De Franse verkiezingen _ krijgt Frankrijk een first granny?

Frankrijk is vandaag gesloten. De dag van de arbeid wordt  gevierd door arbeid zo veel mogelijk te mijden.  Tijd voor bezinning op de tweede ronde van de presidentsverkiezingen op zondag.

Wikipedia zegt over Emanuel Macron: “Emmanuel Jean-Michel Frédéric Macron (Amiens, 21 december 1977) is een Frans politicus van liberale signatuur en voormalig ambtenaar en zakenbankier. Van 26 augustus 2014 tot 30 augustus 2016 was hij minister van Economie, Industrie en Digitale Economie.”

Klopt, maar in welk kabinet was hij minister van Economie?

In de socialistische regering van president François Hollande!

Maar hoe kan ie dan liberaal zijn volgens Wiki?

Dit is slechts één van de talrijke voorbeelden van de wijze waarop de mainstream media de tegenstrijdigheden in de carrière van Macron proberen weg te poetsen. Het is ook een voorbeeld van de afwezigheid van principes, opvattingen en ideeën bij deze sympathieke presidentskandidaat. Dat geeft niet, want je hebt dat soort mensen, maar is hij dan wel geschikt om Frankrijk aan de afgrond voorbij te leiden?

Macron is vriendelijk en ontwapenend. Maar hij is niet onafhankelijk. Hij is in zijn gehele carrière door een onzichtbare hand geholpen.

Het team van Macron heeft voor de campagne een zeer grootschalig – en duur – marketingonderzoek laten uitvoeren, waarin nauwgezet opgetekend werd welke zaken de kiezers belangrijk vonden, wat ze wilden, wat niet, etc. Dat heeft het team in staat gesteld om hem als een soort blanke Obama neer te zetten die ‘hoop’ en ‘verandering’ wil brengen.

Hij moet niet te veel zeggen, niet te weinig, en voor één moment de hoop van de Fransen zien vast te houden, net genoeg om hem aan de macht te brengen. Daarna heeft hij het recht om voortreffelijke maatregelen voor Frankrijk door te voeren, maar de vraag mag gesteld worden of de banken die hem steunen hem daarin volledig de vrije hand zullen geven.

We zullen zien wat de uitslag wordt, – alles is mogelijk – en Frankrijk is gelukkig veel meer dan alleen politieke entiteit. Maar daar zit juist het probleem

Frankrijk is het land van stijl en elegantie, van gevoel voor verhoudingen en van de goede smaak. Als we de huwelijkse schijn tussen Emanuel Macron en echtgenote Brigitte Trogneux echter serieus nemen, dus niet als een schijnhuwelijk om een mogelijk afwijkend seksleven te verhullen, bestaat er dus een theoretische mogelijkheid dat er een gerontofiel in presidentieel paleis terecht komt.

Geen wonder dat Wiki in zowel het Franse, als het Duitse en het Engelse lemma van Brigitte Trogneux / Brigitte Macron, haar foto weglaat. Macron en Trogneux ‘willen geen kinderen’. Tja, Trogneux heeft al kleinkinderen uit een vorig huwelijk. Macron heeft stiefkinderen die ouder zijn dan hijzelf.

‘President’ Macron met de first granny

Als de Fransen Macron tot staatshoofd zouden kiezen, krijgt Frankrijk geen first lady, maar een first granny.

Het Élysée een bejaardentehuis?

Het Elysée wordt dan een bejaardenhuis.

Een land dat zich in het buitenland laat vertegenwoordigen door een jonge vent die getrouwd is met het besje, waar hij als 14-jarige op school Franse les van kreeg, maakt geen beste beurt. Frankrijk houdt de wereld middels zijn eerste burger het voorbeeld van een gerontofiele relatie voor.

Je vraagt je af hoe de buitenlandse staatshoofden hun gezicht in de plooi gaan houden. Het gaat voor allerlei diplomatieke incidenten zorgen, omdat de uitzendkracht bij het evenement in het gastland denkt dat Trogneux zijn moeder is.

Als ze hand in hand door de binnenstad van Tokyo lopen, riskeren ze bovendien dat een politie-agent hen van straat haalt, omdat hij denkt dat Trogneux de Franse president heeft ingehuurd als gigolo.

En dat voor het land van de goede smaak en het gevoel voor verhoudingen.

Frankrijk, doe jezelf dit niet aan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *