Waarom Skripal eerst vrijlaten en dan vermoorden?

Op maandag 26 maart reageerde woordvoerder van het Russische Ministerie van Buitenlandse zaken Maria Zacharova in het actualiteitenprogramma ’60 minuten’ op de zender Rossija 1 op de uitwijzing van 132 Russisch diplomaten uit 19 Westerse landen.

Zij stelde dat haar land slachtoffer is geworden van een ‘anti-Russische’ campagne van de atlantische partners VS en Groot-Brittannië.

Hoewel men uitspraken van politieke woordvoerders altijd met een korreltje zout moet nemen, zou zij dit keer wel eens gelijk kunnen hebben.

Aanleiding is een dubieus geval van vergiftiging van dubbelspion Sergej Skripal, waarvan de schuld zonder aarzeling aan de voeten van het Kremlin gelegd wordt. Maar wat op het eerst gezicht de zoveelste ‘KGB-liquidatie’ lijkt te zijn, blijkt bij nader inzien een wespennest voor onderzoekers.

De Russische inlichtingendiensten FSB en GROe zijn zeker in staat tot dergelijke klusjes en hebben die tijdens de Koude Oorlog ook rijkelijk uitgevoerd.

Maar als de Britse en Nederlandse regering al het criterium van ‘waarschijnlijkheid’ hanteren bij hun beslissing om diplomatieke sancties te treffen tegen Rusland, dan moet dit keer worden vastgesteld dat het uiterst onwaarschijnlijk is dat het Kremlin achter de aanslag zit.

Ten eerste had de FSB Skripal reeds in handen, want zij had hem in 2004 bij terugkeer uit Groot-Brittannië naar Rusland gearresteerd. Zij had hem kunnen ombrengen en in een bos kunnen begraven. Hij zou de eerste niet geweest zijn.

Skripal werd echter netjes voor een militaire rechtbank gebracht, aangeklaagd wegens hoogverraad en tot 13 jaar gevangenisstraf veroordeeld, totdat hij in 2010 door een spionnenruil vroegtijdig werd vrijgelaten.

Als het Kremlin hem dood had gewild, hadden ze daar toch alle gelegenheid toe gehad? Het is toch vreemd om een verrader eerst in leven te laten, dan ter veroordelen, vervolgens gratie te verlenen en uit te ruilen en uiteindelijk alsnog om te leggen?

Ten tweede is het nogal knullig gedaan, want het slachtoffer leeft nog. Hoewel inlichtingendiensten ook wel eens fouten maken, is het wel erg onwaarschijnlijk dat de FSB of de GROe op zo’n amateuristische wijze te werk zou gaan.

Als een van beide diensten hem had willen uitschakelen, dan hadden ze dat discreet kunnen doen, zoals gebeurd is met de oligarch Boris Berezovsky die in maart 2013 in zijn huis in Londen dood werd aangetroffen na een ‘zelfmoord’ of juist een voorbeeld kunnen stellen à la Alexander Litvinenko die in 2006 met een royale dosis radioactief Polonium-210 werd geliquideerd.

Maar de vergiftiging van Skripal scoort een zesje qua uitvoering en is vlees noch vis.

Ten derde is het ‘gefundeness Fressen’ voor de Britse premier Theresa May, die aan het thuisfront in een structureel onmogelijke positie verkeert tussen het Brexit-kamp dat het referendum gewonnen heeft en de Europese partners aan wie de Britse regering allerlei toezeggingen gedaan heeft.

Haar positie is enigszins vergelijkbaar met die van de Amerikaanse president Donald Trump, die sinds zijn aantreden voortdurend onder vuur ligt. Trump heeft deze maand voor de belangrijke posities van minister van Buitenlandse zaken en nationale veiligheidsadviseur een tweetal havikken genomineerd, te weten Mike Pompeo en John Bolton. Deze benoemingen komen neer op een rehabilitering van de voornamelijk tegen Rusland gerichte Wolfowitz-doctrine, die tijdens de verkiezingscampagne en de eerste maanden van het presidentschap van Trump even in de ijskast gezet was.

In dat licht valt op hoe snel er na het Skripal-incident met de beschuldigende vinger naar Rusland wordt gewezen en hoe lichtvaardig Verenigd Koninkrijk 23 en de VS zelfs 60 Russische diplomaten uitzetten, zonder dat er enig bewijs voor Russische betrokkenheid is overlegd en zonder dat de procedures voor onderzoek in geval van een chemische aanval zijn nagevolgd.

Er wordt een anti-Russische hysterie gecreëerd, waarin Labour-leider Jeremy Corbyn in het Lagerhuis wordt uitgejouwd, simpel weg omdat hij in goed Britse traditie een onderzoek eist voordat er maatregelen worden getroffen.

Ook de Europesel leiders profiteren van die hysterie door hun positie bij de Brexit- onderhandelingen te versterken. Nu de Europese partners uit solidariteit op hun beurt een reeks Russische diplomaten hebben uitgewezen, zijn de handen van de Britse regering bij de Brexit-onderhandelingen de komende tijd gebonden.

Daarmee nemen de Westerse landen – de Europeanen uit opportunisme, de Britten en Amerikanen uit strategische overwegingen – bewust het ‘risico’ dat Rusland het niet gedaan heeft. En Rusland ziet zich na uitbreiding van de NAVO naar haar Westgrenzen, de inmenging in de Oekraïne, de sancties en de raketschilden in Polen, Roemenië en Bulgarije, geplaatst voor de zoveelste provocatie.

Er is veel aan te merken op het Rusland van president Vladimir Poetin. Maar het is vele malen beter dan de Sovjet-Unie, met haar communistische dictatuur, haar bezetting van de helft van Europa en haar offensieve strategie.

Europa zou Rusland moeten omarmen, in plaats van zich door haar overzeese bondgenoten in een nodeloos conflict te laten drijven.

Drs. M.V. Klinkhamer is Ruslandkundige en auteur van ‘Messianisme zonder Mededogen. Het communisme, zijn aanhangers en zijn slachtoffers’ (Uitgeverij Aspekt)

CIA-gevangenis in Nederland

De president van de Verenigde Staten heeft Gina Haspel voorgedragen als nieuwe directeur van de CIA.

Haspel was in 2002 directeur van een geheime CIA-gevangenis in Thailand, waar gevangen werden gemarteld.

Nederland kent ook een geheime CIA-gevangenis, waar mensen gemarteld worden.

Als Haspel tot hoofd van de CIA benoemd wordt, onthul ik de locatie van die  gevangenis.

AIVD-aanslag op dochter redactie verijdeld

Een mobiel team van de Nederlandse AIVD-Gestapo achtervolgde vrijdag 16 maart 2018 de dochter van de redactie, toen zij vanuit school naar huis fietste.

Het team had als instructie om in Driebergen-Rijsenburg een aanrijding uit te voeren die tegen de dochter van de redactie gericht was.

Het terrein is daar gunstig, want de zijstraatjes en rotondes bieden voldoende mogelijkheden om door rood te rijden, te verzuimen om voor het afslaan over de schouder te kijken of desnoods onwel te worden achter het stuur.

De redactie had wetenschap van het tijdstip, de locatie en de vorm van de operatie – want niet iedereen bij de AIVD  is corrupt – en besloot om de operatie te laten doorgaan en haar dochter naar huis te laten fietsen.

In Driebergen-Rijsenburg namen de leden van het AIVD-team hun uitgangsposities in, zodat we er in een vloeiende beweging omheen konden stromen.

Toen de Hollandsche Gestapo onze dochter weer in het vizier kreeg, was ze Driebergen-Rijsenburg voorbij.

Het team reageerde zijn frustratie af door zo hard en intimiderend mogelijk vlak langs onze dochter te scheuren, maar de gelegenheid om een aanrijding in scène te zetten was verstreken.

 

Koninklijke Bibliotheek archiveert onze website

Vanaf januari 2018 gaat de Koninklijke Bibliotheek (KB) onze website archiveren en voor langere termijn bewaren. De KB heeft een afdeling ‘Webarchivering’ die delen van het digitaal erfgoed bewaart.

Zij heeft in het kader van haar taakstelling een selectie gemaakt van websites die als verzameling een representatief beeld geven van de Nederlandse cultuur, geschiedenis en samenleving op het internet.

Uw website michielklinkhamer.com valt binnen die selectie.

De gearchiveerde websites zijn in te zien bij de KB en in de toekomst ook via internet.

Wij juichen het initiatief van de KB toe en zijn haar erkentelijk voor haar keuze om michielklinkhamer.com in haar selectie op te nemen.

