Erdogan, aanstoker van oorlogen

Op dinsdag 24 november schoot een F-16 van de Turkse luchtmacht een Russische bommenwerper van het type Su-24 uit de lucht, omdat die zich boven Turks grondgebied zou hebben bevonden.

De Turkse president verklaarde dat de Suchoi 17 seconden lang door het Turkse luchtruim zou zijn gevlogen, dat de Turken het vliegtuig “10 keer” gewaarschuwd zouden hebben en dat de Turkse luchtmacht het had neergeschoten omdat “Turkije het recht had om zich te verdedigen”.

Afgezien van het feit dat het vliegtuig waarschijnlijk boven Syrië is neergeschoten, dat je in 17 seconden geen 10 keer kunt waarschuwen en dat Rusland niet tegen Turkije strijdt, maar tegen Islamitische Staat, is het Turkse standpunt uiterst hypocriet.

Toen er in 2012 een Turks toestel werd neergeschoten na de zoveelste schending van het Syrische luchtruim, klaagde de Turkse president Erdogan dat het ongepast en overdreven was om een vliegtuig in zo’n geval gelijk neer te schieten.

Bovendien schendt Turkije regelmatig het luchtruim van een aantal andere landen, waaronder zelfs Griekenland. In Irak en Syrië voeren de Turken zelfs bombardementen uit. Tijdens hun deelname aan de Amerikaanse coalitie tegen IS bombardeerden ze vooral lege huizen, maar als het aankwam op Koerdische stellingen waren de bombardementen aanzienlijk preciezer.

In reactie op het neerhalen van hun bommenwerper – en het executeren van hun piloot en het neerschieten van de reddingshelikopter – , hebben de Russische strijdkrachten inmiddels het S-400 luchtafweersysteem geïnstalleerd aan de grens met Syrië. De Russische logica is dat, als de Turken vliegtuigen die hun luchtruim binnendringen neerhalen, de Russische strijdkrachten bij de verdediging van het luchtruim van hun bondgenoot Syrië eveneens het recht hebben om binnendringende vliegtuigen neer te schieten.

Klinkt redelijk: Gelijke monniken, gelijke kappen.

De reactie van de Turkse regering was echter opmerkelijk. President Erdogan verklaarde in een interview met CNN dat Turkije zou doorgaan met het schenden van het Syrische luchtruim en dat Turkije, als Rusland het zou wagen een binnendringend Turks oorlogsvliegtuig neer te schieten, “maatregelen” zou nemen tegen Rusland.

U hoort het goed:

Turkije mag haar luchtruim wel verdedigen, maar Syrië mag zijn luchtruim niet verdedigen.

Sterker nog, Turkije mag het Syrische luchtruim naar believen schenden, en als de Syrische regering met behulp van haar Russische bondgenoot gebruik maakt van haar recht op zelfverdediging, zal Turkije Rusland straffen.

Dat is de redenering van een psychopaat. Erdogan is bezig Rusland tot op het bot te tergen, tot een reactie te provoceren en in een gewapend conflict met de NAVO te brengen.

Hij lijkt op een straatvechter aan de crack die tegen een voorbijganger zegt: “Ik ga je op je bek slaan, en als het waagt om mijn slag af te weren, zal ik je daarvoor straffen”.

Erdogan is een gevaarlijke psychopaat die moet worden afgestopt, voordat hij erin slaagt om het Midden-Oosten, Rusland, Europa en de VS in een allesvernietigende wereldoorlog te slepen.

De Turken moeten wakker worden en de megalomane Erdogan en zijn corrupte maffiaclan afzetten. Gedreven door trots en angst – de slechtst mogelijke combinatie – hebben ze Erdogan een absolute meerderheid gegeven. Ze hebben hem in feite tot Sultan gekozen en Turkije tot een Sultanaat gemaakt.

Ze wilden kracht, rust en orde, maar ze krijgen dankzij hem oorlog. Als het Erdogan lukt om zijn land in een oorlog te slepen, is dat het einde van Turkije.

En niemand zal medelijden hebben met Turkije en het Turkse volk.

No comment

Daar rijdt door de avond een ridder te paard,
zo wijd hangt zijn mantel tot over zijn zwaard
’t Is ridder Sint Maarten op weg naar de stad
Soldaat van de koning met God in zijn hart

Een bedelaar ziet hem, luid roept hij hem aan:
‘O Maarten heb medelij en blijf bij mij staan!’
Wat doet nu Sint Maarten op weg naar de stad?
Soldaat van de koning met God in zijn hart

Hij heeft niets te geven, geen geld en geen brood,
hij heeft slechts zijn mantel die wijd is en groot
Wat doet nu Sint Maarten op weg naar de stad?
Soldaat van de koning met God in zijn hart

Hij snijdt nu zijn mantel in tweeën uiteen,
de helft krijgt de bedelaar warm om zich heen
en voort rijdt Sint Maarten op weg naar de stad
Soldaat van de koning met God in zijn hart

Sint Maarten

En ’s nachts heeft Sint Maarten een groots droomgezicht,
hij ziet daar de bedelaar in ’t hemelse licht
En dan weet Sint Maarten wie kruiste zijn pad
Zijn God en zijn koning die leeft in zijn hart

Huiswerk

Huiswerkopgave van een school in Midden-Nederland deze maand:

[begin]

Opgave C. Kim en Tim

Kim en Tim laten hun hond Willem uit.
Plotseling komt een grote Deense dog aanhollen. Hij besnuffelt Willem even en hurkt in het gras om zijn behoeften te doen.
“Kom gauw mee, Willem”, zegt Tim nerveus.
Hij voelt zich niet op zijn gemak.
“Dat beest doet niks”, zegt Kim geruststellend.
“Dat moet je anders niet zeggen. Kijk die enorme hoop bij zijn achterpoten maar eens.

Vragen
1. Welk woord geeft aan dat Tim een beetje bang is?
2. Wat bedoelt Kim met Dat beest doet niks?
3. Wat bedoelt Tim met die enorme hoop?

[einde, cursiveringen in origineel]

De leerplicht wordt hier gebruikt om de blik van de kinderen langs de anale fantasieën te leiden van een anonieme viezerik ergens ergens achter een door overheidsgeld gesubsidieerd bureau, op het Departement of in een of andere linkse stichting, waarvan de natte winden uit zijn onderbuik, pardon de vruchten van zijn nobele pedagogische werk, door een perfect functionerende hiërarchische keten in het klaslokaal worden geleid.

Een nieuw hoofdstuk in de anale fixatie van bepaalde personen die aan de leerboeken mee mogen schrijven. De heerschappij van dit soort gedegenereerde levensvormen, die zo kenmerkend is voor een cultuur in verval, is natuurlijk mogelijk gemaakt doordat eerst alle niet linkse elementen uit de onderwijsprovincie op transport zijn gezet, waarna vervolgens na 30 jaar alleenheerschappij het slechtste van het slechtste in deze pleepot is komen bovendrijven.

Dit volgens het principe van de kakistocratie (pun intended), dat wil zeggen de “heerschappij van de slechtsten”, afgeleid van het Griekse woord κάκιστος (= slechtst).

