschiedenis hebben – althans niet als volk dat al eeuwenlang een gemeenschappelijk bewustzijn heeft – stelen ze de geschiedenis van Rusland. Ze eigenen zich simpelweg de vroege geschiedenis toe van het Kievse Rijk (882-1240) toe en beweren dat de inwoners van dat rijk Oekraïeners waren. Dat is een nationalistisch waanbeeld.

De Russen vechten in die zin in Oekraïne ook voor het gezonde verstand.

Interessant is ook dat de Russische taal twee woorden heeft voor ‘Russisch”. Het eerste is ‘roeskiy’ en het tweede ‘rossiyskiy’. ‘Roeskiy’ betekent etnisch Russisch. ‘Rossiyskiy’ betekent ‘van Rusland’. De Russische Federatie is in het Russisch de ‘Rossiyskaja Federatsia’. Je hebt dus het ‘roeskiy’ volk dat leeft in de ‘rossiyskaja’ Federatie, samen met 30 andere volkeren die een grote of kleine mate van zelfstandigheid genieten.

De 25-jarige Held van Rusland Gadzjimagomedov is dus etnisch een Laak, qua nationaliteit Dagestaans (deelrepubliek) en burger van ‘Rossiya’.

Wie kijkt naar het profiel van militairen van de Russische strijdkrachten die bij de politiële actie in Oekraïne postuum zijn onderscheiden, ziet dat het een afspiegeling is van de multi-etnische samenleving van de Russische Federatie.

Er worden offers gebracht voor de wereldbroederschap. Met zo’n superieure mentaliteit, kan een leger niet verliezen.

Aan de andere komt er steeds meer bewijs voor de beestachtigheden die door de Oekraïense neonazi’s met name in Mariupol worden begaan op de voornamelijk etnisch Russische bevolking. Rusland heeft al afgekondigd dat er ná de demilitarisering van Oekraïne speciale oorlogstribunalen zullen komen om die misdaden te onderzoeken.
Hoe meer burgers er uit Mariupol ontsnappen – en dat zijn er momenteel al 30.000 – hoe meer de waarheid over de beestachtigheden van de nazi’s aldaar naar buiten komt. Uit verklaringen van vluchtelingen blijkt dat het een algemene tactiek van Oekraïense soldaten is, om appartementen binnen te dringen, een tijdje door het raam op de Russische eenheden te schieten en dan naar het volgende appartement te gaan voor dezelfde kunstgreep. De bedoeling is om Russisch vuur af te roepen op die appartementen en zoveel mogelijk burgerslachtoffers te veroorzaken en te rapporteren. Dit zou makkelijk Russische propaganda kunnen zijn, maar is het niet, omdat deze en soortgelijke verhalen worden verteld door tientallen vluchtelingen.

Opnieuw krijgen we ook verklaringen van vluchtelingen die door Oekraïense soldaten als verraders worden behandeld en zelfs worden beschoten, als zij proberen om Mariupol te verlaten. Ook verklaren bejaarden dat ze moesten schuilen in kelders, waar ze riepen om water en brood, maar dagenlang aan hun lot werden overgelaten.

De voortgang van de oorlog in Oost- en Zuid-Oekraïne

Russische troepen rukken – samen met de milities van DNR & LNR – per dag gemiddeld 3-4 kilometer op. De provincie Loegansk is bijna geheel bevrijd, maar de provincie Donetsk slechts voor ruim de helft.

De reden is dat de Oekraïense troepen daar in Donetsk het felst verzet bieden. Er zitten ‘in de ketel van Donbas’ 40.000 Oekraïense troepen (blauw op bovenstaande kaart), die behoren tot de meest ervaren, best getrainde en best bewapende troepen van de Oekraïense strijdkrachten. Zoals wij inmiddels weten, zijn ze bovendien vanaf 2014 in het geheim getraind door CIA. Bovendien krijgen zij satellietinformatie van de VS – hetgeen een oorlogshandeling is – en vechten er in het geheim Westerse special forces mee.

Niettemin is de strategische positie van de Oekraïense troepen in de Donbas-ketel uitzichtloos, omdat het een kwestie van tijd is voor zij worden omsingeld en uitgeschakeld, zoals al een beetje te zien is op het kaartje. Dat zal een psychologisch effect hebben op de rest van de Oekraïense strijdkrachten dat, samen met de val van Mariupol die aanstaande is nu de Russische troepen de resterende Oekraïense strijdkrachten in de stad van elkaar gescheiden hebben, moeilijk te boven te komen zal zijn.

Daar komt bij het slopende effect van de geleidelijke vernietiging van de militaire capaciteit van Oekraïne en het simpele feit dat de Oekraïense strijdkrachten – hoeveel openlijke en clandestiene steun zij ook ontvangen vanuit het Westen – uiteindelijk geen partij zijn voor de Russische strijdkrachten.

A sign of strength..

Het militaire conflict tussen Rusland en Oekraïne heeft een duidelijke oorzaak, maar een onduidelijk verloop. Het is duidelijk dat de NAVO-uitbreiding vroeg of laat wel tot een Russische reactie moest leiden. Wat we niet wisten, is wanneer die reactie zou plaatsvinden en wat de reikwijdte daarvan zou zijn.

De datum is nu bekend: 24 februari 2022. De reikwijdte begint zich ook af te tekenen. Het gaat om Noord-Oost-, Oost- en Zuid-Oekraïne.

Het aantal Russische troepen bedraagt volgens blogger Michail Onoefrenko circa 250.000 man.

Het is moeilijk om betrouwbare informatie over het verloop van het conflict te vinden. Het verloop van de frontlinie’s in Noord-, Oost- en Zuid-Oost-Oekraïne is goed te volgen op het blog van Joeri Podoljaka. Met 2,5 miljoen subscribers heeft Podoljaka een uitgebreide following en ondertussen wordt zijn blog zelfs geciteerd in Russische actualiteiten-programma’s als ’60 minuten’ op Russia 1 TV.

Joeri Podoljaka

Podoljaka beschikt over een uitgebreid netwerk van followers binnen Oekraïne die hem allerlei actuele informatie sturen, op basis waarvan hij dagelijks kaartjes publiceert van de verschillende fronten. Hij is pro-Russisch – en heeft een bord voor zijn kop als het gaat om oorlogsmisdaden van het Rode Leger tijdens de Tweede Wereldoorlog – maar hij is eerlijk.

Dat geldt niet voor Oekraïense bloggers als Aleksej Arestovitsj, adviseur van het kabinet van de Oekraïense president Volodimir Zelenski. Arestovitsj vertelt sprookjes die bedoeld zijn om het beeld te scheppen van heldhaftig en succesvol verzet van Oekraïense troepen tegen de Russsische strijdkrachten en de milities van DNR & LNR. Dit beeld wordt geëxporteerd naar het Westen en dient de bereidheid van Westerse regeringen te voeden om Oekraïne te steunen met steeds meer geld en wapens.

Arestovitsj kwam enkele dagen geleden met een Oekraïens tegenoffensief aanzetten dat zich bij nader inzien vooral op papier bleek af te spelen. Hij heeft alle reden om te ‘jokken’, omdat de vooruitzichten van de Oekraïense strijdkrachten in werkelijkheid hopeloos zijn. Ze staan tegenover een beter georganiseerd, beter bewapend en beter gemotiveerd Russisch leger dat de strijd binnen twee maanden onvermijdelijk zal winnen.

De enige reden, waarom de Russische opmars vertraging oploopt, is het stelselmatig gebruik van burgers als menselijk schild door de Oekraïense troepen in omsingelde steden, als Mariupol. De Oekraïense strijdkrachten begaan stelselmatig oorlogsmisdaden. Ze blijven in Donbas nog steeds woonwijken beschieten en het gebruik van burgers als menselijk schild geldt natuurlijk als een oorlogsmisdaad. Dat doen ze dagelijks.

Op onderstaande video vragen bewoners van Charkov aan ‘militairen’ van de Oekraïense strijdkrachten of zij hun kanonnen weg willen halen uit de bebouwde kom aldaar. Er staan nota bene 2 scholen vlak bij. De ‘soldaten’ ontkennen eerst dat zij daar kanonnen hebben staan en vragen daarna verontwaardigd of de dames de ‘posities’ van het Oekraïense leger aan de vijand gaan doorgeven…


Is dit een teken van kracht?

Kanonnen tussen burgers in woonwijken, dat zijn natuurlijk geen ‘posities’ of ‘stellingen’! Dat zijn oorlogsmisdaden en als deze oorlog voorbij is, moeten al deze ‘soldaten’ van het Oekraïense leger voor een oorlogstribunaal verschijnen.

Herstel van de situatie van 1917-1918

Als we ervan uitgaan dat het de Oekraïense regering en hun Amerikaanse beschermheren niet lukt om van dit territoriale conflict een wereldoorlog te maken, dus als het een lokaal conflict blijft, dan tekent zich een realpolitieke oplossing af, die tenminste voor een jaar of 10 voor stabiliteit in de regio zou kunnen zorgen.

Rusland zal namelijk in de bevrijde provincies in Noord-Oost-Zuid-Oekraïne – waar de meerderheid Russischtalig is – referenda kunnen organiseren die leiden tot onafhankelijk volksrepublieken naar voorbeeld van DNR & LNR.

Dat zou neerkomen op gedeeltelijk herstel van de situatie tijdens de Russische Revolutie van 1917. Om aan de macht te komen, had de revolutionaire leider Vladimir Iljitsj Lenin in april 1917 een vijftal concessies geformuleerd, die hem verzekerden van de actieve, dan wel passieve steun van een aantal bevolkingsgroepen voor zijn aanstaande machtsgreep. Deze zogeheten ‘April-thesen’ luidden:

  1. Grond voor de boeren
  2. Vrede voor de soldaten
  3. De macht over de fabrieken voor de arbeiders
  4. Politieke besluitvorming voortaan via de raden of sovjets
  5. Onafhankelijkheid voor de etnische minderheden in het Russische Rijk

Deze 5 punten waren allemaal strijdig met het langetermijnprogramma van de bolsjewieken en dienden er alleen toe om zonder al te veel verzet de macht te kunnen grijpen en consolideren. Zodra de bolsjewieken de macht eenmaal stevig in handen hadden, maakten zij alle 5 beloftes ongedaan.


Uit die tactische concessies is Oekraïne als onafhankelijke staat ontstaan. Uit punt 5 volgde in 1917 de oprichting van de Oekraïense Volks-Republiek.

4 republieken in Oekraïne in 1917-1918

Zoals U ziet, besloeg het grondgebied van die staat – op bovenstaande kaart ‘УНР’ – slechts de helft van het huidige Oekraïne. Rechts ziet U de ‘ДКР’ oftewel de Republiek Donetsk-Krivorozj, links daarvan een aparte Republiek Odessa en onderaan de Republiek Tavrietsj die bestond uit de Krim en enkele provincies op het vasteland.

Er ontstonden tijdens de Eerste Wereldoorlog dus 4 republieken op het terrein van het huidige Oekraïne. De Oekraïense nationalisten begonnen toen te zeuren bij Lenin dat zij de oosterse en zuidelijke republieken erbij wilden hebben, omdat die tenminste een industriële basis hadden. Zonder die gebieden zou de Oekraïense Volksrepubliek immers een louter agrarisch karakter hebben, terwijl een volksrepubliek toch ook fabrieksarbeiders moest hebben.

Lenin ging door de knieën en de Oekraïense nationalisten kregen hun zin. Toen de bolsjewieken de Russische burgeroorlog gewonnen en hun macht geconsolideerd hadden, werd de staatkundige onafhankelijkheid van Oekraïne echter weer ongedaan gemaakt, doordat het een deelrepubliek werd van de nieuw opgerichte en centralistisch bestuurde Sovjet-Unie, waar in werkelijkheid niet de raden / sovjets het voor het zeggen hadden, maar de hiërarchie van de communistische partij.

