Categoriearchief: Spiritual

Is de Derde Wereldoorlog te voorkomen?

Ja, in principe wel. In de praktijk is moeilijk te zien hoe.

Er zijn tientallen redenen waarom de huidige buitenlandpolitiek van met name de VS – en dus helaas per definitie die van de Europese grootmachten – afstevent op een militair conflict.

Vandaag zullen we er twee uitlichten:

1- een bijna algemene onwetendheid over de ware toedracht van de geschiedenis van de moderne tijd vanaf 1890. Door dat schokkende gebrek aan kennis en begrip, herkent men bepaalde patronen niet die ook tot de vorige twee wereldoorlogen geleid hebben.
2 – het feit dat er door bepaalde groeperingen doelbewust en ongehinderd op een verwoestend mondiaal conflict word aangestuurd.

Om met het laatste te beginnen:

Men vindt het over het algemeen vervelend om te moeten inzien dat de aarde zowel door voortreffelijke en uitzonderlijk goede individuen wordt bewandeld, als door uiterst cynische, zeg maar kwaadaardige types. En dat die laatsten, door een combinatie van gebrek aan empathie en van het vermogen om de eigen intenties te verbergen, een disproportionele invloed hebben verworven op de financiële en politieke wereld in westerse landen.

Bij mijn laatste bezoek aan Umbrië enkele jaren geleden, werd ik getroffen door de serene en bijzondere atmosfeer van die streek. In feite was de geest van de Heilige Franciscus (1181-1226) zelfs 800 jaar na dato nog alom voelbaar. Een ongelooflijk wilskrachtige en deemoedige christenziel, die niet alleen de in verval geraakte christelijke kerk gered heeft, maar ook daadwerkelijk zonder bezittingen leefde en onder die omstandigheden drie ordes wist op te richten, – waaronder de eerste vrouwelijke orde in Europa. Een eenvoudige monnik die door deemoed en navolging van Jezus wist uit te stijgen boven zijn tijdgenoten en daadwerkelijk uiteindelijk ook de uiterlijke tekenen van zijn heilige leven heeft mogen ontvangen in de vorm van de heilige kruiswonden.

stigmatization_of_st_francis_bardi_chapel

Of neem Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791), die in de 35 jaar van zijn leven zo veel onsterfelijk schone muziek heeft weten te creëren dat hij niet meer weg te denken valt uit de culturele ontwikkeling van de mensheid.

Als dergelijke voortreffelijke persoonlijkheden mogelijk zijn, met dermate uitzonderlijke biografieën, dan is ook mogelijk dat er cynische en kwaadaardige types bestaan die proberen te doen waar zij het beste in zijn.

Doordat het goede bestaat, is ook de mogelijkheid tot het kwade gegeven. Dat komt voort uit het wezen van de mens, uit de menselijke vrijheid en moraliteit.

Nu kun je wel, zoals de laatste eeuwen de katholieke kerk gedaan heeft, de moraliteit collectief definiëren en opleggen, maar dat verplaatst het probleem alleen maar, doordat je mensen van hun individuele vrijheid en ontwikkeling naar spirituele kennis berooft. Daardoor worden ze immers extreem beïnvloedbaar en kunnen gemakkelijk door anderen, die wel kennis bezitten, gemanipuleerd worden.

Paul Wolfowitz

Bovendien wil het Goede, net zoals het Schone en de Wijsheid, zoals Franciscus en Mozart hebben laten zien, uitsluitend via het individu steeds weer opnieuw ontstaan. Niet zo zeer via een groep of religie.

Nu is alles ook nog eens min of meer constant in ontwikkeling. Zowel de kosmos als de mens en de wereld zijn voortdurend in ontwikkeling. Komt er geen “goede” ontwikkeling, naar meer harmonie, elegantie en ontplooiing, dan volgt meestal een neerwaartse ontwikkelingsfase, of een destructieve, waarna een groot deel van een continent of zelfs van de mensheid opnieuw moet beginnen.