Let op hoe de auteur, ongeduldig op zijn door de staat gesubsidieerde bureaustoel heen en weer draaiend, probeert om de kinderfantasie langs bepaalde beelden te voeren: het hurken in het gras om de hondenbehoefte te doen, de “erorm” hoop, benadrukt door het cursief, die “bij zijn achterpoten” ligt, fantastisch.

Je mag waarschijnlijk al blij zijn dat dit niet op het digibord als filmmateriaal tijdens de verplichte gezamenlijke lunch voorbij komt.

Maar laten we de zaken van hun positieve kant bekijken: hier worden op een ludieke wijze twee vakken vermengd tot een humoristische hybride, namelijk het vak taal en het onderdeel poepologie van het vak ontlastingskunde.

Het wordt tijd om de Alpheüs en de Peneos om te leiden, c.q. Maas en Waal.

Wie reinigt de Augiasstal van het Nederlandse schoolonderwijs?

[cursivering van de redactie]

Zet Turkije uit de NAVO

Het neerhalen van het Russische gevechtsvliegtuig door de Turkse luchtmacht had alles van een geplande en gecoördineerde actie.

Ten eerste werd het toestel neergeschoten boven Syrisch grondgebied, niet boven Turks grondgebied, zoals de Turkse regering beweert. Zelfs al had het Russische toestel wél enkele seconden boven Turks grondgebied gevlogen, dan nog is neerschieten een ongebruikelijk en disproportionele reactie. Toen in oktober vier Israëlische F-16’s het luchtruim van Syrië schonden, werden zij netjes door Russische gevechtstoestellen het luchtruim uit geëscorteerd. Turkse straaljagers schenden zelf regelmatig het luchtruim van andere landen, zelfs dat van Griekenland.

Beroepsleugenaar Erdogan beweerde daags na de aanslag dat Turkije het Russische toestel had neergeschoten omdat Turkije het recht had om haar grondgebied te verdedigen. Maar Rusland is in Syrië om IS te bestrijden en haar eigen regionale belangen veilig te stellen. Er is geen enkele aanwijzing dat Rusland ook maar enige dreiging jegens Turkije zou vormen.

Het is een publiek geheim dat Turkije onder één hoedje speelt met Islamitische Staat. Het helpt IS zelfs militair door regelmatig Koerdische stellingen te bombarderen. Er zijn tenminste drie redenen voor deze clandestiene alliantie tussen Turkije en IS. Ten eerste is IS een creatie van de VS, die de strijders van IS in Lybië getraind, gefinancierd en bewapend hebben, waarna die naar Syrië zijn verhuisd. En de VS zijn niet alleen een NAVO-bondgenoot, maar überhaupt de belangrijkste bondgenoot van Turkije. Het is het grote broertje waardoor de Turken als het ware boven hun stand kunnen leven. Omgekeerd tolereert de grote broer dat het kleine broertje op straat voorbijgangers lastig valt. ja moedigt dat zelfs aan.

Ten tweede kan Turkije daarmee de Koerden verzwakken, die immers in Syrië en Irak tegen IS strijden en onlangs met succes een belangrijke aanvoerroute van IS tussen Irak en Syrië hebben afgesneden. Dat is een meedogenloze houding en een groot historisch onrecht, maar het is tenminste nog een Turks nationaal belang.

Ten derde is de Turkse politieke klasse door en door corrupt en handelt een deel van de Turkse elite met IS in olie. De olie die de islamitische terroristen uit Irakese olievelden hebben geplunderd, wordt per vrachtwagen naar Turkije getransporteerd, als het ware “witgewassen” en via de Turkse havenstad Ceyhan verder getransporteerd om op de wereldmarkt verkocht te worden.

Oliepijpleiding op wielen van Kirkoek naar Ceyhan
Oliepijpleiding op wielen van Kirkoek naar Ceyhan

Volgens Gürsel Tekin, vice-voorzitter van de Turkse Republikeinse Volkspartij (CHP), verdient de familie Erdogan zelfs persoonlijk een fortuin met handel in gestolen olie. Zo zou zijn zoon, Bilal Erdogan, via zijn rederijen met behulp van Europese bedrijven ruwe olie naar Azië transporteren.

Bilal “zit tot zijn nek in de medeplichtigheid met het terrorisme, maar zo lang zijn vader aan de macht is, is hij immuun voor elke vorm van gerechtelijke vervolging”, aldus Tekin.

Nu was Rusland toevallig de laatste weken intensief bezig de lucratieve oliehandel te onderbreken door de zogeheten “oliepijpleiding op wielen” te bombarderen, zoals op onderstaande video van het Russische ministerie van Defensie te zien is.

Ook het feit dat de Russische piloot door pro-Turkse en waarschijnlijk door Ankara aangestuurde “Turkmeense rebellen” in Noord-Syrië is geëxecuteerd, namelijk uit de lucht geschoten, in plaats van gevangen genomen, is verdacht: het lijkt op een poging om de Russen te tergen, zo niet te vernederen.

Maar Turkije kan zo’n levensgevaarlijke provocatie niet uitvoeren zonder overleg vooraf met de Verenigde Staten.

Daarom is het vermoeden op zijn plaats dat dit een gecoördineerde actie was van Turkije met de landen die in de NAVO de dienst uitmaken, namelijk de VS en in mindere mate Groot-Brittannië.

De Amerikaanse generaal b.d. Thomas McInerney beweerde in een interview op Russia TV dat het neerschieten van het Russische gevechtstoestel een van tevoren geplande actie was. Hij stelde dat het een “overdreven agressieve manoeuvre” was en achtte het onwaarschijnlijk dat deze conform de Turkse rules of engagement was geweest.

En al zou het Russische vliegtuig over de Turkse landtong – het betreft een uitloper van Turkije die tussen twee stukjes Syrisch grondgebied ligt – gevlogen zijn, dan had die bij de snelheid die het toestel had maar 17 seconden geduurd. In 17 seconden kun je de een indringer nooit 10 keer waarschuwen, zoals Erdogan beweert.

Met de Turkse aanval en het Amerikaanse schouderklopje wordt het “gevaar” van een mogelijke samenwerking tussen de VS, Frankrijk en Rusland om IS te verslaan, bezworen. Daarmee is een gezamenlijk Turks-Amerikaans belang gediend. De VS willen immers koste wat kost voorkomen dat hun troetelkindje IS verslagen wordt. IS is immers de spil van hun huidige Midden-Oosten-politiek. De Amerikanen hebben immers veel te veel geïnvesteerd in IS. Zij willen daarmee, met de bekende methode die zij al sinds de financiële en technologische ondersteuning aan zowel Stalin als Hitler hanteren, een probleem creëeren, waar zij later de gewenste “oplossing” voor gaan bieden. Die strategie werkt nog steeds, dus waarom zou je er dan mee ophouden?

En het Turkse belang is met name de zelfverrijking van de corrupte – en waarschijnlijk chantabele – elite en de voortzetting van de onderdrukking van de Koerden.