Waarom deze terugblik op de situatie in 1917-18?

Omdat het wel eens een antecedent zou kunnen blijken te zijn van een nieuwe staatkundige situatie die uit het conflict van 2022 zou kunnen ontstaan.

Een militaire overwinning van de Russische strijdkrachten en de milities van DNR & LNR is bij de huidige voortgang van het conflict onvermijdelijk en zal binnen 2 maanden plaatsvinden.

Als er voor die tijd geen diplomatieke oplossing komt, zal Rusland het bevrijde gebied in Noord-, Oost- en Zuid-Oekraïne niet zomaar teruggeven. Het heeft er immers voor moeten betalen met enkele duizenden soldatenlevens. Rusland zal ervoor zorgen dat dit offer niet voor niets is geweest.

De bevrijde gebieden – vanuit Oekraïne gezien uiteraard de verloren gebieden – zijn etnisch grotendeels Russisch en qua oriëntatie pro-Rusland. Na een referendum zullen ze er zeker voor kiezen om zich af te scheiden van de moderne pro-Amerikaanse Oekraïense staat, die sinds 2014 in hun ogen fel nationalistisch is geworden. Naast de reeds bestaande volksrepublieken in de provincies Donetsk en Loegansk, zouden er dan 2 of 3 nieuwe republieken kunnen ontstaan op het gebied van de historische volksrepublieken Odessa, Tavrietsj en Donetsk-Krivorozj.

Dit is ook in overeenstemming met het tactische verloop van de strijd op dit moment. Noord-, Zuid- en Oost-Oekraïne zijn voor Kiev verloren. Binnenkort valt Mariupol en de vrijgekomen troepencapaciteit zal dan door Rusland gebruikt worden om een doorbraak aan het zuidelijke front te forceren.

Het is een kwestie van tijd voordat de Oekraïense troepen in de ‘Ketel van Donbas’ volledig ‘eingekesseld’ zullen worden en zich zullen moeten overgeven, dan wel vernietigd worden.

Rusland zal dan bijstandsverdragen sluiten met de nieuwe volksrepublieken en op die manier zijn veiligheidsgaranties bereiken: geen Amerikaanse raketten aan de grens met Rusland en Oekraïne niet in de NAVO. Oost-Oekraïne wordt buffer en West-Oekraïne wordt neutraal gebied. Dat zal ook het gewelddadige einde zijn voor de extremistische ideologie van het Oekraïense nationalisme.

Het was beter geweest als de Oekraïners zelf de tijd en gelegenheid hadden gehad om dit nationalisme te overwinnen, zoals de meer fortuinlijke landen van West-Europa dat hebben kunnen doen, maar die gelegenheid heeft Oekraïne van de geschiedenis niet gehad. In 2019 zag het er eventjes veelbelovend uit, toen je uit de keuze voor een jonge president van joodse afkomst en met Russisch als moedertaal de wil van de Oekraïense kiezers kon opmaken om weer een normaal, multicultureel land te worden met respect voor andere talen en etnische, dan wel religieuze achtergronden.

Dat bleek echter een fata morgana. Zelenski maakte zijn belofte om het land te verenigen en de corruptie aan te pakken niet waar. Hij viel terug op zijn rol als marionet van de oligarchen en sletje van de Amerikaanse financiers van zijn politieke elite. Hij omarmde het extreme nationalisme dat hij beloofd had te laten vallen. De federale staat die hij had moeten oprichten door zich aan de vredesakkoorden van Minsk te houden, zal nu door militaire interventie van buitenaf alsnog ontstaan, maar dan in de vorm van 4 of 5 geheel onafhankelijke republieken op het grondgebied van de voormalige maffiastaat Oekraïne.

En NIEMAND kan dat tegenhouden.


A show of weakness..

Na het gedecideerde begin van de ‘speciale militaire operatie’ op 24 februari 2022, lijkt het Russische offensief aan snelheid verloren te hebben. Is er inderdaad sprake van een vertraging of ligt het aan de beeldvorming?

De Russische aanval verloopt inderdaad langzamer dan een aantal Rusland-experts had verwacht, maar dat komt omdat die er in hun prognose vanuit gingen dat Rusland in 2022 bij de inname van de Oekraïense hoofdstad Kiev dezelfde tactiek zou gebruiken, als bij de aanval op de Tsjetsjeense hoofdstad Grozny in 1999.

Het Russische opperbevel besloot toen om zijn tanks en pantserwagens terug te houden en de stad eerst te onderwerpen aan zware artilleriebeschietingen en bombardementen. Grozny werd net zolang bestookt met raketwerpers, ballistische raketten, clusterbommen en brandbommen, tot er bijna geen huis meer overeind stond.

The city of Grozny completely destroyed, Chechnya 1999 ...
Grozny 1999

Als men diezelfde tactiek in 2022 had toegepast op Kiev, Charkov & Lvov, had men Oekraïne inderdaad binnen een week of twee op de knieën kunnen krijgen. Het Russische opperbevel koos echter voor een andere tactiek die past bij de meer beperkte doelstellingen van de ‘speciale militaire operatie’ en in overeenstemming is met het feit dat Russen Oekraïeners beschouwen als hun broedervolk. Rusland heeft problemen met de pro-Amerikaanse junta van Oekraïne, maar niet met het Oekraïense volk.

De beperkte doelstellingen van de ‘speciale militaire operatie’ zijn:

1 – Erkenning van de soevereiniteit van de volksrepublieken van Donetsk & Loegansk & verdediging van hun grondgebied – en burgers – tegen Oekraïense agressie

2 – Erkenning van de Krim als onderdeel van de Russische Federatie

3 – Demilitarisering van de Oekraïne = verwijdering van Amerikaanse wapens, adviseurs en biologische laboratoria, voorkomen van plaatsing van kernwapens & constitutionele garanties voor neutraliteit en tegen NAVO-lidmaatschap van Oekraïne

4 – Denazificatie van Oekraïne = ontbinding van de neonazistische milities in de Oekraïense strijdkrachten en van de neonazistische politieke partijen. Veroordeling in plaats van verheerlijking van Oekraïners die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan de kant van Hitler-Duitsland hebben gestreden.


Als we naar deze doelstellingen kijken, verloopt de ‘speciale militaire operatie’ op zich volgens plan. Rusland is pas 3 weken bezig en heeft nu al de volledige controle over het Oekraïense luchtruim. Het heeft een groot deel van de militaire infrastructuur van de Oekraïense strijdkrachten verwoest. De Oekraïense luchtmacht en vloot zijn geheel uitgeschakeld.

Bij gebrek aan luchtsteun heeft een deel van de Oekraïense strijdkrachten ervoor gekozen om zich te verschansen in steden tussen de burgers. Zij weigeren om die te laten gaan en gebruiken hen als menselijk schild. Het laatste voorbeeld daarvan was het theater in Mariupol dat diende als plaatselijk hoofdkwartier voor het Azov-bataljon.

Dat levert inderdaad vertraging op en was niet verwacht, omdat het Russische opperbevel zich niet kon voorstellen dat officieren zich zodanig eerloos en laaghartig zouden gedragen. De Russische strijdkrachten willen niets liever dan de burgerbevolking uit die steden laten evacueren, want dan kunnen ze de posities van het Oekraïense leger daar uitschakelen en de steden innemen.

Twee of drie grote steden innemen, moet genoeg zijn om de Oekraïense regering ten val te brengen en een Rusland-vriendelijke regering aan de macht te brengen. De NAVO-dreiging is dan opgelost en de Russische militairen kunnen terug naar huis.

Dat lijkt wat betreft Mariupol ook te gaan gebeuren, vandaar dat het Azov-bataljon besloot om het theater – dat ze in de weken daarvoor al ondermijnd hadden – aan de vooravond van de toespraak van president Zelinski voor het Amerikaanse congres alsnog op te blazen. Enkele tientallen slachtoffers in Mariupol = 1 miljard dollar steun. Makkelijk rekensommetje. Media kijken er niet naar wie er verantwoordelijk was voor de explosie. Het is het laatste voorbeeld van het opofferen van eigen burgers om internationale steun te krijgen.

Dat kwam in de Russische taalgemeenschap in Oekraïne niet geheel onverwacht. In de week voor het drama in het theater, werd in Rusland al getwitterd dat Azov-strijders vrouwen en kinderen gijzelden en naar het theater overbrachten:

‘.. neonazi’s van het “Azov-bataljon” hebben vrouwen, kinderen en bejaarden in Mariupol bijeengebracht in het gebouw van het Theater van Mariupol en zijn van plan om het op te blazen en de slachtoffers toe te schrijven aan “Russische beschietingen” ‘ (13 maart 2022 om 08:12 uur locale tijd)

Ondanks de niet-aflatende stroom Oekraïense oorlogspropaganda – die de meest diepen emoties bij het Westerse publiek en de Westerse politici wil opwekken – valt het totale aantal burgerslachtoffers tot nu toe gelukkig mee.

De operatie heeft wel een minimale complexiteit en bestaat op dit moment uit 3 onderdelen:

1 – Omsingeling en inname van enkele grote en middelgrote steden in het oosten en zuiden van Oekraïne

2 – Een frontenoorlog in noordoost, oost- en zuidoost Oekraïne

3 – Stelselmatige verwoesting van cruciale elementen van de militaire infrastructuur van Oekraïne door het hele land

Punt 1 lijkt niet op te schieten, punt 3 verloopt precies volgens plan en punt 2 verloopt op zich helemaal niet zo langzaam, als het lijkt.

Hoewel het extreem lastig is om aan goede informatie te komen, lijkt onderstaande kaart de situatie aan het front bij benadering weer te geven:

Wat niet klopt, is de situatie in Loegansk, waar een wat groter deel nog in handen is van Oekraïense troepen. Hoewel de kaart geflatteerd is, geeft zij toch een spectaculaire terreinwinst aan voor een strijdmacht met de beperkte manschappen en middelen die Rusland momenteel inzet.

Als dit het resultaat is van 3 weken vechten door de Russische strijdkrachten en de milities van DNR & LNR, dan kunt U zich voorstellen hoe het front er na 6 weken of 9 weken uit zal zien.

We vinden uiteraard dat het langzaam gaat, maar dat is omdat we zouden willen dat de oorlog liever vandaag dan morgen is afgelopen. Oorlogen duren echter zelden enkele weken. Zelfs in de moderne tijd duurt een oorlog eerder maanden of zelfs jaren, dan luttele weken. De VS hebben 19 jaar in Afghanistan oorlog gevoerd en zich toen teruggetrokken, zonder dat hun doelstellingen bereikt waren.

De oorlog in Jemen duurt nu al 8 jaar. Na verlies van 377.000 mensenlevens (!) zien de machtsverhoudingen er daar nu zo uit:

Yemeni Civil War.svg
Jemen 2022

Groen gebied is in handen van de Houthi’s en roze gebied in handen van de Hadi-regering.

In Oekraïne is de situatie beduidend anders: West-Oekraïne valt buiten de belangstelling van de Russische strijdkrachten. Burgers in die landshelft worden niet direct bedreigd. Kiev wordt belegerd, omdat Rusland de Oekraïense regering wil afzetten. Oost-Oekraïne wordt ingenomen om een veiligheidszone te creëren rondom de etnische Russen in Oekraïne.

In Donbas krijgen we het volgende beeld:

Grondgebied DNR & LNR en nog niet veroverde gebied v.d. provincies Donetsk & Loegansk

Toen Rusland op 24 februari 2022 de volksrepublieken van Donetsk (DNR) en Loegansk (LNR) te hulp schoot, beheersten deze ongeveer 40% van het grondgebied van de provincies Donetst en Loegansk. Dat is nu toegenomen tot 63%. Bij de huidige voortgang zou dat binnen 4 weken 80%-90% moeten zijn.