Met vriendelijke groet,

De redactie.

Website uitgedund

Beste lezers,

De redactie heeft in de laatste weken voor aanvang van het ‘Schicksalsjahr 2018’ uw website www.michielklinkhamer.com volledig opgeschoond.

Speerpunten voor 2018 zijn de geopolitieke actualiteit en het onderwijs in Nederland en de rest van Europa.

Aan andere onderwerpen, met name zaken waar geheime diensten aanstoot aan kunnen nemen, wordt met een stil gebed voorbij gegaan.

De omvang is teruggebracht van enkele tientallen tot 6 pagina’s.

Alle onderwerpen worden besproken vanuit een vanzelfsprekende liefde voor vrede en voor de vrijheid van het individu.

Met vriendelijke groet,

De redactie.

 

Sardonische Scrypto van NRC Handelsblad 11 mei 2002

Sinds 1987 publiceert NRC Handelsblad wekelijks een cryptogram van Jelmer Steenhuis met de naam ‘Scrypto’.

Steenhuis nam de cryptogram over van voormalig hoofdredacteur Henk Scheltes en voegde ‘als stil eerbetoon’ aan zijn illustere voorganger de letter S aan de naam van de puzzel toe. Zo ontstond  de benaming ‘Scrypto’.

Op zijn website zegt Steenhuis verder over de naamsverandering: “Ik heb geprobeerd die S symbool te maken van Speels, Spannend, Scherp, Smaakvol, Spits, Spraakmakend, Sterk en Scabreus”.

Steenhuis heeft in 30 jaar een indrukwekkende serie scrypto’s  neergezet. Nu hij – sensitief voor symboliek als hij blijkt te zijn – wellicht na 30 of 33 jaren  gaat stoppen, zullen wij als stille saluut aan de scrypto-meester ter aanvulling op bovengenoemde opsomming een achttal adjectieven bedenken, dat eveneens begint met de letter S en dat koppelen aan een summiere selectie van de meest sublieme scrypto’s van de afgelopen 30 jaar.

We beginnen met de Sardonische Scrypto  van 11 mei 2002. Dat was vijf dagen na de moord op politicus Pim Fortuyn en één dag na diens begrafenis.

Een greep uit de 26 omschrijvingen en oplossingen:

  • ‘Die tragische figuur is slecht nieuws in Scheveningen’ (antwoord:  ‘Pierrot’)
  • ‘Verbaasd dat je op dit moment geen energie hebt’ – (‘nou moe’)
  • ‘Serie rookwaren voor de naaste toekomst – (‘pijplijn’)
  • “Te ambitieus programma van de kok – (‘geen haalbare kaart’)
  • ‘Passend getatoeëerd – (‘op het lijf geschreven’)
  • ‘Werkman die steeds ongewenster is in openbare ruimten -(‘roker’)
  • ‘Zuur voor de verliezer (‘inmaakazijn’)
  • ‘Partijkader – (‘lijst’)
  • ‘Hé vogel, ga eens even ergens anders staan – (‘verhip’)
  • ‘Ruimtewandeling – (‘mars’)

Wat krijgen we nou? De zaterdagpuzzel staat vol met toespelingen op de zojuist overleden en door het NRC volop ‘geridiculiseerde’ politicus!

  • ‘slecht nieuws’ in ‘Scheveningen’ – waar de ambtswoning van de minister-president van Nederland zich bevindt – betekent dat het premierschap van  de heer Fortuyn ongewenst was
  • de ‘tragische figuur’ is natuurlijk de idealistische politicus, die zo onverwacht en vroegtijdig uit ons midden is verdwenen
  • een ‘serie rookwaren’ is een toespeling op de sigaren die Fortuyn regelmatig in zijn mond stak en de oplossing ‘pijplijn’ een toespeling op zijn openlijk beleden homoseksuele geaardheid
  • en de werkman die ‘steeds ongewenster’ was ‘in openbare ruimten’ – antwoord ‘roker’ – is natuurlijk dezelfde sigarenliefhebber.
  • in ‘verbaasd dat je op dit moment geen energie hebt’ lijkt Steenhuis zich direct tot de ziel van de vermoorde politicus te richten
  • Fortuyn had inderdaad een ‘te ambitieus programma’ dat inderdaad ‘geen haalbare kaart’ is gebleken
  • Volkert van der Graaf, die voor de moord is veroordeeld en aan wie de schoten door hoofd en nek van Fortuyn worden toegeschreven, heeft de al te ambitieuze politicus inderdaad ‘passend’, dat wil zeggen verdiend, ‘getatoeëerd’
  • Zo vlak voor een voorspelde verkiezingsoverwinning, is het inderdaad ‘zuur’ dat de politicus geen winnaar, maar ‘verliezer’ is geworden. Want met zes kogels in je lijf, kun je natuurlijk moeilijk een regering vormen
  • Een ‘ruimtewandeling’ is inderdaad wat Fortuyn in het hiernamaals aan het maken was op dat moment
  • ‘Verhip’ en ‘Nou moe’ bagatelliseren het misplaatste verdriet om het verlies van de politicus, net zoals de Krekel op de voorpagina van het NRC Handelsblad een dag eerder deed (‘Nederland schiet vol’ door ‘W.A. Treurniet’ uit ‘Rotterdam’), waar trouwens ook een beetje de stoute signatuur van Steenhuis aan af te lezen valt
  • en de oplossing ‘Lijst’ voor de omschrijving ‘Partijkader’ heeft natuurlijk betrekking op de enkele weken daarvoor door Fortuyn haastig in elkaar geflanste politieke partij Lijst Pim Fortuyn, die zijn naam droeg.

 

Opzettelijke aanrijding pappa en poging tot ontvoering dochter

Op 3 oktober 2017 werd onze redacteur op weg van Frankrijk naar Nederland bij Breda gesandwiched tussen een vrachtwagen en een personenauto.

Toen hij invoegde werd er ‘een blok’ gezet van een vrachtwagen met een personenauto, die niet naar de linker rijbaan uitweken en ook hun snelheid niet aanpasten.

Daardoor moest onze redacteur ófwel  accelereren tot 170 km/uur om erlangs te schieten, ófwel afremmen tot 60 km/uur om erachter te duiken. Beide opties waren riskant en onze redacteur koos voor de beperkte ruimte tussen beide voertuigen. Niemand gaat voor zijn tijd, overwoog onze redacteur, en als het mijn tijd is, geef ik met liefde en dankbaarheid mijn ziel terug aan mijn Schepper.

Op dat moment versnelde de achterliggende personenauto en remde de vrachtwagen af.

Mmm, zelfs Nederlanders anno 2017 zijn niet zo asociaal dat ze moedwillig een medeweggebruiker van twee kanten aanrijden. Zeker niet als ze zeer waarschijnlijk zelf schade aan de botsing zullen  overhouden.

Met een ruk aan het stuur lukte het onze redacteur om door de sandwich heen de linker rijbaan op te schieten.

Toen zwiepte de vrachtwagen echter alsnog naar links en dreef onze redacteur tweemaal (!) tegen de vangrail. Iedereen die iets van statistiek en kansberekening weet, begrijpt dat de kansen op toeval hier aanmerkelijk afnemen.

Dankzij de 2.5 symmetrical AWD kaatste de Legacy Outback van onze redacteur niet terug van de vangrail tegen de vrachtwagen – je vóelt op zo’n moment gewoon hoe de andere wielen je op de weg houden – en kon onze redacteur uit de houtgreep rijden.

Domo Arigato, Subaru !

Op dezelfde avond rond 19 uur liet de 12-jarige dochter van onze redacteur in Doorn de hond uit. Ze liep een klein stukje over de onverharde Postweg.

Toen zij het bos weer uitliep, kwam er een helblauwe auto aanscheuren die abrupt afremde voor het bospad en de uitgang blokkeerde.

Een gemaskerde man stapte uit. Hij liet de motor draaien en kwam met rasse schreden – en strakke blik – op de dochter van onze redacteur af.

De dochter riep  de Mechelse herder, die afgeleid was door de kippen bij de volkstuintjes. De Mechelaar kwam met ontblote tanden aanzetten en de gemaskerde man maakte rechtsomkeert, rende terug naar zijn auto en reed weg met openstaand portier.

Voortplanting, voorlichting en vorming

Wat door de generatie van vóór de seksuele voorlichting weinig beseft wordt, is dat de inhoud van de voorlichting de afgelopen 10 jaar radicaal veranderd is.