De reden dat Obama de oprechte pogingen van Hollande om een coalitie met Rusland te vormen heeft afgewimpeld, is omdat Rusland er dan op kan toezien dat de VS daadwerkelijk IS bestrijden, in plaats van het gebruikelijke theater, waarbij IS formeel wordt bestreden, maar de facto sterker gemaakt, zoals dat in de eerste 8 maanden van 2015 het geval was.

Tenslotte zijn er nog veel meer sinistere redenen, waarom de VS same met de principeloze Turken deze provocatie hebben georganiseerd: ze willen Rusland nog steeds op de knieën dwingen. Doordat Poetin de strijd echter met een slimme schaakzet verlegd heeft van zijn voordeur (Oekraïne), naar de supermarkt (het Midden-Oosten), moeten de Amerikanen daar zien hun strategie vorm te geven.

Het lijkt erop dat ze ervoor gekozen hebben om Rusland als in Syrië vast te pinnen. Door de strijd met coverte steun aan IS kunstmatig te verlengen, kunnen de Russische strijdkrachten IS niet zo snel verslaan als wanneer zij de vrije hand zouden hebben. Op die wijze worden de Russen als het ware in Syrië vastgezet.

Ook hebben we deze week gezien hoe funest de NAVO is geweest voor de onafhankelijkheid van Frankrijks buitenlandse politiek. De Franse president Francois Hollande reisde deze week naar Washington om te proberen Obama over te halen – lees: om toestemming te vragen – voor deelname van Frankrijk aan een coalitie met Rusland tegen IS.

Dat is natuurlijk niet nodig. Frankrijk is op papier een soevereine staat, dus het kan uit eigen beweging met de Russische regering en de Russische militaire staf gaan samenwerken om IS uit te schakelen. Zijn andere lidstaten van de NAVO het daar niet mee eens, dan kan het gewoon weer uit de NAVO stappen. Dat is sowieso een goed idee. Frankrijk heeft zich in 1966 uit de NAVO teruggetrokken en in 2009 onder leiding van toenmalig president Nicolas Sarkozy – zonder dat die maatregel in het verkiezingsprogramma opgenomen was geweest en zonder de steun van de meerderheid van de Fransen – weer aangesloten. Daarmee maakte Sarkozy een definitief einde aan het zogeheten Gaullisme, dwz de opvatting dat Frankrijk een onafhankelijke buitenlandse politiek moest voeren. Met “onafhankelijk” wordt bedoeld dat Frankrijk zich niet meer laat misbruiken als verlengstuk van de Amerikaanse wereldpolitiek.

Het zou een goede stap richting wereldvrede zijn, als Frankrijk en Turkije uit de NAVO zouden stappen. Frankrijk zou dat vrijwillig moeten doen en Turkije moet er door de Europese bondgenoten uitgezet worden, want het land is levensgevaarlijk voor de wereldvrede. De Europese regeringen zouden de Amerikanen voor het blok moeten zetten: Of Turkije eruit, of wij eruit.

De Turken hebben hun verstand verloren

Turkije heeft gisteren een onomkeerbare stap richting nucleaire holocaust gezet. Met het neerschieten van een Russisch militair vliegtuig, hebben de gestoorde Turken de eerste oorlogshandeling tegen Rusland verricht.

Het is slechts dankzij de ongelooflijk beheerste reactie van de Russische president Vladimir Poetin, dat we niet nu al in het begin van een derde wereldoorlog zitten.

Het neerschieten was een daad van ongeprovoceerde agressie van Turkse zijde. Het Russische vliegtuig is niet boven Turkije, maar boven Syrië neergeschoten, zoals alleen al blijkt uit het feit dat de piloten op Syrische bodem zijn geland.

Met de Turkse agressie is de kans op samenwerking tussen Westerse landen en Rusland in de strijd tegen Islamitische Staat verkeken en dat was waarschijnlijk precies de reden van het neerschieten van het Russische toestel.

Rusland kan Turkije in 5 minuten van de kaart vegen, maar de gestoorde Turken zijn lid van de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie, waardoor zij een beroep kunnen doen op militaire ondersteuning door de volgende landen:

– Nederland
– België
– Luxemburg
– Groot-Brittannië
– Verenigde Staten
– Canada
– Duitsland
– Polen
– Frankrijk
– Oostenrijk
– Hongarije
– Slowakije
– Roemenië
– Bulgarije
– Slovenië
– Kroatië
– Albanië
– Estland
– Letland
– Litouwen
– Denemarken
– Noorwegen
– IJsland
– Italië
– Spanje
– Portugal
– Tsjechië

Het bovenstaande rijtje geeft al aan hoe absurd artikel 5 in werkelijkheid is. Als de gestoorde Turken erin slagen om Rusland tot een vergeldingsactie te provoceren, zouden landen als IJsland, Portugal en Bulgarije ten strijde moeten trekken tegen Rusland, terwijl dat niet alleen niet in het belang is van die landen, maar ook funest voor de hele geciviliseerde mensheid.

Een van de bondgenoten van Turkije, de Verenigde Staten, beschikt over 18 actieve kernonderzeeërs van de Ohio-klasse. 14 daarvan zijn zogeheten Trident-onderzeeërs. Een Trident is uitgerust met 24 ballistische intercontinentale raketten van het type Trident I en Trident II. Een Trident II-raket bevat 8 kernkoppen, die afzonderlijk worden afgeworpen nadat de raket de dampkring weer is binnengekomen. Eén kernkop van het type W-88 heeft een kracht die gelijk is aan 475 kiloton TNT, oftewel 30 keer Hiroshima. Eén Trident II heeft dus de kracht van 8×30 = 240 keer Hiroshima. Een Trident-ondezeeër heeft dus de vernietigingskracht van 24 x 240 = 5760 keer Hiroshima.

W-88

Met zo’n vriendje kun je iedereen op straat uitdagen, ook jongens die veel groter zijn dan jij.

Artikel 5 van de NAVO – dat de overige lidstaten verplicht om een lidstaat die wordt aangevallen te hulp te schieten – gaat niet in op de vraag of het terecht is dat een lidstaat wordt aangevallen. Als de gestoorde Turken Rusland aanvallen, hetgeen ze gisteren gedaan hebben, en Rusland maakt gebruik van zijn recht om terug te slaan, kunnen de gestoorde Turken artikel 5 inroepen en moet Nederland de oorlog verklaren aan Rusland.

Doordat artikel 5 geen onderscheid maakt tussen, om het simpel te zeggen, wie er is begonnen en wie er heeft gereageerd, is de NAVO, die oorspronkelijk opgericht is als defensieve organisatie, verworden tot een hydra die Rusland omsingelt en langzaam verstikt.

Je kunt, als je ook maar enige kennis hebt van internationale politiek en van de Russische geschiedenis, niet verwachten dat zo’n politiek van langzame verwurging niet vroeg of laat een reactie zal oproepen.