Een belangrijke verandering lijkt op komst met de val van Mariupol de komende dagen. Russisch troepen lijken vandaag of morgen de Oekraïense troepen in de stad in twee groepen op te splitsen, waarna zijn makkelijker kunnen worden omsingeld en uitgerookt.


Situatie in Mariupol per 18-03-2022

De val van Mariupol lijkt een kwestie van dagen. Vraag is wel wat voor bloedbad de neonazi’s in Mariupol zullen aanrichten onder de bevolking, als het tot hen doordringt dat de stad voor hen verloren is.

Rukken de Russische strijdkrachten in Oost-Oekraïne langzaam op?

Dat hangt ervan opnieuw vanaf hoe je het bekijkt. Het front rukt gestaag op, nu eens met 1 kilometer per dag, dan weer met 10 km of 20 km. In aanmerking nemende dat het Oekraïense leger 8 jaar lang de tijd heeft gehad om zich in te graven in het oosten, is die voortgang vanuit Russisch perspectief best redelijk.

Het hangt er ook vanaf, met welke andere veldtocht je het vergelijkt. Vergelijk je het met de Fins-Russische Winteroorlog (1939-1940), dan gaat het nu supersnel. Rusland verloor toen 126.000 man in vier maanden en boekte nauwelijks enige terreinwinst. En zelfs dat wilde niks zeggen over de uitkomst van het gehele conflict, omdat het Rode Leger na dat desastreus langzame begin van de Tweede Wereldoorlog, 4 jaar later wèl in Berlijn stond. Het schijnbare lage tempo van deze veldtocht tegen Oekraïne in drie weken in de winter van 2022 mag dus niet leiden tot overhaaste conclusies ten aanzien van de slagkracht van het huidige Russische leger gezien over het hele jaar 2022.

Vergelijk je de huidige veldtocht met operatie Desert Storm van de VS en enkele coalitielanden tegen Irak in januari-februari 1991, dan verloopt het inderdaad niet super snel. Daarbij moet echter worden opgemerkt dat men toen vocht met 1 miljoen geallieerde militairen tegen 650.000 Irakezen, terwijl Rusland momenteel opvallend weinig troepen heeft ingezet, namelijk naar schatting 100.000 tot 200.000 man. En vecht tegen ongeveer evenveel Oekraïense militairen.
 
Tot slot nog een opmerking over de niet-aflatende stroom berichtgeving in de Westerse media over oorlogsmisdaden van Rusland tegen de burgerbevolking van Oekraïne. Vorige week nog verklaarde de Amerikaanse Defense Intelligence Agency dat er ‘geen bewijs was’ voor Russische oorlogsmisdaden in Oekraïne. Niettemin noemde de Amerikaanse president Joe Biden zijn Russische ambtsgenoot Vladimir Poetin op 17 maart een ‘oorlogsmisdadiger’, waarmee hij de facto de Amerikaans-Russische diplomatieke betrekkingen doorsneed. Biden liet zich dus leiden door politieke pressie, in plaats van te luisteren naar het oordeel van zijn eigen inlichtingendiensten.
 

Oekraïense tactiek van burgers als menselijk schild brengt Russische strijdkrachten in verlegenheid

Een van de redenen dat de Oekraïense strijdkrachten en het stadsbestuur van steden als Charkov & Mariupol in een aantal gevallen aantoonbaar burgers ervan weerhouden de stad te verlaten en in strijd met het oorlogsrecht militair materieel in woonwijken opstellen, is dat ze daarmee een menselijk schild creëren tegen de Russische artillerie.

Ironisch is het – men kan het niet anders zeggen – dat de Russische troepen meer hun best doen om burgerslachtoffers bij de Oekraïners te vermijden, dan hun eigen Oekraïense bestuurders en militairen.

De redenen dat de Oekraïeners hun eigen mensen opofferen zijn:

1 – Als het menselijke schild weg is, worden de Oekraïense stellingen vlot uitgeschakeld door gericht Russisch vuur en kunnen de steden in 48 uur worden ingenomen.

2 – Door Rusland onterecht van oorlogsmisdaden te beschuldigen, dekken de Oekraïense strijdkrachten hun eigen oorlogsmisdaden af die ze zelf al 8 jaar lang in met name Donbas begaan hebben en hier en daar nog steeds begaan.

3 – Als er dan een keer bij wijze van uitzondering door Russisch vuur burgers zouden worden geraakt, is dat veelbelovend propaganda-materiaal voor de Westerse media.

4 – Door zelf op burgers te schieten en die beelden te tonen in het Westen, worden de bevolkingen van de Westerse landen opgehitst tegen Rusland en zullen ze minder geneigd zijn om in opstand komen, als hun regeringen maatregelen treffen die de oorlog uitsmeren over de rest van Europa.

De Oekraïense marionettenregering wil dat wij in het Westen de Russen zodanig provoceren dat ze ons gaan aanvallen. Zij voert de Amerikaanse agenda uit van verdeel-en-heers tussen Midden-Europa, Oost-Europa & Rusland.

Maar zelfs door geschut op te stellen onder flats, burgers als menselijk schild te gebruiken en volgens talrijke ooggetuigenverslagen zelf op de eigen woonwijken te schieten, komt de Oekraïense propaganda niet aan genoeg oorlogsporno.

Daarom moeten er oorlogsmisdaden bij verzonnen worden. Dat is zo gepiept, omdat de Westerse media propaganda presenteren als feiten.

Neem dit staaltje ‘verslaggeving’:

Een ander voorbeeld is het bericht van vandaag – 11 maart 2022 – op de nieuwswebsite Nu.nl (die tijdens de Corona-maatregelen kritische commentaren van lezers verwijderde). Nu.nl loog tijdens Corona ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds en is dat sinds de Russische inval in Oekraïne alleen nog maar méér gaan doen.


De promo is: ’89 luchtaanvallen op woonwijken Charkov op één dag, al 48 scholen vernietigd’.

De inleiding (stukje naar beneden scrollen): ‘Russische troepen hebben woonwijken van de Oekraïense stad Charkov op één dag 89 keer beschoten’. Er wordt niet vermeld wat de bron van de bewering is en of het door Nu.nl geverifieerd is. Men doet alsof het bewezen is.

En dan de inhoud, een flink stuk naar beneden en een end van de kop vandaan: ‘Dat meldt Oleh Synegubov, de gouverneur van de stad, op vrijdag. De plaats zou constant getroffen worden door bombardementen, waardoor onder meer 48 scholen vernietigd zijn. 

Aha. Daar komt de aap uit de mouw. Het ‘nieuwsbericht’ berust uitsluitend op de verklaring van de gouverneur van de stad. Hoewel die er direct belang bij heeft om het Russische militaire optreden voor te stellen als oorlogszuchtig, wreed en onmenselijk, moeten de lezers hem kennelijk op zijn geel-blauwe ogen geloven. De ‘berichtgeving’ van Nu.nl over het conflict tussen Oekraïne en Rusland werkt met het uitgangspunt: Oekraïners hoeven maar wat te roepen en Nu.nl presenteert het als feit. Nu.nl stelt zich in feite op als propaganda-outlet van de Oekraïense machthebbers.

Dan deze zin: De plaats zou constant getroffen worden door bombardementen, waardoor onder meer 48 scholen vernietigd zijn. Het eerste deel van de zin – ‘zou constant getroffen worden‘ – staat in de voorwaardelijke wijs die aangeeft dat het om een bewering zonder bewijs gaat. Maar het tweede deel van dezelfde zin – ‘waardoor onder meer 48 scholen vernietigd zijn’ – staat in de aanvoegende wijs, d.w.z. dat het als een feit gepresenteerd wordt. Nu.nl deinst er niet voor terug om zelfs de regels van de grammatica aan zijn laars te lappen, als het daarmee maar een verzinsel als een feit kan presenteren en de gewenste emotionele reactie kan oproepen bij de lezers.

Want daar gaat het om. Hoe meer Nu.nl liegt, hoe groter de kans de Oekraïne versneld in de EU wordt opgenomen en NAVO-landen zich er direct mee gaan bemoeien.

Los van het feit dat hier een propagandistische uitspraak zonder enig bewijs door Nu.nl als feit wordt gepresenteerd – terwijl daadwerkelijke bewijzen die de Russisch TV laat zien sinds het begin van het conflict consequent, stelselmatig en in hun geheel worden weggelaten – moet de vraag worden gesteld: “Is dit bericht geloofwaardig?”

Toeval kan het niet zijn met zo’n groot aantal van 48 scholen, dus suggereert Nu.nl dat de Russische strijdkrachten opzettelijk scholen bestoken. Kennelijk zitten Russische officieren bij het opstellen van de target list – met leedvermaak – locaties van scholen te selecteren die ze in het telefoonboek hebben opgezocht.

Maar hoe helpt hen dat om hun doelen te bereiken? Het is in alle gevallen niet in Russisch voordeel om scholen te gaan bombarderen.

Ten eerste is het verspilling van munitie. Ook als er sprake zou zijn van een terroristisch oogmerk, heeft het geen voordeel, want we hebben tussen de regels door mogen lezen dat er geen kinderen in de school aanwezig waren. Dus de gouverneur wil dat wij simpelweg geloven dat Russische troepen gericht op lege scholen schieten.

Ten tweede worden door er tijdens het bestoken van scholen op dat moment geen militaire doelen beschoten. Dat brengt vertraging voor de opmars van de Russische troepen. Ondertussen kunnen er meer Westerse wapens aan Oekraïne geleverd worden, meer Westerse special forces gestationeerd kunnen worden en zullen er weer meer Russische militairen sneuvelen.

Wat heeft Rusland daar voor baat bij?

En dan de uitsmijter: ‘Tijdens de beschietingen is ook een instituut met een nucleair laboratorium geraakt, maar “er zijn nog geen bedreigingen voor de burgerbevolking in de stad”, zo meldde Synegubov in een videoboodschap.’

Russische troepen doen hun best om kerncentrales veilig te stellen en dan zouden ze die tegelijk beschieten? Opnieuw heeft Rusland daar geen enkele voordeel bij. Wie er wel voordeel heeft bij deze beeldvorming, zijn de Oekraïense gouverneur en de Westerse media.

Door de ‘speciale militaire operatie’ van de Russische Federatie valselijk voor te stellen als een poging tot verovering van Oekraïne, waarbij de ene na de andere beestachtigheid wordt uitgehaald, bereiken de gouverneur en Nu.nl het gewenste emotionele effect bij de Westerse lezer.

Die krijgt bij het lezen dan deze desinformatie 1 – een gevoel van haat tegen die ‘slechte Russen’ en 2 – een grote liefde voor de Oekraïeners. Die reactie past precies in de Wolfowitz-doctrine die stelt dat de VS geen rivaal op aarde meer mogen dulden en moeten ingrijpen, als een land – zoals Rusland of China – te succesvol wordt.

Een van de effecten van die propaganda is dat de bevolkingen van de Westerse landen bereid worden om méér risico te nemen voor hun eigen veiligheid om Oekraïne te kunnen ‘helpen’. Het riskeren van een kernoorlog met 800 miljoen doden vinden ze nu een aanvaardbaar risico.

Wat voor oplossing voor de tactiek van de Oekraïense bestuurders en strijdkrachten van het gebruik van de eigen burgers als menselijke schild kan Rusland bedenken?

Er zijn eigenlijk maar twee oplossingen. De eerste is het afdwingen van de Russische veiligheidsgaranties via de onderhandelingstafel. Dat ziet er nu niet goed uit, omdat de Oekraïeners de onderhandelingen blijven saboteren.