Het is alsof het kwaad als het ware verlost wil worden, alsof de duisternis aan het licht wil treden. Of die nu op bepaalde plaatsen heerst, of zich in de ogen van bepaalde ogenschijnlijk fatsoenlijke en hoogstaande personen toont. En in laatste instantie is de strijd om de vooruitgang niet gericht tegen deze duistere figuren, maar, in de woorden van de apostel Paulus, tegen geestelijke wezens. “Want wij hebben den strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de geweldhebbers der wereld, der duisternis dezer eeuw, tegen de geestelijke boosheden in de lucht.” Het is een strijd tegen Onwetendheid en Onwaarachtigheid. Dus de overwinning ligt in het streven naar Kennis en Waarheid.

We hebben het kortom over personen die zich door verstrekkende intenties laten leiden, die niet worden ingegeven door een universeel belang, maar door belangen van een vaak relatief kleine groep die uitsluitend behoud en vermeerdering van de eigen macht op het oog heeft. Personen die streven naar maximale macht zijn doorgaans bij een of meerdere groeperingen aangesloten. Dat komt omdat het voor individuen bijna onhaalbaar is om de hoogste “aardse” macht te vergaren. De ultieme macht laat zich bij voorkeur uitoefenen door een groepering, aan wie de leden onvoorwaardelijk met inzet van al hun vermogens trouw zijn. Die groepering moet gesloten zijn, anders verwatert de macht. Macht wordt per definitie uitgeoefend door de een over de ander, derhalve kunnen niet te veel mensen tot het huis der machtigen worden toegelaten, omdat er dan geen sujetten overblijven waarop de macht kan worden uitgeoefend.

Macht moet door maximaal 10% van de bevolking worden uitgeoefend over 90% van de bevolking. Substantiële macht moet volgens hetzelfde principe uitgeoefend worden door 10% van de 10% – zeg maar 1 op de 100 – en de ultieme macht door een fractie daarvan. De werkelijke macht, bijvoorbeeld om een doctrine er doorheen te drukken die gericht is op het ontmantelen van landen die een onafhankelijk buitenland beleid hebben, ligt bij 1 op de 10.000.

Hoe kleiner de verhouding van het aantal machthebbers tot het aantal onderworpenen, hoe groter het soortelijk gewicht van de macht. Maar om macht te kunnen vermeerderen, heb je idealiter meerdere generaties nodig, want persoonsgebonden macht wordt beperkt door de leeftijdsverwachting van de drager van de macht. Een persoon als Josif Stalin heeft van 1928 tot 1953 een nauwelijks geëvenaarde concentratie aan macht mogen uitoefenen, die echter na zijn dood vrijwel direct begon af te takelen. Een groepering echter, die als zij een lid verliest en ander in zijn plaats kan opnemen, kan over meerdere generaties plannen. Drager van de macht is dan niet de persoon, maar de groep.

Onderzoeken we de oorsprong van de Eerste Wereldoorlog, dan komen – via Duitsland, Frankrijk en Rusland – uiteindelijk uit in Groot-Brittannië bij een kleine groep personen rondom koning Edward VII (1841-1910), de zoon van Queen Victoria. Met personen als Alfred Millner (Boerenoorlog), Cecil Rhodes (Rhodesië), Reginald Balliol Brett (Lord Esher), Lord Nathaniel Rothschild goedmoedig in een coördinerende rol op de achtergrond, en met Arthur Balfour (Buitenlandse zaken) en vlootbouwer Richard Haldane.

Richard Haldane

Vooral in nominaal democratische landen als de VS en Groot-Brittannië weet men traditioneel voortvarend met allerlei informele groeperingen te werken. De oorsprong van alles wat met langetermijnpolitiek te maken heeft, moet gezocht worden in de schoot van dit soort genootschappen. ZO’n politiek kan in een formele democratie worden doorgevoerd via het principe dat een goed georganiseerde kleine groep een disproportionele invloed kan uitoefenen op een ongeorganiseerde meerderheid, en het principe dat kennis macht is. De meeste premiers en ministers van buitenlandse zaken zijn niet in staat om zelf een nieuw buitenlandbeleid te formuleren, en zijn dus afhankelijk van bijvoorbeeld denktanks als de Council on Foreign Relations in de VS.