De Russische president Vladimir Poetin wordt nu al in een soort Christus-rol gedwongen, waarbij hij er in het belang van de vrede voor moet kiezen om de oorlogzuchtige Turken de andere wang toe te keren. Zijn reactie gisteren dat dit ernstige gevolgen voor de Russisch-Turkse betrekkingen zal hebben – in plaats dus van een militaire vergelding! – is van een waarachtig christelijke lankmoedigheid. Maar hoe lang kan hij daar mee doorgaan?

De inhoud van artikel 5 geeft de gestoorde Turken onder leiding van de psychopaat Erdogan carte blanche om een Derde Wereldoorlog te beginnen.

Dit mag geen dag langer doorgaan, als we een wereldoorlog en daaruit voortvloeiende vernietiging van een groot deel van de mensheid en van de wereld willen voorkomen.

Turkije moet met onmiddellijke ingang uit de NAVO gezet worden. We mogen niet toestaan dat de gestoorde Turken, met hun narcistische zelfbeeld van volk met schone handen, terwijl de oprichters van hun staat in werkelijkheid 1,5 miljoen Armeniërs hebben uitgeroeid, de Westerse wereld in een atoomoorlog slepen waarvan het enige voordeel is, dat er na 5 minuten niets meer van Turkije over zou blijven.

Tevens moet Turkije door haar Westerse bondgenoten gestraft worden voor deze gestoorde provocatie en gedwongen worden om, op straffe van diplomatieke en economische sancties, Rusland excuses aan te bieden en schadevergoeding te betalen.

Mededeling van de redactie

Geachte lezers,

Na een succesvolle lancering van onze website met 63 gepubliceerde artikelen, heeft de redactie besloten om terug te schalen van 5 naar 3 blogs per week.

Dat was al eerder voorzien, maar door de dynamiek van de actualiteit heeft het uitzonderlijke ritme van 5 blogs per week langer stand gehouden dan oorspronkelijk was gepland.

Er gebeurt veel in de wereld. De “Hunger Games society” wordt momenteel geïnstalleerd. Wie denkt dat het niet zo’n vaart zal lopen, zal hetzelfde lot ondervinden als diegenen die in 1914, 1917 en 1939 dachten dat het niet zo’n vaart zal lopen.

Dat komt omdat één laag van de macht boven de grond zit, en één laag onder de grond. Eén stroom is gericht op het cognitieve bewustzijn, een tweede op het onderbewuste. Doordat mensen uit luiheid of conformisme hun eigen onbewuste niet willen leren kennen, zijn ze beïnvloedbaar door andere mensen die, – bijvoorbeeld door een inwijding in een bepaalde rite -, wél weten hoe hun onderbewuste werkt en daarom snappen hoe ze het onderbewuste van anderen kunnen beïnvloeden. En als je het onbewuste van een ander beïnvloedt, komen bewuste handelingen zijnerzijds niet eens tot stand.

Door de grote vrijwillige deelname aan de verrijzende totalitaire dictatuur in Europa, lijkt het alsof diegenen die vrijheid, waarheid en liefde in hun hart drage, het zullen afleggen.

Dat zal ook zo zijn, althans voor een bepaalde tijd. Maar niet voor eeuwig, want na elke duisternis komt dageraad.

Het is noodzakelijk dat de mensheid door de absolute wanhoop heenschrijdt, en dat zij de overwinning van het kwaad aan den lijven ervaart, anders kan zij niet tot een hoger bewustzijn opstijgen.

Tot die tijd blijven wij indachtig de woorden van James Russel Lowell:

James Russel Lowell

Truth forever on the scaffold
Wrong forever on the throne
But that scaffold sways the future
And behind the dim unknown
Standeth God amid the shadows
Keeping watch upon His own

Heilig, heilig, heilig
is de Heer onze God,
de Almachtige,
Die Was,
En die Is,
En die Komen zal.

.’. .’. .’.

De redactie.

België als pilot voor de moderne politiestaat

In België wordt een cynisch scenario uitgerold. Er wordt een proef gedaan met de invoering van een moderne politiestaat. Omwille van onbewezen, niet-gepubliceerde en niet gecontroleerde terreurdreigingen worden allerlei onnodige, schadelijke en vernederende dwangmaatregelen genomen die het Belgische volk klakkeloos slikt.

Waarom in België? België is het meest gespleten land van West-Europa, met de meest verdeelde, dus de minst weerbare bevolking. Het is als het ware het Oekraïne van West-Europa. Beide landen hebben twee bevolkingsgroepen met twee verschillende talen en verschillende oriëntaties. Zoals de Oost-Oekraïners Russischtalig en meer op Rusland gericht zijn, zijn de Walen Franstalig en meer op Frankrijk gericht. De West-Oekraïners zijn meer op Europa en Amerika gericht, en spreken Oekraïens in plaats van Russisch, zoals de Vlamingen Nederlandstalig zijn en misschien iets meer op Nederland gericht zijn, althans een sterke culturele verwantschap voelen met Nederland.

Het verschil is dat Oekraïne op een kunstmatige manier uit elkaar getrokken is, doordat één van de twee geprobeerd heeft om zijn model op te leggen aan het andere deel, terwijl België van begin af aan een kunstmatige staat is geweest.

België is een Tsjecho-Slowakije avant la lettre. Hoewel de Belgische opstand door oprechte sentimenten veroorzaakt werd, was het eigenlijk niet de bedoeling om een onafhankelijke staat op te richten. België is min of meer per ongeluk opgericht. Boze tongen beweren dat Londen daar de hand in gehad heeft, omdat het behoefte had aan een “onafhankelijk”, dat wil instabiel en beïnvloedbaar gebied tussen Nederland en Frankrijk. Volgens deze visie zou Londen precies op het juiste moment een zetje in de goede richting gegeven hebben, waardoor de opstand doorschoot naar de oprichting van een nieuwe staat. Dit in het kader van de traditionele Britse politiek van Balance of Power.

Kunstmatige staten kunnen uiteindelijk alleen als dictatuur bijeen gehouden worden. Bekende voorbeelden zijn behalve Tsjecho-Slowakije (1918-1992), Joegoslavië (1918-2003), de Sovjet-Unie (1922-1991) en waarom niet, Irak en Syrië. Dat soort landen wordt, bij ontbreken van een natuurlijk gevoel van samenhorigheid, bijeengehouden door een kunstmatig bindmiddel. Dat kan zijn een religie (islam), een ideologie (communisme, Baath) of een normale dictatuur.

Op een gegeven moment neemt de vraag naar meer democratie en vrijheid toe, en dan valt zo’n land op vreedzame (Tsjecho-Slowakije) of gewelddadige wijze (Joegoslavië) uit elkaar. Maar uit elkaar valt het.

België – dat wil zeggen Vlaanderen en Wallonië – werd samengebonden door een monarchie, die op een moment in de Europese geschiedenis werd geïnstalleerd dat de monarchieën eigenlijk al op de terugtocht waren.

De Belgen gingen na de opstand actief op zoek naar een monarch en hadden een shortlist gemaakt van drie koningen, waaronder nota bene de Nederlandse kroonprins Willem II der Nederlanden. Op plek twee stond de stiefzoon van Napoleon, Eugène de Beauharnais, maar het werd uiteindelijk Leopold van Saksen-Coburg en Gotha, die als weduwnaar aan het Britse hof leefde, waarmee de Britse invloed gegarandeerd werd. Dat gebeurde op voorspraak van de vrijmetselaar Joseph Lebeau, die later premier zou worden.

Dat is geen basis voor een stabiel land.

De rest is bekend. België was opgezet als Franstalig land, omdat de adel Franstalig was. Aanvankelijk lag de industrie in Wallonië, dus was dat geen groot probleem, maar toen het industriële zwaartepunt in de jaren 1960 verschoof naar Vlaanderen, wilden de Vlamingen gelijke rechten, met name op taalgebied. De Walen wilden hun bevoorrechte positie echter niet opgeven en sindsdien is het hommeles.

Momenteel hebben de Vlamingen het gevoel dat zij als meest productieve deelstaat de corrupte en luie Franstaligen van Wallonië overeind moeten houden.

De instabiliteit van België is nooit overwonnen, omdat zij in de structuur van de staat is ingebouwd. Na de parlementsverkiezingen van juni 2010 – 180 jaar na oprichting van het land – had België 541 (!) dagen nodig om een regering tussen Walen en Vlamingen te formeren.

België is als staat in feite mislukt. Het wordt bijeengehouden door de monarchie en door corruptie.

Daar zijn talrijke voorbeelden van, maar de zaak Dutroux volstaat.

Mark Dutroux werd in 1989 veroordeeld tot een gevangenisstraf van 13 jaar wegens verkrachting van vijf minderjarige meisjes. Drie jaar later echter, werd hij door de toenmalige minister van Justitie, de eerbiedwaardige Melchior Wathenet, op basis van de Wet-Lejeune vervroegd vrijgelaten. De Wet-Lejeune stamt uit 1888 en geeft de minister van Justitie de mogelijkheid om gedetineerden die zich goed gedragen en die zich op een geslaagde manier zouden kunnen reïntegreren, vervroegd vrij te laten. Het geeft hem ook de mogelijkheid om het niet te doen.

Melchior Wathenet
Melchior Wathenet

Waarom de Wet-Lejeune toepassen op een pedofiele serieverkrachter?

Het heeft Wathenet in België echter geen windeieren gelegd. Zij carrière ging constant omhoog. In 2009 werd hij minister van Staat en van 1995 tot 2003 was hij zelfs rechter in het Europees Hof van Justitie.

Daartoe door Wathenet in staat gesteld, ging Dutroux echter verder met ontvoering, verkrachting, opsluiting, foltering en vermoording van kinderen.

In augustus 1996 werd Dutroux gearresteerd nadat de politie een zes dagen daarvoor ontvoerd meisje in een kerker in zijn huis had aangetroffen, samen met een meisje dat er al drie maanden zat. Het waren de laatste twee in een lange serie van vermiste meisjes.

De politie verzamelde geen DNA-sporen op in de kerker van Dutroux. Dat DNA-spoor had kunnen uitwijzen hoeveel en welke daders er waren.

Toen de ouders van een van de vier opgegraven meisjes hun dochter voor de laatste keer wilden zien, werd dat door de Belgische justitie geweigerd, omdat dat volgens de Belgische wet niet mogelijk zou zijn.

De ouders vernamen dat de Belgische politie Dutroux al langere tijd had geobserveerd, maar niets had gedaan om hun kinderen te redden.

Hoewel getuigen tien dagen na de ontvoering van het later vermoorde meisje Melissa Russo reeds aan de politie hadden verklaard dat Dutroux het gedaan had, ging de politie niet direct in het huis van Dutroux kijken, waar zij werd vastgehouden.

Onder observatie van een speciale politie-eenheid ging Dutroux gewoon verder met ontvoeringen en moorden.

Dutroux werd tenslotte gearresteerd op last van onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte die een nationale held werd. Door zijn doortastend optreden werd niet alleen Dutroux gearresteerd, maar werden ook de twee meisjes gered van het lot van de vier anderen.

Jean-Marc Connerotte
Jean-Marc Connerotte

Connerotte liet echter ook trawanten van Dutroux arresteren en zelfs van medeplichtigheid verdachte politiemensen. Hij liet in totaal 29 arrestaties verrichten, deed een publieke oproep aan getuigen om zich te melden en ging actief op zoek naar het netwerk van Dutroux. Dat was niet de bedoeling.

Hij richtte de focus van zijn onderzoek op zakenman Michel Nihoul, waarvan hij vermoedde dat hij de spil was achter het netwerk rondom Dutroux. Nihoul bleek talrijke invloedrijke vrienden te hebben. Volgens latere getuigen organiseerde Nihoul seksfeestjes waar onder andere pedofiele politici, zakenlui en magistraten kwamen.

Nihoul was samen met Dutroux gezien op de plek van de laatste ontvoering, hij had op de dag van de ontvoering voortdurend telefonisch contact gehad met Dutroux en na de ontvoering kreeg Dutroux van Nihoul een partij drugs met een waarde van 10.000 Britse pond (bron: BBC), die gezien werd als betaling voor het meisje. Een getuige had bovendien verklaard dat Nihoul een meisje besteld had bij Dutroux.

Jean-Marc Connerotte werd vervolgens uitgenodigd op een diner waar tussen talrijke gasten ook twee slachtoffers aanwezig waren. Hij werd door het Hof van Cassatie vervolgens terstond van de zaak gehaald, omdat hij zijn onafhankelijkheid op het spel gezet zou hebben. Hij werd vervangen door Jacques Langlois, een onervaren magistraat die voor het eerst optrad als onderzoeksrechter en dat bij uitstek in het proces van de eeuw. Langlois gaf geen prioriteit aan het onderzoek naar Nihoul, niettegenstaande zijn voorganger Connerotte meende dat Nihoul de tussenpersoon was tussen de ontvoerde meisjes en de prominente “klanten” en het feit dat Dutroux beweerde slechts een radertje te zijn in een grote machine.

Na het ontslag van Connerotte, brak er een volksopstand uit in België. De Belgen verloren hun vertrouwen in de rechterlijke macht en beschuldigden de rechtbank ervan onder een hoedje te spelen met het netwerk van pedofielen en mensenhandelaars. Ze trokken op naar de rechtbank en scandeerden: “Assassins! Assassins! Assassins!”

De stemming in België was pre-revolutionair. Arbeiders gingen in staking en brandweermannen richten hun spuiten op officiële gebouwen. De Belgen wilden voor eens en altijd afrekenen met de door en door verrotte pedo-elite die het land bestuurt. De Belgen toonden zich voor het eerst één volk.

Op 20 oktober 1996 trokken 300.000 Belgen door de straten van Brussel om de verdwenen en vermoorde kinderen te herdenken en te protesteren tegen de gebrekkige werking van politie en gerecht. Zij vreesden dat na het ontslag van Connerotte het onderzoek in de doofpot zou worden gestopt.

Woede en wanhoop voor het gebouw van de rechtbank
Woede en wanhoop voor het gebouw van de rechtbank

De regering moest iets doen om een volksopstand en een revolutie van het bestel te voorkomen. Er kwam een parlementaire enquête die lang genoeg duurde om de volkswoede te laten bedaren en vervolgens concludeerde dat de politie weliswaar incompetent, maar niet corrupt was. Van corrupte rechters en politici werd al helemaal niet gerept.

Er stond één zinnetje in dat bij veel Belgen bleef hangen, namelijk dat er zoveel fouten waren begaan door politie en justitie, dat het eigenlijk geen fouten konden zijn.

Over een aantal van die “fouten’ heeft Olenka Frenkiel van de BBC een voortreffelijke documentaire gemaakt, die in drie delen op Youtube te zien is. Daaruit krijg je al een goed beeld van de talrijke aberraties in de zaak.

In een naar Wikileaks gelekt dossier van de zaak Dutroux wordt bij de opsomming van bewijsmiddelen melding gemaakt van een foto waar Nihoul op te zien is met “personalités politiques”, oftewel met politici die dermate bekend en prominent waren dat de rechercheurs hen direct visueel konden herkennen. Hoeveel politici zal de gemiddelde rechercheur van gezicht kennen? De premier, ministers, partijleiders en een enkele staatssecretaris? Zegt u het maar.

De verbalisant noteerde echter niet wie die politici waren, laat staan dat de politieke vriendjes van Nihoul werden gehoord over waarom zij op een foto stonden met de man die verdacht was van betrokkenheid bij ontvoeringen en verkrachting van minderjarigen. En hoe hun relatie tot hem was. Waarschijnlijk waren zij veel te belangrijk.

De zaak Dutroux kwam uiteindelijk pas ruim 7 jaar later voor de rechtbank. Veel te lang indien hij daadwerkelijk de enige dader was geweest, merkte de moeder van een van de slachtoffers op. Maar lang genoeg om het nodige bewijsmateriaal kwijt te raken en het eigen netwerk uit de wind te houden.

In 2004 werd Dutroux door de rechtbank schuldig bevonden aan de dood van vier meisjes en aan ontvoering en verkrachting van zes meisjes en tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld. Het netwerk van hoge politici, puissant rijke zakenlui en personen binnen de rechtelijke macht waar Nihoul kinderen aan geleverd zou hebben, was niet verder onderzocht. De Belgische rechtbank veroordeelde Nihoul dan ook alleen voor drugsdelicten. Niet voor medeplichtigheid aan ontvoering, verkrachting en moorden op minderjarigen. Hij kreeg 5 jaar gevangenisstraf en kwam in 2006 vrij.

In de 7 jaar tussen aanklacht en inhoudelijke behandeling kwamen 30 (!) getuigen die in de zaak Dutroux konden of wilden getuigen vroegtijdig aan hun einde. De Belgische onderzoeksjournalist Douglas De Coninck schreef hierover een boekje boekje met de titel “Dode getuigen“. De getuigen kwamen om door verkeersongelukken, kogelwonden of zelfmoord of werden uit een kanaal gevist. Meestal vlak voordat zijn door de politie zouden worden verhoord of vlak nadat zij bij de politie een klacht hadden ingediend wegens doodsbedreigingen.

Hoewel de statistische kans dat je een aap voor een typemachine zet en dat ie dan King Lear van Shakespeare typt groter is dan dat deze mini-genocide onder getuigen tegen Dutroux toeval was, zag de Belgische justitie geen verband tussen de dertig doden en de zaak-Durtoux.

Geleidelijk aan werd het verzet van de Belgische natie gebroken. Dat ging zo ver dat de Belgische media op een gegeven moment ongestraft de ouders van de vermoorde kinderen belachelijk konden gaan maken.

De dappere Belgen waren gebroken.

Het Belgische volk is tussen 1996 en 2004 collectief door zijn elite verkracht en heeft zich daar nooit meer van hersteld. Het heeft zich massaal teruggetrokken achter de Suske en Wiske-hekjes en is weer in de kookboeken gedoken. Het is meer verdeeld dan ooit en lijkt niet in staat zich tegen de huidige oefening voor de toekomstige politiestaat te verzetten.

De regering is de facto vervangen door een junta van politie, veiligheidsdiensten en een handvol minister – de Nationale Veiligheidsraad – die uittest hoe ver zij het Belgische volk kan onderwerpen.

Jaak Raes van de civiele Dienst voor de Veiligheid van de Staat
Jaak Raes van de civiele Dienst voor de Veiligheid van de Staat
Eddy Testelmans van de militaire Algemene Dienst Inlichting en Veiligheid
Eddy Testelmans van de militaire Algemene Dienst Inlichting en Veiligheid
André van Doorn van het "Orgaan voor de Coördinatie en de Analyse van de Dreiging"
André van Doorn van het “Orgaan voor de Coördinatie en de Analyse van de Dreiging”
Didier Reijnders -minister van Buitenlandse zaken
Didier Reijnders -minister van Buitenlandse zaken

Heel Brussel wordt stilgelegd, de metro is gesloten omdat er zogenaamd niet genoeg personeel is om hem te beveiligen, overal zijn huiszoekingen bij onschuldige burgers, straten worden afgesloten, agenten vragen voorbijgangers om het verloop van de politieacties niet op de sociale media te zetten, scholen en universiteiten blijven gesloten, winkels en restaurants zijn dicht. De economische schade die de junta aanricht is enorm.

Afgezien van het feit dat deze vier koppen zo in een Francis Ford Coppola film kunnen meespelen, is de vraag aan de Belgen natuurlijk: “Willen jullie op deze wijze geregeerd worden? Blijven jullie ervan uitgaan dat dit soort mensen het goed met jullie voor heeft?”

In het murw geslagen land wordt nu de basis gelegd voor een Orwelliaanse nachtmerrie. De politieke, wettelijke en massapsychologische basis voor de aanstaande Europese politiestaat wordt gelegd.

Het zou verstandig zijn als andere volkeren van West-Europa, die niet zo door de mangel zijn gehaald als de Belgen en misschien nog iets meer weerstand hebben, zich nu alvast achter de oren zouden krabben en zich zouden afvragen of zij het Belgische model willen overnemen.

Want wat er in België gebeurt is een pilot voor de rest van Europa.

Toezicht op geheime diensten schiet te kort

In 2006 sprak een lid van onze redactie met een voormalige agent van een van onze inlichtingendiensten, Wim V. Deze beweerde off the record dat de Nederlandse regering sinds de Tweede Wereldoorlog tenminste 5 personen had laten liquideren, waaronder majoor Spoor, Maarten van Tra en Pim Fortuyn.

In januari 2015 sprak onze redactie met een inwoner van Amsterdam, die we voor de gelegenheid Cham zullen noemen. Cham beweerde in opdracht van de staat der Nederlanden een groot aantal mensen te hebben omgebracht, waaronder zelfs vrouwen en kinderen. Hij zou dat onder andere gedaan hebben door middel van bomexplosies in het buitenland.

Cham kwam op de redactie over als een psychopaat met een sadistische persoonlijkheidsstoornis, maar wat er waar is van zijn verklaring konden wij niet controleren. Wel is het verontrustend, dat bekend is geworden dat westerse geheime diensten als de CIA in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw begonnen zijn psychopaten te rekruteren en op te leiden tot huurmoordenaars.