De tweede oplossing is om de steden op de ‘ouderwetse’ manier te ‘demilitariseren’. Dus gewoon schieten. Al het Oekraïens geschut uitschakelen, ook al verschuilen de Oekraïeners zich achter hun eigen burgers. Dat zal het aantal burgerslachtoffers – dat voor een operatie van deze omvang op dit moment extreem laag is – aanzienlijk doen oplopen.

Dit is op dit moment de meest realistische toekomstverwachting, tenzij de Russen een konijn uit de hoge hoed toveren.

Andere voorbeelden van anti-Russische propaganda

De ‘mobiele crematoria’ van de Volkskrant
Bild liegt
Oorlogspropaganda met kinderen_1
Oorlogspropaganda met kinderen_2

Met dank aan Gert-Jan die ons deze beelden heeft toegestuurd.

Russische nieuwsbulletins tonen ook regelmatig voorbeelden van ‘FAKE’, zoals het tegenwoordig in het Russisch heet, maar die informatie nemen Westerse media niet over en wordt vaak ook van internet geweerd, zodat het zaaien van haat in de harten van de Westerse bevolkingen tegen Rusland en Russen kan doorgaan en wordt gemaximaliseerd.

Het is een Kruistocht van Haat van het Westen tegen Rusland en tegen Russen en Russinnen die snel moet bedaren, voordat Rusland zijn ‘tempelwapens’ gaat inzetten.

Zelenski is strikt genomen een oorlogsmisdadiger

Westerse politici, grote bedrijven, media en een groot deel van de Westerse publieke opinie steunen Oekraïne, omdat het een democratisch land zou zijn met een legitieme regering. Is dat wel zo?

We moeten onderscheid maken tussen een legitieme en een illegitieme regering. Als Oekraïne een legitieme regering had die eerlijk was gekozen, zijn minderheden en politieke oppositie eerlijk zou behandelen, binnen de grenzen van de eigen grondwet en van het internationaal recht zou opereren, zouden we in het geval van een Russische inval allemaal achter Zelenski staan.

Dat is echter niet het geval. De huidige Oekraïense regering is voortgekomen uit de staatsgreep van 2014 en het anti-Russische beleid dat daarop volgde, waardoor het land uiteenviel in een Oekraïens-nationalistisch deel, waar etnische Russen onderdrukt worden enerzijds, en anderzijds gebieden die de junta niet erkenden zich daarom hebben afgescheiden, zoals DNR, LNR & Krim.

Als Oekraïne een legitieme regering had gehad, zouden nooit de omstandigheden zijn ontstaan, waardoor Moskou tot de conclusie was gekomen dat diplomatiek overleg met Kiev zinloos was, de Donbas-republieken politiek erkend en militair verdedigd moesten worden en Oekraïne gedemilitariseerd diende te worden teneinde verdere NAVO-expansie in de kiem te smoren.

De legitimiteit van de huidige Oekraïense regering is flinterdun.

Oekraïne heeft in werkelijkheid een marionettenregime, dat politieke richtlijnen ontvangt van de VS en militaire richtlijnen van de NAVO. Kijkt U opnieuw de rede van de president van de Russische Federatie Vladimir Poetin, als U ook maar iets van de Russische kant van de zaak wilt begrijpen.

In 55 minuten krijgt U meer informatie, dan in 24 uur kijken naar CNN, BBC of NPO.

Het besluit van Poetin en de Federatieraad om Oekraïne te demilitariseren is geen uiting van de grootheidswaanzin van een gevaarlijke dictator – zoals de Westerse media suggereren – maar een rationeel antwoord van de Russische politiek op een combinatie van aanhoudende oorlogsmisdaden tegen en discriminatie van etnische Russen enerzijds, en een voor Rusland onacceptabele strategische dreiging anderzijds.

Westerse media vinden het normaal, acceptabel en legitiem als de VS in 1962 de wereld op de rand van een atoomoorlog brengen, omdat de Sovjet-Unie raketten plaatste op Cuba, maar zij vinden het absurd, onacceptabel en onwettig als Rusland in 2022 op tijd ingrijpt om een einde te maken aan de permanente aanwezigheid van NAVO-troepen in Oekraïne en het voornemen van het marionettenregime om kernwapens te gaan ontwikkelen.

Schending van het internationaal recht

De regering in Kiev is geen democratische regering, maar een ‘Zuid-Amerikaanse’ junta die bestaat uit oorlogsmisdadigers, want zij is verantwoordelijk voor het uitmoorden van vrouwen, kinderen en bejaarden in Donbas.

President Volodimir Zelenski is tevens opperbevelhebber van de Oekraïense strijdkrachten en is volgens internationaal recht strikt genomen een oorlogsmisdadiger, omdat hij zijn leger sinds zijn aantreden in mei 2019 heeft laten schieten op burgers in Donbas. En met hem alle Oekraïense presidenten sinds de Amerikaanse staatsgreep van 2014.

Wij hebben uitgebreide en gedetailleerde beelden van de genocide in Donbas, maar die zijn te schokkend om hier te publiceren. Als U die wilt bekijken, kunt U ze bij ons opvragen door een reactie onder dit blog te plaatsen (die wij niet zullen publiceren). Wij sturen U dan per mail de link naar het videomateriaal toe.

Vervolging politieke oppositie en politieke rivalen

De regering van Oekraïne is ook niet democratisch in haar behandeling van parlementaire oppositie, politieke rivalen en Oekraïense media, want Zelenski heeft – sinds hij het heeft opgegeven om een eigen koers te varen en in wezen is teruggevallen op zijn rol als marionet van de Amerikaanse ambassade en van de clan van oligarch Ihor Kolomojski – 3 TV-zenders verboden en oppositieleider Viktor Medvedtsjoek in maart 2020 na een politiek schijnproces onder huisarrest laten plaatsen. Los van het feit dat er nogal wat journalisten zeg maar verdwenen zijn de afgelopen jaren.

Medvedtsjoek is de leider van de partij ‘Opposition Platform Pro Leven’, de een na grootste oppositiepartij in het Oekraïense parlement.

Viktor Medvedchuk - Wikipedia
Viktor Medvedtsjoek

De rechtstaat en de grondwet werken in Oekraïne aantoonbaar niet, anders zou de rechterlijke macht hebben ingegrepen om het huisarrest ongedaan te maken en de grondrechten van Medvedtsjoek te herstellen .

Zelenski probeerde ook van een andere politieke concurrent, de voormalige president Petro Porosjenko, af te komen. Porosjenko werd beschuldigd van landverraad en tegen hem werden 4 strafzaken aangespannen. De bedoeling was om hem voor 15 jaar op te sluiten. Kat in het bakkie. Poroshenko verliet snel het land, maar keerde na de Russische inval alsnog terug, om te laten zien dat hij een goede vaderlander was. Het Oekraïense OM wilde hem daarop opsluiten, maar Poroshenko had nog voldoende invloed – en euromiljoenen – om niet alleen voorarrest, maar ook huisarrest af te wenden en hoefde uiteindelijk – nadat een aantal goed gevulde enveloppen van hand was verwisseld – alleen zijn paspoort in te leveren en te beloven Kiev écht niet te verlaten.

Hier zien we een confrontatie tussen twee oligarchenclans. Min en min is plus en in dit geval heeft corruptie een politiek gemotiveerd voorarrest verijdeld. Eind goed, al goed.

Official portrait of Petro Poroshenko.jpg
Petro Poroshenko

Fair is fair en het is oneerlijk om Zelenski hiervoor persoonlijk de volledige verantwoordelijk toe te schrijven, want hij is slechts de oppermarionet. Dit soort ‘combinaties’ – om een Russische term voor deze specifieke vorm van corruptie te beschrijven – die ertoe dienen om een serieuze politieke rivaal onschadelijk te maken, vergt een uitgebreid netwerk, miljoenen euro’s en kan alleen door een heuse oligarchenclan uitgevoerd worden. Zelenski kan dat in zijn eentje niet.

Een paar jaar geleden was Zelenski nog TV-clown en deed hij parodieën op homodansjes – hetgeen hem best makkelijk af leek te gaan – die sindsdien van internet gehaald zijn, maar tijdens de recente ontwikkelingen weer zijn opgedoken.

Dat maakt Zelenski in zekere zin sympathiek, want hij is alleen maar geselecteerd voor de rol van democratische president en had op het moment van aantreden nog niet veel aantoonbaars op zijn kerfstok.

Het tragische van deze komiek is echter, dat hij door zijn rol als oppermarionet van de Westerse deepstate wel nominale verantwoordelijkheid heeft gekregen voor alles dat er onder zijn mandaat in Oekraïne op politiek-diplomatiek-militair vlak gebeurt. Te beginnen met de mini-genocide in Donbas en het dulden van het neo-nazi-bataljon Azov.

Neo-nazi-milities opgenomen in de Nationale Garde

De Hitler-jugend van president Zelenski

De Azov-militie afficheert zich openlijk met nazi-symboliek. Het NI-symbool betekent zogenaamd ‘Nationale Identiteit’, maar is in werkelijkheid gebaseerd op het nazistische symbool van de wolfsangel.

Dat werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gevoerd door een aantal Wehrmachtdivisies, door SS-divisie ‘Das Reich’ en door de Nederlandse SS-divisie ‘Landstorm Nederland’.

Het stond ook in het logo van de NSB:

Logo of National Socialist Movement.svg

Het zonnerad uit het Azov-logo is gebaseerd op het SS-symbool van de ‘Schwarze Sonne’, zoals U dat kun bewonderen op de vloer in kasteel Wewelsburg, tijdens de Tweede Wereldoorlog het occulte hoofdkwartier van de SS.

WEWELSBURG, IL CASTELLO DEL SOLE NERO - LUOGHI, SIMBOLI E ...
Schwarze Sonne in Wewelsburg

Het Azov-bataljon is opgenomen in de Nationale Garde van Oekraïne, een soort Marechaussée. Het heeft in 2014 Mariupol heroverd op de ‘Russische separatisten’, zoals Wikipedia ze noemt. Het is sindsdien in Mariupol gevestigd en heeft ook gevochten in onder andere Novoazovsk, Marinka en bij het vliegveld van Donetsk.

Het is mede verantwoordelijk voor de mini-genocide in Donbas. Dit is bij uitstek een misstand, waar Zelenski een einde aan had moeten maken. Dat heeft hij niet gedaan, en dat voor een joodse president.

Oekraïense strijdkrachten gebruiken burgerbevolking als menselijk schild

Er komt inmiddels dankzij de Russische media en de alternatieve media in het Westen steeds meer bewijs voor het feit dat het Oekraïense leger stelselmatig in steden en dorpen de eigen burgers als menselijk schild gebruikt. Russische TV-zenders tonen in bevrijde dorpen in Donbas foto’s van plekken naast woonhuizen, waar tanks ingegraven waren en van raketwerpers die opgesteld staan flats in buitenwijken van steden. Ook worden ooggetuigenverslagen getoond van burgers die naast Oekraïens geschut woonden en bang waren om doelwit te worden van de Russische artillerie.

Oekraïense checkpoints saboteren evacuatie burgers

Bij de tweemaal mislukte evacuatie van Mariupol blijkt uit Russische TV-beelden en uit interviews met Oekraïense burgers dat er bij de Russische zijde van de corridor simpelweg niemand aan komt wandelen. De Russen hebben rijen met lege bussen staan, maar die blijven leeg. Burgers die willen vluchten worden namelijk tegengehouden aan Oekraïense zijde.

De burgemeester van de Noord-Oekraïense stad Sumy, met 260.000 inwoners een van de grootste van het land, heeft volgens de Russische TV-zender NTV vandaag zelfs gezegd dat burgers die naar Rusland willen vluchten ‘landverraders’ zijn die zullen worden ‘neergeschoten’.

Nu.nl bericht dat het Russische leger vluchtende burgers beschiet, maar daar is geen enkel bewijs voor.


Het is ook niet logisch dat de Russische strijdkrachten above and beyond the line of duty zou gaan om aan het het karikatuur van Slechterik te voldoen dat de Oekraïense media en in hun voetspoor de Westerse media van hen schetsen.

Rusland wil Oekraïne niet bezetten, maar zo snel mogelijk demilitariseren en uiteindelijk ontdoen van de 10% nazi’s in het land. Het wil de Oekraïense strijdkrachten zo snel mogelijk verslaan, de anti-Russische marionettenregering afzetten en daarna een pro-Russische regering aan de macht helpen. Dat gaat veel sneller, als de burgers zijn geëvacueerd en de Oekraïense strijdkrachten kunnen worden omsingeld. Dit is de reden dat Rusland vandaag heeft bekend gemaakt 4 corridoren te openen om vluchtelingen te evacueren. Het gaat om Kiev, Charkov, Mariupol & Sumy.

Indien de Russische strijdkrachten op dezelfde wijze te werk zouden gaan als het Rode Leger tijdens de Tweede Wereldoorlog, zou heel Oekraïne in 48 uur verslagen zijn en zich hebben overgegeven.

Dat doet Rusland echter niet, omdat het de Oekraïeners ziet als broedervolk dat onder invloed is geraakt van nationalistische propaganda. Russische media en woordvoerders maken consequent onderscheid tussen Oekraïense dienstplichtigen en wat zij noemen ‘nationalisten’ en ‘nazi’s’. De Russische strijdkrachten hebben instructies om burgerslachtoffers zo veel mogelijk te vermijden – niet voor de beeldvorming in de Westerse media, want daarin zijn de Russen de ‘bad guys’ volstrekt ongeacht of ze oorlogsmisdaden begaan of niet – maar om zoveel mogelijk draagvlak te creëren bij de Oekraïense bevolking voor het vervangen van het marionetten-regime door een pro-Russische regering.

Die ‘humanitaire’ benadering kost de Russische strijdkrachten kostbare tijd en kostbare levens. Als zij woonwijken, waar Oekraïens geschut staat, daadwerkelijk zouden platgooien, zouden ze én veel sneller klaar zijn met de demilitarisering én zelf minder verliezen hebben.

De Oekraïense strijdkrachten weten dat en hebben er dus belang bij om dat moment uit te stellen. Daarom saboteren ze het vertrek van de burgerbevolking zo veel mogelijk, net zoals de Oekraïense delegatie de onderhandelingen saboteert in de hoop dat de anti-Russische sancties gaan werken of NAVO toch officieel of clandestien komt helpen .

Zodra het Oekraïense leger zijn gijzelaars in de steden laat gaan, zijn ze doelwit voor de Russische artillerie en kunnen hebben ze alleen nog maar de keuze tussen overgave en een heldhaftige dood.

Oekraïense leger beschiet eigen burgers en geeft Rusland de schuld

Uit reportages van de Franse oorlogscorrespondente Anne-Laure Bonnel blijkt dat er vanuit posities van het Oekraïense leger op woonwijken geschoten wordt. Ook ooggetuigen in Charkov melden dat hun flats vanuit posities van het Oekraïense leger bestookt worden. Dit gebeurt ook in andere steden. Burgers worden opgeofferd aan het ideaal van één ondeelbare en etnisch zuivere Oekraïense natie.

In dit nieuwsbulletin vertellen vluchtelingen de gruwelen van beschietingen vanuit Oekraïense stellingen op hun eigen burgers. Het meisje uit het eerste deel toont de wond in haar nek waar een granaatscherf is verwijderd. Student Danil Chartsjenko – een etnische Oekraïner – vertelt huilend dat zijn eigen leger op woonwijken schiet op hun eigen Oekraïense burgers en zegt dat hij blij is dat hij niet naar het front gestuurd is, omdat hij niet op vreedzame inwoners wil schieten.

https://www.ntv.ru/video/2096605/

Uiteraard is dit gruwelijk en zijn dit oorlogsmisdaden, maar uiteindelijk wint de Oekraïense junta met deze tactiek slechts tijd. De overmacht van de Russische strijdkrachten is zo groot dat de doelstelling van demilitarisering van Oekraïne op korte termijn zal worden bereikt en uiteindelijk zal de waarheid over de dirty war van eenheden binnen het Oekraïense leger aan het licht komen en het draagvlak van elke willekeurige nieuwe regering vergroten.

Risico van nucleair terrorisme

In die context is het niet extreem vergezocht dat het Russische Ministerie van Defensie vandaag verklaarde dat Oekraïense veiligheidstroepen samen met het Azov-bataljon erop uitgestuurd zijn om de experimentele reactor bij het Nationale Onderzoekscentrum van het Kharkov Instituut Institute voor Natuurkunde en Technologie op te blazen. En Rusland daarvan uiteraard de schuld te geven. De milieuramp die dat zou veroorzaken, kan dan uitgemolken worden voor meer buitenlandse militaire steun en om zéker in de EU opgenomen te worden.

Rusland biedt uitgestoken hand

Niettegenstaande het feit dat de Russische strijdkrachten binnen enkele weken met minimale slachtoffers aan beide zijden hun ‘speciale militaire operatie’ kunnen voltooien, reikt de Russische zijde de Oekraïense regering de hand door aan te bieden de vijandelijkheden te staken, indien de Russische voorwaarden worden geaccepteerd.

President Poetin deelde dat op 6 maart mede in een telefoongesprek met zijn Turkse ambtsgenoot Recep Erdogan.

Het is duidelijk dat de demilitarisering van Oekraïne via een militaire overwinning of via onderhandelingen op korte termijn zal worden bereikt.

Daarna zal het Westen wijs moeten zijn en de totale economische oorlogsvoering tegen Rusland moeten beëindigen, voordat die uiteindelijk alsnog leidt tot een militaire confrontatie tussen NAVO en de Russische Federatie.

Oekraïens regering vertegenwoordigt VS, niet het Oekraïense volk

Hoewel er natuurlijk ook eerlijke tussenzitten, is een groot deel van de Oekraïense politici en bestuurders door en door corrupt of werkt voor deze of gene industrieel, bankier of buitenlandse inlichtingendienst.

Het probleem van de wijdverspreide en algehele corruptie aan de top van de Oekraïense samenleving, is dat de regering in politiek, militair en economisch opzicht niet het eigen volk vertegenwoordigt, maar private partijen in het binnenland en buitenlandse mogendheden. In tijden van oorlog kost dergelijke corruptie onnodig mensenlevens.

Dat blijkt uit talrijke details, bijvoorbeeld de wijze waarop de Oekraïense regering onderhandelt met de vijand die net hun land is binnengevallen.

Oekraïense onderhandelaars traineren vredesoverleg

De Oekraïense onderhandelingsdelegatie kwam maandag 24 uur te laat aan de onderhandelingstafel. Een lid van de Russische delegatie verklaarde daarover op het Russische journaal – dat we, als het aan de hackers van Anonymous ligt, niet meer te zien krijgen – dat deze nodeloze vertraging voor hem onbegrijpelijk was. Het is immers oorlog en elk uur sterven er mensen. Elk uur dat verloren gaat voordat er een diplomatieke oplossing is, kost dus mensenlevens, aldus de diplomaat. De Russische delegatie was desnoods bereid om zondag om 24:00 uur of om 02:00 te beginnen, verklaarde hij, maar de Oekraïense delegatie wilde uitslapen.

Ten tweede verscheen het hoofd van de Oekraïense delegatie, daar waar de Russen allemaal netjes in pak waren, met slobbertrui en pet aan de onderhandelingstafel. Bij de tweede onderhandelingsronde op 3 maart 2022 was deze nieuwe dress-code zelfs uitgebreid naar de overige leden van de Oekraïense delegatie.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-1-1024x640.png
3 maart 2022
3 maart 2022

In de diplomatie is alles communicatie. Niet alleen woorden, maar ook het protocol, de locatie, de stiptheid, de ontvangst en natuurlijk de dress-code. Door onnodig te laat te komen en vervolgens twee keer in Camping-smoking te verschijnen, laat de Oekraïense delegatie zien dat ze lak heeft aan het onderhandelingsproces. De keuze van pull-over in plaats van kostuum is duidelijk bedoeld als provocatie aan het adres van de Russische delegatie.

Die laatste neemt daar gelukkig geen aanstoot aan, omdat zij wèl volwassen is en zich bewust is van het belang van het zo spoedig mogelijk vinden van een vreedzame oplossing. Rusland heeft tot nu toe haar best gedaan – en zelfs soldaten onnodig verloren – om het aantal burgerslachtoffers bij haar ‘demilitarisering’ van Oekraïne te minimaliseren.

Vergelijken we het militaire optreden van de Russische strijdkrachten in Oekraïne nu met dat in Tsjetsjenië in 1999, dan is duidelijk te zien zij het Oekraïense volk beschouwen als een broedervolk en de Tsjetsjenen destijds niet. Hoofdstad Grozny werd toen helemaal aan puin geschoten, maar bij de steden die de Russische strijdkrachten tot nu toe ingenomen hebben, is daar – naar Russische maatstaven – geen sprake van. In Grozny moest je op zoek naar huizen die nog overeind stonden en in Charkov moeten de media op zoek naar huizen die zijn ingestort.

Rusland is er in principe niet op uit om Oekraïne te bezetten, maar om het te demilitariseren, precies zoals het vanaf het begin verklaard heeft, zodat de Russische veiligheid gegarandeerd wordt. Daarom probeert het ook om het Oekraïense volk voor zich te winnen. In ‘bevrijde gebieden’, zoals de Russen het zien, zoals de stad Charkov, strijkt men de Oekraïense vlag bewust niet om te benadrukken dat men geen bezetter is. Rusland wil de gunst van de bevolking winnen met humanitaire konvooien die na de inname van de stad voedsel en water uitdelen.

Rusland vecht in eigen ogen tegen het Oekraïense regime en niet tegen de bevolking. Het ziet de ‘speciale militaire operatie’ als een bevrijding van het Oekraïense broedervolk van het Amerikaanse juk, waar het door de staatsgreep van 2014 en het marionettenregime in Kiev onder is geraakt.

Dat contrasteert met de houding van de Oekraïense regering, die juist probeert om het aantal burgerslachtoffers onder de eigen bevolking uit te vergroten. Zo heeft het Russische TV-journaal tenminste in één geval bewijs getoond voor het feit dat Oekraïense troepen bewust raketwerpers opstellen in woonwijken, zulks in de hoop dat er vervolgens door Russische vuur Oekraïense burgers geraakt worden.

Oekraïne gebruikt in bepaalde gevallen Oekraïense burgers, maar ook buitenlanders als menselijk schild. Het gebeurt niet stelselmatig, maar het toont wel de intentie van het regime in Kiev: het is in woord zeer begaan met de burgers, maar heeft in daad lak aan hen. Dat is ook consistent met het jarenlang leegplunderen van het land. Waarom zou een corrupte kliek die het eigen land geplunderd heeft, met vernederingen en armoede voor het eigen volk als gevolg, ten tijden van oorlog ineens van zijn land gaan houden?

Kiev laat criminelen vrij, stuurt tieners naar het front en maakt burgers doelwit

De onverschilligheid van het Oekraïense regime ten aanzien van het Oekraïense volk blijkt niet alleen uit het traineren en provoceren bij de onderhandelingen over een wapenstilstand – een houding die dus letterlijk tientallen levens kost – maar ook uit het feit dat het op grote schaal gedetineerde criminelen heeft vrijgelaten en bewapend met automatische geweren. Zogenaamd om stadsguerilla te voeren tegen de Russische troepen, maar in werkelijkheid om meer chaos, geweld en slachtoffers te veroorzaken. Dit heeft geleid tot een golf van criminaliteit, want het falderappes zat natuurlijk niet voor niets in de bak en is na vrijlating ijverig gaan stelen, slempen en verkrachten.

Ook heeft de Oekraïense junta de minimumleeftijd voor dienstplichtigen afgeschaft. Daardoor kunnen jochies van 16 en 17 dienst nemen in het Oekraïense leger, waar ze als kanonnenvoer worden opgediend aan de Russische beroepssoldaten. Dat brengt Russische militairen dan in de problemen, want die moeten dan gaan schieten op minderjarigen, omdat die anders misschien op hen schieten. Dit soort tafrelen zagen we zelfs bij Hitler pas aan het einde van de oorlog, toen hij bij de slag om Berlijn tieners inzette. Voor die tijd liet hij het vechten aan soldaten over.

Verder roept de Oekraïense junta haar eigen burgers op om Russische tanks met molotov-cocktails te lijf te gaan (!), hetgeen uiteraard leidt tot onnodige burgerslachtoffers.

De reden dat het marionettenregime in Kiev het aantal burgerslachtoffers groter voorstelt dan het is, is dezelfde als waarom het probeert het aantal burgerslachtoffers pro-actief te verhogen door criminelen en minderjarigen te bewapenen, namelijk omdat het Amerikaans beleid uitvoert. Door zoveel mogelijk burgerslachtoffers te riskeren, vergroot het marionettenregime het draagvlak voor de intensivering van de economische oorlogsvoering die de VS rechtstreeks en via Europa in de vorm van sancties tegen Rusland voeren.

De junta volgt instructies van de Amerikaanse deepstate uit en die is weliswaar anti-Russisch, maar niet pro-Oekraïens. Anders zou de junta met als oppermarionet de sympathieke president Volodimir Zelenski Oekraïne niet hebben blootgesteld aan het risico van een militaire reactie op de talrijke provocaties die ze sinds 2014 aan het adres van Rusland en de etnische Russische burgers binnen Oekraïne hebben begaan.

De junta is helemaal niet bezig met het behartigen van de belangen van het `Oekraïense volk. Zo nu en dan valt zij daarbij uit haar rol, zoals op donderdag 3 maart 2022, toen president Zelenski duidelijk onder invloed de media te woord stond:

Waarom vóór de persconferentie al in het glaasje kijken?

Kan het niet wachten tot ná?

Misschien heeft Zelenski spijt over zijn personage als reality-president, net zoals de Russische president Boris Jeltsyn, die ging drinken toen hij begreep in wat voor armzalige toestand Rusland was beland in de jaren ’90.

Risico voor Europa

Ook met Europa heeft het Amerikaanse marionettenregime in Kiev het niet goed voor, want met haar formele aanvraag van het lidmaatschap van de Europese Unie probeert het EU-lidstaten in een oorlog te trekken met Rusland. Nederland zou dan in oorlog komen met Rusland, terwijl wij uitstekende historische en handelsbetrekkingen met dat land hebben.

Ook Duitsland – dat verantwoordelijk is voor tenminste 20 miljoen sovjet-slachtoffers tussen 1941 en 1945 – zou dan opnieuw in oorlog met Rusland komen. Kennelijk zijn 20 miljoen slachtoffers niet genoeg. En dat op een moment dat Rusland zijn kernwapens op scherp gezet heeft. Dit is de waanzin ten top, een stunt die alleen kan worden uitgevoerd, doordat het merendeel van de bevolkingen van de Europese landen door de Corona-maatregelen afgestompt, gehersenspoeld en gelijkgeschakeld is.

Kiev wil niet dat Europa Oekraïne helpt om de brand in haar huis te blussen, maar dat de brand zich vanuit haar huis verspreidt naar de huizen van de 450 miljoen inwoners van de Europese Unie.

Ministerie van Propaganda

Een tweede reden dat veel goedbedoelende Nederlanders meegaan in de anti-Russische hysterie, is dat ze door de media eenzijdig geïnformeerd worden over de achtergrond en het verloop van het militaire conflict tussen Rusland en Oekraïne. Ze zijn lui en vertrouwen op de mainstream media die hen ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds voorliegen.

Brave burgers prikken niet door de asymmetrie, hypocrisie en dubbele maatstaf van de berichtgeving heen, door zich bijvoorbeeld af te vragen

  1. Waarom een land als Oekraïne aan de grens van Rusland het recht moet hebben om lid te worden van een militaire alliantie die in Rusland door 90% van de bevolking wordt beschouwd als gericht tegen hun vaderland, maar het ondenkbaar is dat Rusland in Mexico of Canada aan de Amerikaanse grens raketten zou opstellen en gezamenlijke militaire oefeningen zou houden. Zelfs de zeer bescheiden wapenleveranties van Rusland aan Cuba en Venezuela stuiten op fel verzet in Washington (=asymmetrie).
  2. Waarom Rusland wordt afgeschilderd als expansief en een bedreiging voor zijn buurlanden, terwijl het de NAVO is die zich uitbreidt naar de Russische grens (=hypocriet).
  3. Waarom het tragische aantal van enkele honderden burgerslachtoffers in Oekraïne reden is tot algehele morele verontwaardiging – die zelfs kan leiden tot een wereldoorlog – maar het aan gort bombarderen van 70.000 burgers in Jemen door Saoedi-Arabië niet. Waarom militair ingrijpen van Rusland in zijn ‘achtertuin’ met relatief weinig slachtoffers reden is voor een algemene hysterische anti-Russische stemming met absurde en risico-volle maatregelen, maar de stelselmatige en definitieve verwoesting door de VS van het eens welvarende Libië niet. Waarom één beperkt territoriaal conflict met rationele belangen van Rusland erger is dan het bombarderen van tientallen landen door de VS in de afgelopen decennia, ver van huis, zonder dreiging tegen VS en in het geval van Irak zelfs op basis van een aperte leugen, namelijk dat het land zou beschikken over massavernietigingswapens (=dubbele maatstaf).

Deze nalatigheid is tragisch, want zodoende juichen deze naïeve landgenoten maatregelen toe die kunnen leiden tot een uitbreiding van het territoriale conflict tussen Rusland en Oekraïne tot een complete Europees-Russische oorlog.

Westerse media functioneren momenteel als een soort Ministerie van Propaganda – dat is tijdens de Corona-scamdemie duidelijk gebleken – en het is in die situatie de morele plicht van een innerlijk actieve burger om daar doorheen te prikken, anders verschilt zijn houding immers niet van die van de Duitse burgers die in de jaren 1930 achter Hitler aanliepen.

De anti-Russische hysterie van de Nederlanders nu is in zekere zin zelfs èrger dan die van de Duitsers in de jaren ’30.

Goedbedoelende Nederlanders beseffen namelijk niet dat een groot deel van het buitenlandbeleid van Westerse landen in het algemeen en Nederland in het bijzonder clandestien is, dat wil zeggen dat het niet in verkiezingsprogramma’s staat, niet aan de Tweede Kamer wordt voorgelegd en in het geheim wordt uitgevoerd.

Daarom weten ze niet dat Westerse NGO’s en inlichtingendiensten als sinds het herstel van de Russische economie en de Russische staat in de periode 2000-2010 bezig zijn om rondom Rusland pro-Europese regimes aan de macht te brengen en die in te nemen voor NAVO-lidmaatschap.

Daarvoor werd gebruik gemaakt van het nieuwe Amerikaanse buitenlandspolitieke instrument van de ‘Kleurenrevolutie’. Dit is een nieuwe technologie: een combinatie van financiering, propaganda en false flag operations, waar veel landen in zijn getrapt.

Colour revolution - YouTube

Hoe ‘kleurenrevoluties’ worden gebruikt om landen vanuit de VS te destabiliseren, regeringen ten val te brengen en landen uiteindelijk onder Amerikaanse invloed te brengen, wordt beschreven in de documentaire ‘Ukraine on Fire’ van filmmaker Oliver Stone. Dit is een must see om te kunnen begrijpen, waarom de Russische regering – terecht – meent dat de pro-Europese ‘Revolution of Dignity’ in feite een door de VS gefinancierde staatsgreep was, waarna door de Amerikaanse ambassade een proxy-regering aan de macht gebracht werd.

Een ‘kleurenrevolutie’ is het proces van destabiliseren van landen met behulp van protestbewegingen die met Amerikaans geld gefinancierd worden. In Oekraïne vond in 2004 de zogeheten ‘Oranje Revolutie’ plaats, waarbij toenmalige president Viktor Janoekowitsj werd weggestuurd en vervangen door de regering Tymosjenko, die begon met het privatiseren van voormalig staatsbezit – met de transfer van eigendom van het Oekraïense volk naar Oekraïense oligarchen – en met verklaringen dat Oekraïne lid van de NAVO moest worden om zichzelf te beschermen tegen ‘Russische agressie’ die toen nergens aan de horizon te zien was.

6 jaar later, in 2010, werd Janoekowitsj echter weer gekozen, met name om een einde te maken aan de wijdverbreide corruptie onder de vorige regering en te zorgen voor een minimum aan stabiliteit.

Failed state

De pech van Oekraïne is echter dat het juist géén staatsman van het kaliber van Vladimir Poetin heeft gehad, in de vorm van een sterke president die de oligarchen temt, de inkomsten van de overheid herstelt en de rule of law rehabiliteert. Oekraïne is een failed state, waar de economie in handen is van een twintigtal oligarchen die tevens de politiek beheersen.

Oekraïense oligarchen bezitten huizen in Londen die meer kosten dan het jaarlijkse budget van een middelgrote Oekraïense stad. De Oekraïense staat kan onvoldoende belastinginkomsten innen om de overheidsdiensten op een adequaat niveau te laten functioneren. Al het geld wordt immers gejat, voordat het bij de eindgebruiker aankomt.

Daarom is de Oekraïnse regering voortdurend op zoek naar geld uit het buitenland. Eerst onderhandelde zij met het Internationaal Monetair Fonds, maar dat stelde de bekende staalharde voorwaarden, waardoor arme Oekraïeners te maken zouden krijgen met astronomische stijgingen van hun maandlasten.

Eind 2013 onderhandelde president Janoekowitsj daarom met de EU over een handelsverdrag met Oekraïne dat eventueel zou kunnen leiden tot EU-lidmaatschap. Brussel bood Oekraïne op dat moment echter onvoldoende werkbare voorwaarden. Moskou maakte van die gelegenheid gebruik om Oekraïne een beter voorstel te doen.

President Janoekowitsj deed eerst nog een laatste poging om de positie van Oekraïne als onafhankelijk land – als een brug tussen West-Europa en Europees Rusland – te redden: hij presenteerde op de conferentie van Vilnius op 28 november 2013 een voorstel om tot een drieledige samenwerking te komen tussen de Europese Unie, Oekraïne én Rusland.

Dat was een gouden voorstel van deze oude sovjet-apparatsjik.

Het werd verwelkomd door Oekraïne en Rusland, maar radicaal afgewezen door de Europese Unie! De EU wilde geen onafhankelijk brugland, maar liever een nieuwe lidstaat die exclusief bij de nieuwe Europese superstaat zou horen.

Daarop accepteerde Janoekowitsj het Russische voorstel – dat in objectieve in beter was voor zijn land – ,schortte de onderhandelingen over EU-lidmaatschap tijdelijk op en toen begon het gedonder in de glazen. De opschorting werd door Westerse media gepresenteerd als een definitief afsluiten van de weg naar Europese integratie, en de Kleurenrevolutie 2.0 werd gelanceerd.

Op dat moment was 39% van de Oekraïense bevolking voor een handelsverdrag met de EU en 37% voor een samenwerkingsovereenkomst met Rusland.

Oekraïne is een multicultureel, multi-etnisch en veeltalig land, waar het merendeel van de inwoners van het westen van het land pro-Europees is en Oekraïens als moedertaal heeft en het merendeel van de inwoners van het oosten van het land pro-Russisch is en Russisch als moedertaal heeft. Zo’n land moet gefederaliseerd worden om het bij elkaar te houden, laat staan tot bloei te laten komen.

Als je de Westerse provincies autonomie geeft om vrij te handelen met landen als Duitsland, Nederland en Polen en je laat de Oosterse provincies vrij handelen en uitwisselen met de Russische markt, dan hebben beide delen van het land geen dringende reden meer om zich af te scheiden.

Terwijl Janoekowitsj vooral met stemmen uit Oost-Oekraïne was gekozen, kwamen nu de pro-Europese (West-) Oekraïners naar het Majdanplein in Kiev om te demonstreren voor de pro-Europese alliantie van hun voorkeur.

Wat is er nou op geopolitiek niveau gebeurd in 2013-2014?

Toen Oekraïne langs parlementaire weg onder Russische invloed dreigde te komen, organiseerde het Amerikaanse State Department (Ministerie van Buitenlandse zaken), samen met Westerse NGO’s en Westerse inlichtingendiensten een protestbeweging die culmineerde in aanhoudende demonstraties op het Maidan-plein in Kiev.

Staatssecretaris van Buitenlandse zaken van de VS, Viktoria Nuland, – die nu ook bezig is om oorlog te stoken tegen Rusland – gaf toe dat de VS 5 miljard dollar hadden geïnvesteerd in Oekraïne om een deel van de bevolking pro-Amerikaans en pro-Europees te maken:

Na het totstandkomen van het Oekraïens-Russische handelsverdrag en de daaropvolgende lancering van de Kleurenrevolutie 2.0 kwamen er in november 2013 ineens 3 nieuwe TV-zenders uit de lucht vallen in Oekraïne, die professioneel georganiseerd waren, voldoende geld hadden en razend populair werden.

  • op 21 november 2013 Spilno TV
  • op 22 november 2013 Hromadske TV
  • op 24 november 2013 Espreso TV

Hop hop hop.


De nieuwe TV-zenders droegen bij aan de mobilisatie van pro-Europese demonstranten. De demonstraties waren aanvankelijk vreedzaam, totdat radicale groeperingen zich bij de demonstranten gingen voegen. Deze groeperingen waren goed getraind, goed uitgerust, goed georganiseerd en goed gecoördineerd.

Na hard politie-ingrijpen in november omwille van de plaatsing van een kerstboom (ahum) op het Majdan-plein, – dat plaatsvond op bevel van politiecommandant Popov die onder eindverantwoordelijkheid stond van Serhiy Ljovotsjkin die persoonlijk bevriend was met de Amerikaanse ambassadeur en die avond contact had met oppositieleider Jatsenjoek – kregen de demonstraties een meer gewelddadig karakter.

Op20 februari 2014 sloeg de vlam in de pan toen er plotseling door sluipschutters op de menigte werd geschoten. De sluipschutters stonden op het dak van een gebouw dat op dat moment in handen was van de oppositie, om precies te zijn van de neo-nazistische politiek-militaire beweging Pravy Sektor (‘Rechtse Sector’). Daarbij kwamen tenminste 50 personen om en raakten vele tientallen gewond.

De sluipschutters schoten echter …. op beide partijen! Zowel op politie, als op demonstranten.

Naar het bloedbad is onderzoek gedaan door Ivan Katchanovski van de Universiteit van Ottowa. In zijn paper The “Snipers’ Massacre” on the Maidan in Ukraine dat hij presenteerde op de jaarlijkse bijeenkomst van de American Political Science Association in San Francisco begin september 2015, kwam hij na bestudering van meer dan 500 video’s, 5000 foto’s en verslagen van meer dan 100 journalisten tot de volgende conclusie: 

“This academic investigation concludes that the massacre was a false flag operation, which was rationally planned and carried out with a goal of the overthrow of the government and seizure of power. It found various evidence of the involvement of an alliance of the far right organizations, specifically the Right Sector and Svoboda, and oligarchic parties, such as Fatherland”

Met deze false flag kregen de Amerikanen hun zin:

“The massacre of almost 50 Maidan protesters on February 20, 2014 was a turning point in Ukrainian politics and a tipping point in the conflict between the West and Russia over Ukraine. This mass killing of the protesters and the mass shooting of the police that preceded it led to the overthrow of the pro-Russian government of Viktor Yanukovych and gave a start to a civil war in Donbas in Eastern Ukraine, Russian military intervention in Crimea and Donbas, and an international conflict between the West and Russia over Ukraine.”

 De sluipschutters die het bloedbad uitgevoerd hebben, zijn nooit gevonden. In alle waarschijnlijkheid zijn het huurlingen die door Westerse geheime diensten zijn ingehuurd en via de infrastructuur van nieuw opgerichte neonazistische groeperingen in stelling zijn gebracht.

Alle conflicten die daarna volgden – de oorlog in Donbas, de Hereniging van de Krim en het internationale conflict tussen het Westen en Rusland over de situatie in Oekraïne, zijn dus in feite een gevolg van deze Amerikaanse staatsgreep van 2014.

VS stellen overgangsregering samen

Na het bloedbad van Majdan en het verjagen van Janoekowitsh werd een pro-Westere regering geïnstalleerd, die was samengesteld uit door de Amerikaanse ambassade geselecteerde corrupte politici. Dat bleek uit een afgeluisterd telefoongesprek tussen de Amerikaanse staatssecretaris voor Buitenlandse zaken Viktoria Nuland en de Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne Geoffrey Pyatt dat op 4 februari 2014 werd gelekt. Daarin bemoeide het State Department zich namelijk direct met de samenstelling van het nieuwe kabinet.

Nuland zegt letterlijk: “I don’t think Klitsch should go into the government. I don’t think it’s necessary. I don’t think it’s a good idea.”

De Amerikaanse regering wilde niet dat de bokser Vladimir Klitschko premier werd, omdat hij integer was. Klitschko is een sportheld, een patriot en een eerlijke vent die naar verwachting als regeringsleider op sommige momenten met de VS mee zou stemmen en op andere momenten niet. VS waren echter op zoek naar een marionet die 100% gehoorzaam was en vonden die in de de onooglijke advocaat Arseniy Jatsenjoek.

Nuland: “I think Yats is the guy… what he needs is Klitsch en Tyahnibok on the outside” en “.. he needs to be talking to them four times a week..”

De VS bepaalden dus in 2014 wie er in de Oekraïense regering zouden komen.

De VS liggen op het Westelijk halfrond ten westen van de Atlantische Oceaan. Oekraïne ligt op het Euraziatische continent 10.000 kilometer verderop aan de grens met Rusland.

En de VS bepalen wie er in Oekraïne leiding moet gaan geven aan de nieuwe regering…

Wie is hier nou expansief?

De VS heeft direct of samen met NAVO oorlog gevoerd tegen Servië, Kosovo, Irak, Lybië, Syrië, Afghanistan en voert bijna dagelijks drone-aanvallen uit in een groot aantal landen in de wereld.

Wie is hier nu agressief?

Wie wil begrijpen hoe de Russische regering het conflict met Oekraïne ziet, moet de toespraak van staatshoofd Vladimir Poetin van 21 februari 2022 bekijken.

Volgens Poetin komen alle regeringen tussen 2014 en 2022 voort uit de staatsgreep van de VS in Oekraïne in februari 2014.

Rusland vecht in Oekraïne niet tegen haar Slavische broedervolk, maar tegen Amerika. Daarom probeert het slachtoffers onder de burgerbevolking te minimaliseren, onderhandelt het terwijl het dat vanuit zijn machtspositie helemaal niet hoeft te doen. Daarom heeft het 8 jaar lang geprobeerd om zijn veiligheidsbelangen met diplomatieke middelen te behartigen.


Oorloghitsers in Kiev krijgen hun oorlog

De Russische inval in Oekraïne is te duiden als een beëindiging van de uitbreiding van de NAVO naar het Oosten, dat wil zeggen naar de Westgrens van de Russische Federatie.

NAVO is in 1949 opgericht om West-Europa en de Verenigde Staten militair te verenigen tegen het gevaar van communistische expansie door de Sovjet-Unie.

Nadat de voormalige vijanden van de Koude Oorlog (1949-1989) vrede hadden gesloten, Duitsland was herenigd en Oost-Europa was bevrijd, viel de Sovjet-Unie in december 1991 uiteen. Het communistische regime in Rusland was tot heil van de mensheid ten val gekomen.

Vanaf dat moment was er geen reden meer om een Amerikaans-Europees militair bondgenootschap te onderhouden, omdat de dreiging waartegen het was gericht, na het einde van de Koude Oorlog was verdwenen.

Men zegt dat je er in de strijd tegen het kwaad alert op moet blijven dat je niet datgene wordt, waar je tegen vecht. Vriendelijker gezegd: dat je geen karakteristieken van je vijand moet overnemen.

Westerse leiders weigerden om NAVO op te heffen, ook nadat ze de kat uit de boom hadden gekeken en concludeerden dat de directe communistische dreiging daadwerkelijk was verdwenen.

NAVO was zelf een expansionistische organisatie geworden. Het was na de val van het communisme alsnog het ‘imperialistische instrument’ geworden, waar het tijdens de Koude Oorlog door communistische propaganda voor was uitgemaakt.

Daardoor werd NAVO zèlf oorzaak van toekomstige polarisatie. Niet alleen continueerde het bondgenootschap zichzelf zonder noodzaak, het breidde zich vanaf 1991 in verschillende golven zelfs uit.

NATO expansion's open door policy and war or peace in the ...

Over het risico van die tendens van uitbreiding richting het democratische, nationaal-conservatieve Rusland schreef George Kennan – de auteur van het concept van ‘indamming’ van de Sovjet-Unie en als zodanig de ‘architect van de Koude Oorlog’ genoemd – in zijn artikel “A Fateful Error” in New York Times op 5 februari 1997 het volgende:

“Why, with all the hopeful possibilities engendered by the end of the Cold War, should East-West relations become centered on the question of who would be allied with whom and, by implication, against whom in some fanciful, totally unforeseeable and most improbable future military conflict?”

Hij vervolgde: “Bluntly stated…expanding NATO would be the most fateful error of American policy in the entire post-Cold War era. Such a decision may be expected to inflame the nationalistic, anti-Western and militaristic tendencies in Russian opinion; to have an adverse effect on the development of Russian democracy; to restore the atmosphere of the cold war to East-West relations, and to impel Russian foreign policy in directions decidedly not to our liking … ”

Nu de Russische Beer na 23 jaar porren in zijn buik heeft uitgehaald – de veiligheidsgaranties van de Russische Federatie ten aanzien van Oekraïne worden nu manu militari afgedwongen en Moskou heeft voor de duidelijkheid zijn kernwapens op scherp gezet – kunnen we niet anders dan concluderen dat deze diplomatieke master mind haarzuiver heeft voorspeld waartoe het nieuwe NAVO-beleid vroeg of laat onvermijdelijk zou leiden.

De laatste druppel was het voornemen van de Oekraïense regering om kernwapens te ontwikkelen die – gezien het huidige anti-Russische beleid – uiteraard op de Russische Federatie gericht zouden worden. Dat direct aan de grens en met een vliegtijd naar Moskou die het vergeldingsmechanisme en dus de nucleaire afschrikking zou ondermijnen. En dat vanuit de bakermat van het historische Rusland, Kiev Roes. Hoe verzin je dat?

In laatste instantie is de invasie van de Russische troepen in Oekraïne een preventieve militaire actie om te voorkomen dat Oekraïne kernwapens verkrijgt. Na de verklaring van het marionetten-regime in Kiev dat het kernwapens zou gaan ontwikkelen, greep Rusland dus in.

De minister van Buitenlandse zaken van de Russische Federatie, Sergej Lavrov, gaf dat ook onomwonden toe in een verklaring op dinsdag 1 maart 2022: “Ukraine still has Soviet nuclear technologies and the means of delivery of such weapons. We cannot fail to respond to this real danger.”