Hoe deze heerschappen een soort club vormden die vanaf het einde van de 19e eeuw onvermoeibaar bouwde aan de architectuur van de daarop volgende wereldoorlog, alles omwille van de glorie van het Britse wereldrijk, wordt beschreven in Hidden History. The secret origins of the First World War van Gerry Doherty en Jim Macgregor.

Er is in kringen rondom de Britse regering in 1890 uitgerekend, dat Duitsland Groot-Brittannië in 1914 economisch zou inhalen. Dat moest koste wat kost voorkomen worden.

De Tweede Wereldoorlog vindt zijn oorsprong in feite in 1917, toen vanuit het Westen in Rusland een revolutionair nihilistisch regime aan de macht geholpen werd. De Derde Wereldoorlog vindt zijn uiterlijke oorzaak in dezelfde week als de tweede. Op 7 november 1917 pleegden de bolsjewieken hun staatsgreep, terwijl op 2 november 1917 de kiem gelegd werd voor Israël als politiek staat, in de vorm van de zogeheten Balfourdeclaratie, de brief waarin Lord Balfour aan Lord Rothschild mededeelde dat de regering van Zijne Majesteit welwillend stond tegenover de vestiging van een joods tehuis in Palestina. Daarmee werd ook de kiem gelegd voor de voortdurende spanningen en terugkerende oorlogen tussen de joodse staat en de omringende landen in de regio, die tot op de dag van vandaag voortduurt.

Om te onderzoeken hoe de financiële architectuur werd opgezet die dit vervolg op de Eerste Wereld oorlog mogelijk maakte, kunt u Lords of Finance van Liaquat Ahmed raadplegen, waaruit onder andere blijkt dat de Bank of England tot in 1942 leningen verstrekte aan het nationaal-socialistische Duitsland.

Sinds de opkomst van de moderne geldeconomie zie je – als één van de talrijke rode draden die door de uiterlijke ontwikkeling heen lopen – dat in de een of andere vorm telkens twee of drie met elkaar strijdige of strijdende ideologieën, bewegingen of mogendheden worden gefinancierd en anderszins gesteund, die dankzij die steun kunnen concurreren met de natuurlijk of wenselijke ontwikkeling in Europa en elders in de wereld.

Je kunt ook zien dat die dialectische manipulatie van politiek, cultuur, onderwijs, wetenschap en internationale verhoudingen, een geografische richting heeft. Hij gaat momenteel vooral uit van het Westen en richt zich meestal op het Oosten. Het heeft te maken met de financiering van verkiezingscampagnes in de Verenigde Staten, met de Wolfowitz-doctrine, met de pogingen om via allerlei verdragen een soort wereldhandelsrijk te stichten, met het streven om via genetisch gemanipuleerde organismes binnen enkele generaties het organische voedsel in een groot deel van de wereld te vervangen door zaden die jaarlijks opnieuw ingekocht moeten worden, met verkapte steun aan Islamitische Staat, et cetera.

Financierde in de 19e eeuw bepaalde banken steevast twee zijden van hetzelfde conflict, zodat de destructie groter werd en die banken rijker, zo is inmiddels aangetoond dat in de 20e eeuw vanuit soortgelijke kringen zowel de opkomst, industrialisering en opbouw van een agressieve strijdmacht van het communistische Rusland werd gefaciliteerd, als de machtsgreep en economische en diplomatieke successen van Adolf Hitler in Duitsland. En hoe vervolgens werd aangestuurd op een conflict dat door die ontwikkelingen veel bloediger en destructiever werd, dan het geval was geweest als de financiële wereld zich er niet mee bemoeid had.

Na de Tweede Wereldoorlog zien we, onder andere aan de hand van bijvoorbeeld de memoires van generaal Wedemayer, hoe China door goed getimed ingrijpen van de VS in handen van de communisten gespeeld werd.

Genraal Alfred Wedemeyer

Dat kon gebeuren nadat in China door Russische geheimagenten een communistische partij was opgericht, hetgeen u kunt lezen in Mao: The Unknown Story (2005) van Yung Chang en Jon Halliday. Die druk kon de Amerikaanse regering alleen maar uitoefenen omdat China tijdens de Tweede Wereldoorlog afhankelijk was geworden van militaire steun van de VS. Amerikaanse deelname aan de strijd in de Pacific was weer mogelijk gemaakt door de Japanse aanval op Pearl Harbour, die vanuit Japans perspectief een wanhoopsdaad was tegen de economische omsingeling door de VS, zie Day of Deceit. The truth about FDR and Pearl Harbour van Robert Stinneth.

Zonder Tweede Wereldoorlog zou er in China – en in Oost-Europa – geen communistisch regime aan de macht gebracht kunnen zijn, net zoals er zonder Eerste Wereldoorlog geen communistisch regime in Rusland zou zijn geweest.

Mao heeft China vervolgens in economisch, sociaal en cultureel opzicht meer verwoest dan tien Amerikaanse atoombommen hadden kunnen doen. Daardoor is China wellicht 20 jaar later de geduchte economische en militaire concurrent van de VS geworden dan het geval was geweest, als de nationalisten hadden gewonnen en er geen communistisch economisch stelsel zou zijn ingevoerd.

Het is belangrijk om in te zien hoe ver de invloed van de Westerse achtergrondpolitiek heeft gestrekt in de 20e eeuw, en hoe geniaal die politiek is geweest. Zelfs de vorming van een Europese Unie is in feite in het belang van de VS, in de zin dat een log socialistisch Europa minder concurrentie betekent voor de VS, dan een dynamisch en pluriform continent.

Als men begrijpt dat het streven van de balance of power politiek van het Britse Rijk en de Wolfowitz-doctrine van de VS is, om te voorkomen dat buiten de angelsaksische wereld mogendheden opstaan, die ook maar in potentie een “bedreiging”, dat wil zeggen, concurrentie zouden kunnen vormen, dan begrijpt men waarom er in regio’s zoals Zuid-Oost Azië, Noord-Afrika en het Midden-Oosten voortdurend chaos moet zijn, teneinde de relatieve invloed vanuit het Westen te behouden, dan wel vermeerderen.

Dan begrijpt u wat critici van de Amerikaanse wereldpolitiek als Dominique de Villepin en Sergej Lavrov bedoelen met hun kritiek op de “unipolaire” wereld en hun pleidooien voor een “multipolaire wereld”. En op hun nadruk op de “dialoog” in plaats van de “botsing” der beschavingen.

Dominique de Villepin VN 2003

Zij willen geen wereld die eerst tot op het bot wordt verdeeld door allerlei kunstmatig gecreëerde of opgeblazen conflicten, en vervolgens een Angelsaksische nieuwe wereldorde zoals die op de achterzijde van het dollarbiljet wordt aangekondigd.

Novus Ordo Seclorum

Als we een wereldoorlog willen voorkomen, moeten we leren zien dat Syrië het Servië van 1914 is, en Rusland het Duitsland van 1914. En dat, als de Wolfowitz-doctrine niet door toekomstige Amerikaanse regeringen aan de kant wordt gezet, China de uiteindelijke vijand van de VS zal zijn.

Dan moeten we onze regeringen dwingen om Oekraïne met rust te laten. Dan moeten we de sancties eenzijdig opheffen, ons herbewapenen en uit de NAVO stappen. Dan moeten we Nederlandse wetten weer boven Europese wetten laten gaan. Dan moeten we directe democratie invoeren en de kiezers laten beslissen over deelname aan militaire acties in Syrië of Afghanistan, over vluchtelingenquota en andere belangrijke kwesties. Als we dat allemaal doen, dan hebben we een begin gemaakt met het voorkomen van een mogelijke derde wereldoorlog. Doen we dat niet dan zal hij komen, net zoals in 1914 en 1939: zonder dat u en ik en de meerderheid van de bevolkingen van de betrokken landen het hebben gewild.