Maar waarom is dat nodig? Voor wat voor klusjes? Als er een terrorist moet worden uitgeschakeld kun je daar toch een normaal team op afsturen? Elke normale soldaat zal het een voorrecht vinden om in een clandestiene operatie een terrorist te liquideren.

Psychopaten heb je nodig voor opdrachten die zo smerig zijn dat de reguliere moordenaars van geheime diensten ze niet willen uitvoeren. Bijvoorbeeld voor aanslagen op burgerdoelen, zoals op het centraal station van Bologna in 1980, waarbij ook vrouwen en kinderen omkwamen. Aanslagen die vervolgens moeten worden toegeschreven aan extremistische organisaties, zodat het land wordt gedestabiliseerd en het regime steviger in het zadel zit.

Van de Amerikaanse CIA weten we dat ze na de Tweede Wereldoorlog tientallen staatsgrepen heeft georganiseerd en vele honderden, zo niet duizenden mensen heeft omgelegd. Leest u bijvoorbeeld Killing Hope van William Blum.

De Oost-Duitse Stasi vernielde tussen 1959 en 1961 enkele honderden joodse graven in West-Duitsland, om de indruk te wekken dat in West-Duitsland het fascisme weer in opkomst was. Luidde de officiële naam van de Berlijnse Muur immers niet “Antifaschistischer Schutzwall”? Dan moest dat natuurlijk wel waar gemaakt worden

Naeim Giladi _ portret
Naeim Giladi

Na de Tweede Wereldoorlog pleegde de Israelische geheime dienst volgens onderzoeker Naeim Giladi een reeks aanslagen op synagoges en joodse scholen in Irak, met als bedoeling om de Irakese joden over te halen om Irak te verlaten en zich in de nieuwe staat Israel te vestigen. Het zionistische idee, dat joden nergens veilig waren, en dus beter naar Israël konden emigreren, moest natuurlijk ook waargemaakt worden.

Naeim Giladi

De aanslagen in Moskou in september 1999 die de aanleiding vormde voor de tweede Tsjetsjeense oorlog, zijn volgens de Amerikaans-Russische historicus Yuri Felshtinsky niet door Tsjetjseense terroristen, maar door de Russische geheime dienst FSB gepleegd.

Zo is er in Duitsland en Oostenrijk een hele reeks verdachte ongelukken met lastige politici en rechters, zoals daar zijn Jörg Haider (auto-ongeluk), Jürgen Möllerman (parachute ging niet open) en zelfs rechter Kirsten Heisig (“zelfmoord”).

Gerhard Wisnewski - Kirsten Heisig

Interessant is de wijze waarop de vermeende dader van de schietpartij in de joodse supermarkt in Parijs in januari 2015, Ahmed Coulibaly, met geboeide handen uit de supermarkt springt en voor de deur door de Franse politie geëxecuteerd wordt.

Hoe komt een terrorist aan geboeide handen? Waarom wordt hij dan doorzeefd in plaats van levend gevangen genomen, verhoord en voor het gerecht gebracht?

Coulibaly springt naar buiten met zijn handen geboeid:

Schermafbeelding 2015-11-19 om 23.07.03

Coulibaly wordt door de agenten geëxecuteerd:

Schermafbeelding 2015-11-19 om 23.07.15

Kortom, er zijn genoeg voorbeelden te vinden van inlichtingendiensten, en in bovenstaand geval special forces, die buiten hun boekje gaan. Het probleem is dat ze zich niet louter bezig houden met het verzamelen van inlichtingen, maar ook met allerlei zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Ze staan weliswaar formeel onder toezicht van de nationale parlementen, maar dienen in werkelijkheid vaak allerlei deelbelangen van invloedrijke personen, organisaties of lobby’s.

De bestaande inlichtingendiensten zouden niet uitgebreid moeten worden, maar grondig gezuiverd en gereorganiseerd. Dan zult u zien dat niet alleen het dreigingsniveau afneemt, maar ook het aantal terroristische aanslagen.

Is het brein dood?

Ik dacht dat we dit al gehad hadden:

Het Algemeen Dagblad kwam vandaag op de voorpagina met de kop: “Is het brein dood?”. Daarmee werd bedoeld de vraag of de mastermind achter de aanslagen door de Franse politie was gedood.

AD - is het brein dood?

De formulering was echter zo onduidelijk, dat zij een dubbele betekenis kreeg. Je zou immers verwachten dat er een verwijzing in de titel zou moeten zitten naar de eigenaar van het brein, bijvoorbeeld: “Brein achter aanslagen mogelijk gedood”.

Nu stond er alleen maar “Is het brein dood?” en kreeg de titel een even onverwachte als actuele tweede strekking, doordat zij tevens betrekking heeft op de gemoedstoestand van het Nederlandse volk, althans van het merendeel daarvan.

Dat heeft immers, terwijl er hier geen schot gevallen is, zijn traditionele nuchterheid laten vallen en zich laten meeslepen in de massahysterie die uit Frankrijk is komen overwaaien. Het heeft de angst, die door middel van afzegging van sportevenementen en vergelijkbare middelen werd verspreid, volledig opgedronken en wankelt nu, je zou bijna zeggen, letterlijk dronken van angst over straat.

De hoogste vorm van angst is, in de beste orwelliaanse traditie, gemaskeerd als dapperheid. Een winkelbediende in Utrechtse Heuvelrug zei vanochtend tegen een klant dat zij besloten had om zich niet te laten bangmaker en tóch boodschappen was gaan doen. De domme gans snapte niet dat ze zich bij uitstek bang had laten maken, want de kans dat haar in Nederland wat overkomt door een terroristische aanslag, is net zo groot als de kans dat ze overlijdt doordat er een wc-pot van de derde verdieping uit het raam gegooid wordt en op haar hoofd valt.

Dus de angst had haar al lang in de greep en had de vorm van volstrekt irreële gedachten aangenomen. De angst had haar brein volledig verlamd. De domme gans verkeert in geen enkel gevaar, dat had ze zelf makkelijk kunnen concluderen, als zij zelf aan het stuur van haar brein gezeten zou hebben.

Er is overigens wel een zeker gevaar, namelijk dat het Nederlandse volk, als de politieke klasse zo doorgaat als nu, – dat wil zeggen als uitvoerders van Amerikaanse buitenlandspolitieke impulsen -, binnen 2 tot 10 jaar in een oorlog met Rusland geraakt, met 400 miljoen dodelijke slachtoffers tot gevolg.

Daar ligt echter niemand wakker van.

Het echte gevaar komt niet van terroristen, maar van de maatregelen die regeringen van EU-lidstaten nemen, nadat de terroristen het collectieve onbewuste gechoqueerd hebben.

De terroristen proberen u bang te maken, uw vrijheid af te pakken en u te onderwerpen.

De overheid probeert u bang te maken, uw vrijheid af te pakken en u te onderwerpen.

De overheden van met name de West-Europese landen druisen niet tegen Islamitische Staat in, maar handelen in het verlengde van haar bedoelingen.

Als u de daden van de Siciliaanse maffia verafschuwt, en die raakt in een verbitterde strijd verwikkeld met de Colombiaanse maffia, gaat u ook niet de Colombiaanse maffia steunen, omdat u het zo erg vindt dat de Siciliaanse maffia in drugs handelt en moorden pleegt.

Dat is niet verstandig.

Het Franse en het Nederlandse volk gedragen zich echter als een konijn dat gehypnotiseerd wordt door een slang en bewegingsloos afwacht tot het verschalkt wordt.

Het grootste gevaar komt helemaal niet van de terroristen, maar van de overheden. Die maken gebruik van de angst die door de terroristen onder een groot deel van de bevolking gezaaid is, door in rap tempo – waarom zo snel? haastigs spoed is toch zelden goed? – wetgeving erdoorheen te jassen die onze vrijheden inperkt en de inlichtingendiensten meer bevoegdheden en middelen geeft.

De Algemene Inlichtingen en Veiligheidsdienst (AIVD) krijgt 25 miljoen per jaar extra wegens “toegenomen dreigingen”.

Welke dreiging en welke toename?

Die van het soort van Mohammed Bouyeri tegen Theo van Gogh? Maar Bouyeri werkte (als informant) voor de AIVD, dus strikt genomen is het de AIVD die Van Gogh vermoord heeft.

Dan kun je dus de AIVD beter onder scherp toezicht stellen, dan haar meer middelen te geven.

De Nederlandse inlichtingendiensten hebben tijdens de Koude Oorlog (1948-1989) aanzienlijke bevoegdheden gekregen, waar zij schaamteloos misbruik van hebben gemaakt. De voorloper van de AIVD, de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD), bespioneerde niet alleen communistische organisaties, maar ook anticommunistische organisaties. De Militaire Inlichtingendienst (MID) bespioneerde bijvoorbeeld ook allerlei burgers, terwijl dat niet tot haar takenpakket behoorde.

Vroeger hadden we zelfs nog een Inlichtingendienst Buitenland (IB), maar die is opgeheven omdat hij zodanig door de Mossad was geïnfiltreerd, dat er een nieuwe dienst moest worden opgericht.

Bovendien is onder invloed van politici van de Partij van de Arbeid de definitie van “extreem-rechts” nogal opgerekt, zodat allerlei personen en groeperingen die dat niet verdienden in het vizier van de BVD kwamen.

Voor de PvdA was Pim Fortuyn extreem-rechts en is Geert Wilders dat ook. Maar dat is Wilders niet en was Fortuyn al helemaal niet. Hoe linkser je bent, hoe sneller iemand extreem-rechts is. Stalinistische activisten noemden in het interbellum zelfs sociaal-democraten “sociaal-fascisten”.

Hoe meer je echter naar links afdwaalt, hoe dichter je in de buurt van een politiestaat komt, zoals bijvoorbeeld de DDR dat was. Dus je moet vooral de dreiging van extreem-rechts niet overdrijven. Omgekeerd geldt dat natuurlijk ook.

De AIVD heeft weer meer bevoegdheden gekregen dan de BVD. Het is een enge, Stasi-achtige club geworden. De verschillende afdelingen binnen de AIVD vertrouwen elkaar niet, vergaderingen worden met gordijnen dicht gehouden, zodat collega’s niet naar binnen kunnen kijken. Ze nemen in rap tempo hoger opgeleiden aan.

Als een veiligheidsdienst als de AIVD – maar dat geldt ook voor bijvoorbeeld de FBI of de Verfassungsschütz – meer geld krijgt, gaat zij meer mensen bespioneren. Zij ziet de dreiging immers in – leden van – de eigen bevolking. Dat ligt in de aard van hun werk. Het geld wordt gebruikt om mensen op te leiden om andere mensen in de gaten te houden.

Bovendien vervaagt in Nederland het onderscheid tussen de civiele en militaire inlichtingendienst, waardoor ze elkaars middelen tegen de bevolking kunnen inzetten. Zo gaat niet alleen het ministerie van Algemene zaken, maar ook het ministerie van Defensie de eigen bevolking bespioneren.

Typerend is dat de AIVD en haar militaire tegenhanger, de Militaire Inlichtingen en Veiligheidsdienst, inmiddels een locatie delen, namelijk de Frederikkazerne in Den Haag. Daar kan men gewoon knus bij elkaar binnenlopen om ideeën en gegevens uit te wisselen.

Het is ook een misvatting om te denken dat met de uitbreiding van inlichtingendiensten de veiligheid toeneemt. Historisch bewijs doet het tegendeel vermoeden.

De Nationale Security Agency, bijvoorbeeld, de Amerikaanse Super-Stasi, is in 1952 opgericht. Sindsdien is de NSA uitgegroeid tot een soort ministerie met een omvang van 30.000 tot 60.000 personeel. Wat doen die mensen de hele dag? De Amerikaanse bevolking bespioneren en dreigingen bedenken.

In de 63 jaar van het bestaan van de NSA is het binnenlandse en buitenlandse terrorisme tegen de VS alleen maar toegenomen. Het is een opvallende correlatie: hoe meer de inlichtingendiensten groeien, hoe meer ze op de Gestapo of op de Stasi gaan lijken en hoe meer aanslagen er komen.

Desnoods organiseren ze die zelf, zoals het geval was met Operatie Gladio tijdens de Koude Oorlog, toen de Italiaanse geheime dienst met steun van de CIA en de NAVO een reeks bomaanslagen pleegde, die werden toegeschreven aan communistische groeperingen. De aanslagen, waarvan die op het centraal station van Bologna in 1980 misschien de bekendste was, kosten honderden mensenlevens.

De BBC heeft daar een documentaire over gemaakt, waarin deelnemers aan Gladio later toegaven dat zij in naam van terroristische groeperingen als de Bader Meinhof groep en de Rode Brigades, die aanslagen gepleegd dan wel georganiseerd hadden.

1 van de 85 slachtoffers van de bomaanslag in Bologna
1 van de 85 slachtoffers van de bomaanslag in Bologna

Het beste dat we kunnen doen, en dat is wat elke staat zou moeten doen als die te maken krijgt met terroristisch geweld, dat bedoeld is om angst te zaaien en mensen hun vrijheid af te nemen, is om ons niet te laten intimideren en onze vrijheid juist te benadrukken.

Dat moet beginnen bij premier Mark Rutte. Premiers krijgen ambtsberichten van de veiligheidsdiensten, die gebaseerd zijn op “betrouwbare bron”. Dat is een onaanvaardbaar risico. Zodra Rutte een dergelijk ambtsbericht krijgt, of een dergelijke veiligheidsanalyse, moet hij zijn huiswerk doen en controleren waar de dreiging dan wel vandaan zou komen.

Weigert de AIVD om hun bron prijs te geven, dan moet hij de dienst ontbinden en een nieuwe inlichtingendienst oprichten. Want dan werkt de AIVD niet meer voor de gekozen regering van Nederland.