Tevens stelde Lavrov dat Amerikaanse kernwapens die in Europa gestationeerd zijn, zouden moeten worden teruggeplaatst in de VS [net zoals er geen Russische kernwapens staan in landen als Cuba en Venezuela].

Dit is een verstandige overweging, want op papier bestaat nu de mogelijkheid dat de VS een kernaanval lanceren vanuit een Europees land, waardoor de VS hun oorlog krijgen, terwijl dat andere land door de vergelding vanuit Rusland zal worden vernietigd.

Het is ook tijd voor grote en kleine Europese landen om de ‘protectie’ te heroverwegen die zij vanuit Amerika krijgen door middel van hun lidmaatschap van de NAVO. Want die ‘protectie’ heeft een feodaal karakter: enerzijds wordt je formeel beschermd, anderzijds moet je doen wat de feodale heer zegt.

Het buitenlandbeleid van de Europese staten is door hun lidmaatschap van de noord-atlantische verdragsorganisatie op hoofdlijnen een verlengstuk geworden van dat van de VS. Europa heeft echter een wezenlijk belang dat tegengesteld is aan het beleid van de VS, zoals dat is vastgelegd in de Wolfowitz-doctrine.

Waar de Amerikanen in werkelijkheid streven naar een constante toestand van spanning – the ‘strategy of tension’ – zodat hun defensie-industrie opdrachten blijft krijgen en in hun ogen noodzakelijk conflicten zich zo ver mogelijk van hun grondgebied afspelen – ‘peace at home, war abroad’ – heeft Europa er belang bij om de relatie tussen Duitsland en Rusland te stabiliseren.

Een stabiele en constructieve verhouding tussen Duitsland en Rusland staat garant voor vrede en stabiliteit in Europa. Nordstream 2 en de constante levering van goedkoop gas uit Rusland naar Duitsland en andere Europese landen, is een conditio sine qua non voor stabiele verhoudingen op het Europese continent.

Een van de redenen dat VS hun marionettenregime in Kiev hebben opgehitst tegen Rusland, is om de ingebruikneming van Nordstream2 te uit te stellen.

Onder de eerste 10 jaar van het mandaat van president Vladimir Poetin, van 2000 tot 2010, is de Russische economie namelijk verdubbeld en de handel tussen Rusland en Duitsland verviervoudigd. Daar werd de reeds basis gelegd voor de duurzame stabiele verhoudingen tussen Europa en Rusland. Met de komst van Nordstream2 zou dat proces tot een afsluiting komen en een tijdperk van vrede en veiligheid aanbreken in Europa.

Dat moest koste wat kost worden voorkomen en is een van de hoofdredenen dat Washington juist op dit moment zijn marionettenregime in Kiev heeft aangezet tot op de spits drijven van de toch al gespannen verhoudingen met het Russische buurland.

Dat blijkt ook uit het feit dat er in reactie op de Russische invasie een complete en totalitaire economische, diplomatieke, mediale en culturele oorlog tegen Rusland wordt afgekondigd. Tot en met het kwaadaardige wegsturen van gastdirigent van het Rotterdams Filharmonisch Orkest, Valeri Gergiev, toe omdat die weigerde om de Russische inval in Oekraïne te veroordelen.

Ook dàt is doelstelling van de Amerikaanse buitenlandse politiek. Zo wordt indirect via Europese landen de kern van hun Wolfowitz-doctrine uitgevoerd, namelijk dat de VS na de val van de Sovjet-Unie geen gelijkwaardige rivaal meer moeten dulden op aarde en moeten ingrijpen, zodra een land zo welvarend en sterk wordt, dat het een soort 2e United States of Amerika kan worden, maar dan op een ander continent.


Rusland maakt na 8 jaar einde aan mini-genocide in Donbas

De ‘speciale militaire operatie’ van de Russische Federatie in Oekraïne heeft 3 hoofddoelen:

  1. Voorkomen dat Oekraïne lid wordt van de NAVO en er kernwapens aan de grens van Rusland worden geplaatst
  2. Vervangen van de nationalistische marionetten-regering van de VS in Kiev door een pro-Russische of tenminste min of meer onafhankelijke regering
  3. Beëindiging van de mini-genocide die de Oekraïense strijdkrachten, met medewerking van ‘neonazistische’ groeperingen als het Azov-bataljon al 8 jaar voeren tegen de burgerbevolking van de volksrepublieken van Donetsk en Loegansk

Verder zijn er minder belangrijke doelstellingen, zoals het beëindigen van de culturele genocide, dwz de stelselmatige discriminatie van etnisch Russische burgers van Oekraïne, die sinds het nieuwe regime in 2014 middels een staatsgreep aan de macht gekomen is, hun minderhedenrechten hebben zien verdwijnen. 1 op 3 Oekraïeners spreekt thuis Russisch. Door de extreem-nationalistische ideologie van de junta in Kiev is het Russisch als gelijkwaardige staatstaal afgeschaft en wordt de geschiedenis van het land herschreven vanuit de illusie van een Oekraïense natie, waarvan historici niet wisten dat die kennelijk al 1000 jaar bestaat.

De Oekraïne is altijd een multicultureel, multi-etnisch en veeltalig gebied geweest dat nu eens onder Westerse invloed stond, dan weer onder Oosterse. De enige manier om zo’n land bij elkaar te houden, is door het te organiseren in de vorm van een federale staat met autonome deelstaten, waar de minderheden in het contact met de overheid hun eigen taal mogen spreken en hun eigen zaakjes mogen regelen. Bijvoorbeeld zoals in Zwitserland.

Een andere doelstelling van de Russische militaire interventie is het veilig stellen van de doorvoer van gas uit Rusland naar Europa, waarmee Oekraïne Rusland regelmatig chanteerde.

Een verdere doelstelling is het creëren van een bufferzone tussen NAVO en Rusland in de vorm van een neutraal Oekraïne. Een bufferzone is een garantie voor vrede, omdat die een plotselinge en directe aanval van de ene mogendheid op de andere onmogelijk maakt. De lessen van de geschiedenis leren ons dat de aanval van Hitler-Duitsland op de Sovjet-Unie pas mogelijk werd, nadat Hitler en Stalin eerst de tussenliggende gebieden onder elkaar verdeeld hadden en er een gemeenschappelijke grens was ontstaan.

Door toetreding van Oekraïne tot de NAVO zou er in feit weer zo’n gemeenschappelijke grens ontstaan. Dat is alleen al om nationaal-historische redenen onacceptabel voor Rusland.

Dit heeft Rusland met zijn preventieve aanval op Oekraïne voorkomen. Althans voorlopig.

De demilitarisering van Oekraïne is bereikt doordat de Oekraïense strijdkrachten in enkele dagen vleugellam zijn gemaakt. Militaire vliegvelden zijn ingenomen, tanks en raketwerpers verwoest, de luchtmacht is niet eens opgestegen en de commandostructuur van de Oekraïense strijdkrachten lijkt te zijn uitgeschakeld. De reden dat de regering gedetineerden vrijlaat en Kalashnikovs meegeeft en burgers oproept om molotovcocktails te maken, is dat het reguliere Oekraïense leger – ondanks 8 jaar lang financiering, training en bewapening door VS, VK, Israël en Japan – niet gevechtsklaar is. Het heeft alleen maar ervaring met het afschieten van granaten op dorpen in Donbas.

Ook de moraal van het Oekraïense leger laat te wensen over. Soldaten zijn in hun hoofd gehersenspoeld met het Oekraïense nationalisme, maar in hun hart hebben de meesten helemaal geen zin om tegen hun Slavische broeders te vechten. Oekraïeners zijn historisch gezien ook beter als partizanen, dan als reguliere soldaten.

Wel opereren er in het geheim Amerikaanse special forces op Oekraïens grondgebied en zijn Westerse inlichtingendiensten er actief. Maar die spelen een marginale rol.

De Russische strijdkrachten vechten nu door om ‘regime-change’ te bewerkstelligen die pas kan plaatsvinden, als heel Oekraïne ‘gedemilitariseerd’ is. Rusland wil Oekraïne helemaal niet bezetten, laat staan inlijven, want het is een ‘failed state’. Het land heeft een rijke geschiedenis, het volk is een wat recentere uitvinding, maar de staat is een puur kunstmatige constructie die door Lenin in het leven is geroepen om reden van tijdelijke aard.

Oekraïne is bovendien 2x zo corrupt als Turkije en 3x zo arm (GDP 2020). En Turkije zou niet in de Europese Unie mogen, maar Oekraïne wel? Zou dat komen, doordat het buitenlandse beleid van de EU-lidstaten wordt afgestemd met Washington?

Het probleem met Oekraïne is dat de overheid er niet functioneert. Alles en iedereen is corrupt en politiek partijen zijn belangenconstructies van clans van oligarchen. Alles is te koop: niet in militaire dienst hoeven kost 800 dollar. Een levensreddende medische ingreep kost honderden dollars, anders doet het ziekenhuis het niet. Toegang tot de universiteit is te koop. Parlementszetels zijn zelfs te koop. Oekraïners moeten in zo’n samenleving leven en het is geen wonder dat naar schatting 6 miljoen Oekraïners ervoor hebben gekozen om in het Westen te gaan werken.

Doordat de overheid niet functioneert, kan het beleid van buitenaf vergaand worden beïnvloed. Het anti-Russische en anti-Rusland-beleid van de huidige junta is door EU, US State Department en NGO’s gefinancierd. Je hoeft alleen maar de juiste bewindslieden om te kopen en mensen aan je te binden door baantjes en studiebeurzen.

En dan is er nog de beproefde methode van het opzetten van blackmail rings door Westerse (inclusief Israëlische) inlichtingendiensten, maar daar gaan we het hier niet over hebben. Het volstaat om te stellen dat er tussen 2000 en 2018 een verband was tussen de bloeiende kinderhandel uit Oekraïne via Polen naar Nederland en andere Westerse afnemers enerzijds en de Kriegsaufbau tegen Rusland anderzijds. Zorg dat je voldoende pedo’s, sado’s en satano’s in politieke partijen, diplomatie, media en financiële instellingen hebt opgebouwd, en je hebt een zwart spinnenweb waarmee je succesvol op oorlog kunt aansturen.

Wie zou je daarbij een duimbreed in de weg leggen?

Wat betreft de mini-genocide van Kiev tegen wat zij ziet als haar eigen burgers in de Donbas-republieken, daarvan zegt de woordvoerster van het Ministerie van Buitenlandse zaken van de Russische Federatie, Maria Zacharova, dat die kwantitatief God-zij-Dank niet te vergelijken is met de genocides van de 20e eeuw, maar kwalitatief wèl. En daarin heeft zij gelijk. Kiev laat al 8 jaar lang burgerdoelen beschieten in Donbas. Daarbij zijn in Donbas 5000 burgers gewond geraakt en meer dan 2000 omgekomen. Kiev vermoordt al 8 jaar lang vrouwen, kinderen en bejaarden in Donbas.

Dat is helemaal geen ‘burgeroorlog’, zeker niet in de context dat Kiev in andere delen van het land bezig is de Russische taal, cultuur en media in te perken. De ‘democratische’ regering in Kiev heeft de 30% etnisch Russische Oekraïners duidelijk laten voelen dat zij niet welkom zijn in hun eigen land. Op hun geboortegrond. Op de grond waar hun voorvaderen begraven liggen.

Allemaal met stilzwijgende goedkeuring van EU, NAVO en VS! Dat kàn menselijkerwijs niet.

Er is vanuit humanitair oogpunt niets af te dingen op de erkenning van de Donbas-republieken door Moskou en de Russische militaire steun aan de milities aldaar. Daarmee wordt de genocide van de junta in Kiev op de burgerbevolking in Donbas na 8 jaar eindelijk beëindigd.