Bij ‘seksuele voorlichting’ denken ouders aan wat ze zelf in de tweede klas van de middelbare school bij het vak biologie gehad hebben.

In mijn geval – het Johan van Oldenbarnevelt Gymnasium in Amersfoort rond 1980 – ging dat ongeveer als volgt:
We kregen een droge uitleg hoe de voortplanting werkte. Geslachtsgemeenschap, ejaculatie, zaadcel, eicel, conceptie, zwangerschap, saai, saai, saai. Er werd wat gegiecheld (meisjes), er werden wat onhandige grappen gemaakt (jongens) en dat was het. Het werd goed opgenomen, want de pubers waren er klaar voor.

Maar daar heeft de huidige voorlichting, los van het feit dat het niet aan pubers van 14, maar aan kinderen van 8 tot 12 wordt gegeven, niets te maken. Net zoals Nieuw Links na de overname van de Vrijzinnig Protestantse Radio Omroep in 1974 er bewust voor koos om de naam niet te veranderen, bijvoorbeeld in “Nieuwe Linkse Radio Omroep”, maar om de adjectieven ‘vrijzinnig’ en ‘protestants’ ter meerdere eer en glorie van de misleiding van de luisteraar te handhaven, zo hebben de apostelen van de seksuele verderving ervoor gekozen om het woord ‘voorlichting’ te handhaven.

De huidige ‘seksuele voorlichting’ beschrijft echter niet voortplanting, niet hoe kinderen worden verwekt en geboren, maar instrueert het gebruik van een condoom, het voorkomen van ongewenste zwangerschappen, bescherming tegen soa’s, het verschijnsel menstruatie, hoe je maandverbandjes, inlegkruisjes en tampons moet gebruiken, wat een natte droom is, wie er een grote leuter heeft en wie een kleine, het haar op en de omvang van de schaamlippen van de poes, et cetera. Er worden filmpjes vertoond van een roodharig meisje dat over een piemel peinst, die in de vorm van een stripballon in beeld gebracht wordt, van een meisje met een lip-piercing die een jongen tongzoent, en van een babyboomer die voor de klas die uitlegt wat een stijve piemel is.

Dokter Corrie doet op een skelet voor hoe je moet tongzoenen en gilt: “Piemel, piemel, piemel!”

Maar voordat u rustig kunt oversteken – let op: er kan nog een trein komen – komt achter de seksuele voorlichting de ‘seksuele vorming’ te voorschijn, het eigenlijke doel van de hele pedofiele exercitie.

Daar wordt aan de kinderen uitgelegd over neuken, vingeren, beffen, pijpen, aftrekken, klaarkomen, anaal, et cetera.

Lieve kinderen, je kunt ook in de aars of in de mond komen.

Seksuele vorming direct invoeren was natuurlijk niet gelukt, daarom is het gegaan via het opstapje van seksuele voorlichting. Als je een kind uitlegt wat menstruatie is, moet je het immers ook uitleggen wat pijpen en beffen is niet?

Heer, vernietig hen. Heer, vernietig hen, die onze kinderen trachten te verderven.

In de Orwelliaanse cultuur, waarin Nederland is afgezonken, betekent ‘seksuele vorming’ in werkelijkheid ‘seksuele misvorming’. Want de onderwijsporno brengt niet alleen schade toe aan de emotionele ontwikkeling van de kinderen, maar ook aan hun affectieve en seksuele ontwikkeling. In het gunstigste geval zullen ze bij hun ontmaagding moeten terugdenken aan meester Theo of juf Merel, die hen hebben voorbereid op dit bijzondere moment. In werkelijkheid zijn ze meestal zo geschokt door de porno, dat ze een breuk van vertrouwen ervaren in het gezag van leerkrachten, en een gevoel van schending van hun intieme wereld.

Er is bovendien een verband tussen de pedofilisering van de Nederlandse maatschappij en de radicalisering van Nederlandse moslims.

Als dit zo doorgaat, zou ik het begrijpen – in de rechtse betekenis van ‘begrijpen’, niet in de linkse betekenis van ‘goedpraten’ – als mijn Turkse vrienden Mustafa en Musa terug de moskee in zouden vluchten. Dat zou ik ook doen, als ik hen was.

Mustafa heeft zijn kinderen naar een katholieke school gestuurd, omdat hij de best mogelijke opleiding voor zijn kinderen wilde. Ik heb zijn dochter behoed voor blijven zitten, doordat ik had ontdekt dat ze tussen twee kleppende jongens in zat en de juf niet goed verstond. Ze was het stille, maar intelligente type. Tja, moeilijk om dat te herkennen in een Turks meisje, althans voor een politiek correcte linkse troela die voor de klas staat en die Turkse leerlingen ziet als leden van een zielige minderheid, in plaats van als individuen met een buitenlandse achtergrond die graag succesvol willen zijn in hun nieuwe vaderland.

Mustafa vroeg of zijn dochter ergens anders kon zitten, maar de juf was zo beledigd dat het drie weken moest duren en Mustafa rood moest aanlopen, voordat zijn dochter voorin mocht gaan zitten. In no time haalde de slimme meid vervolgens de achterstand in en ging alsnog over naar de volgende klas. Daar haalde ze vervolgens de beste cijfers, met name voor talen.

Mustafa is een gematigde moslim. Hij is eigenlijk helemaal geen moslim, maar in de eerste plaats gewoon Mustafa, in de tweede plaats een man met een vanzelfsprekend eergevoel, in de derde plaats Nederlander, in de vierde plaats Turk en in de vijfde plaats iemand met een gematigde islamitisch geloofsovertuiging.

Maar wat moet hij, en wat moeten duizenden andere Turkse ouders, als hun kinderen op school met het ver voortgeschreden morele verderf van de Nederlandse cultuur geconfronteerd worden?

Integreren?

Mustafa is gematigd, hij heeft een innerlijke wijsheid en zal alle beproevingen doorstaan, maar er zijn talrijke andere moslims die zo walgen van het verderf van het Westen, dat ze liever radicaliseren dan accepteren, wat de gepedofiliseerde Nederlandse maatschappij van hen vraagt.

En ik begrijp elk van hen.

Link naar pedofilie gevonden

Dankzij de redactie van het NRC Handelsblad, die ons wees op de rol van het Rutger instituut in het “aanmoedigen” van lagere scholen om aandacht aan seksualiteit te besteden, hebben wij de link gevonden tussen de uit de hand gelopen seksuele voorlichting en de poging tot pedofilisering van de Nederlandse samenleving in de jaren ’70 en ’80.

Dit “kenniscentrum seksualiteit” blijkt de drijvende kracht achter het zieke idee om “seksuele voorlichting” te geven aan kinderen op lagere school (pijpen, vingeren, anale seks, etc.). De voorzitter van de Raad van Bestuur van het Rutgers instituut is Andrée van Es.

Mevrouw van Es is geboren in 1953 en was vanaf 1975 verbonden aan de Pacifistisch Socialistische Partij (PSP), totdat die partij in 1989 opging in GroenLinks. Zij werd in 1981 verkozen in de Tweede Kamer en werd in 1986 fractievoorzitter van die partij.

Punt 28 van het verkiezingsprogramma 1981-1985 van de PSP luidde: “Afschaffing van de strafbaarstelling van abortus en vrijwillige euthanasie. Afschaffing van de strafbaarstelling van pedofilie.”

De partij waar mevrouw van Es parlementariër van was, wilde pedofilie legaliseren!

Mede PSP-parementariër Bram van der Lek, wilde zelfs kinderporno legaliseren.

De pedofilisering van de Nederlandse samenlevingin de jaren ’80 is op een haar na gelukt. In 1985 stelde VVD-minister van Justitie Korthals-Altes voor om seks mét – dus niet seks tússen – jongeren van 12 jaar te legaliseren. Daar kwam zo’n felle reactie op bij het niet-pedofiele deel van Nederland, dat Korthals-Altes het voorstel niet durfde in te dienen.

Korthals-Altes

In 1991 nam de Tweede Kamer een wetsvoorstel aan om van misbruik door volwassenen van kinderen tussen de 12 en 14 jaar een zogeheten klachtdelict te maken, waardoor er geen vervolging meer mogelijk was, tenzij het slachtoffer een klacht zou indienen.

Bij de liberalisering van volwassen pornografie liet Korthals-Altes na om een verbod op de verspreiding en openbare tentoonstelling van kinderporno in de wet op te nemen, waardoor de handel in kinderporno tot halverwege de jaren ’80 in de praktijk vrij was.

In 1995 stelde een commissie van de Partij van de Arbeid, met daarin Aad Kosto en Eric Jurgens, voor om porno met kinderen tussen 12 en 14 ook tot klachtendelict te maken. Maar door de schok die de Dutroux-affaire teweeg bracht werd het tij gekeerd en in 1995 werd het klachtvereiste weer uit het strafrecht gehaald.

Aad Kosto

Het lijkt er nu op dat, nu de poging om de Nederlandse samenleving via de politiek te pedofiliseren is mislukt, er wordt geprobeerd om dat via het onderwijs te doen. Niet verbazingwekkend, want pedofielen trekken natuurlijk naar beroepen toe, waar ze met kinderen in aanraking komen, zoals bijen op de honing afkomen.

Dat gebeurt door instellingen als het Rutger instituut, in samenwerking natuurlijk met de inspectie van het onderwijs en met behulp van fanatieke, geïndoctrineerde linkse leerkrachten.

Laten we het Rutgers instituut eens nader bekijken. Het ‘meerjarenplan 2014-2017‘ van de moederorganisatie Rutgers WPF stelt dat Rutgers streeft “naar een wereld waarin ieder mens zijn of haar eigen seksualiteit op een vrijwillige, prettige, veilige en gelijkwaardige manier kan beleven.”

Dat is een verkapt programma voor pedofilisering, want er staat “ieder mens”. Er wordt geen uitzondering gemaakt voor pedofielen en er staat “beleven”, waarmee wordt bedoeld “in de praktijk brengen”, dus pedoseksualiteit. Om het maar niet te hebben over andere seksuele afwijkingen, zoals necrofilie en bestiafilie (respectievelijk seks met lijken en dieren).

Verderop in het beleidsplan volgt weer een ‘lekke’ formulering, die de deur open laat voor pedofilie: “Voor elk mens in de wereld zijn of worden relaties en seksualiteit een belangrijk deel van zijn/haar leven. Sommige groepen mensen hebben daarbij echter een moeilijker positie dan andere.”

Welke groepen mensen worden hier bedoeld? Homoseksuelen in islamitische landen? Waarom die dan niet genoemd? En waarom opnieuw geen uitzondering voor pedofielen, necrofielen en bestiafielen?

Waarom nergens een grens trekken?

Bij de opsomming van de principes van Rutgers WPF staat: “We weten uit onderzoek dat een grotere rol van mannen in de zorg voor hun naasten een belangrijke sleutel is voor structurele verbetering op het gebied van SRGR: voor vrouwen, kinderen en mannen zelf”.

SRGR staat voor “seksuele en reproductieve gezondheid en rechten”. Dus er moet structurele verbetering komen van
– “seksuele en reproductieve gezondheid en rechten” voor vrouwen
– “seksuele en reproductieve gezondheid en rechten” voor mannen
– “seksuele en reproductieve gezondheid en rechten” voor kinderen

Maar wat moeten kinderen met “reproductieve gezondheid” (= seks hebben zonder geslachtsziektes op te lopen), “reproductieve rechten” (= het recht om kinderen te krijgen) en “seksuele rechten” (= het recht om seks te hebben)? Daar zijn ze toch veel te jong voor?

Alleen pedofielen kennen aan kinderen het “recht” toe om seks te hebben, want daarmee plaveien ze de weg voor de vervulling van hun bewuste of onbewuste verlangen naar seks met kinderen. Er bestaat bovendien niet zoiets al het “recht op seks”, want seks is altijd afhankelijk van de toestemming van iemand anders.

Het idee van het “recht op seks” en “reproductieve gezondheid” voor kinderen kan alleen uit een pedofiel brein komen.

Hier moet natuurlijk een einde aan gemaakt worden. We zouden kunnen aandringen op het vertrek van de voormalige vaandeldraagster van de partij voor de pedofilisering van Nederland, de PSP, maar beter is om het Rutgers instituut in zijn geheel op te doeken.

Het eerste probleem met het Rutger instituut is namelijk dat het überhaupt bestaat. We hebben helemaal geen “kenniscentrum seksualiteit” nodig, zoals het instituut zichzelf noemt. Ten tweede heeft het instituut in Nederland alleen al 90 medewerkers (!) die allemaal van uw en mijn belastinggeld betaald worden, namelijk via een subsidie van het Ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Sport. Ten derde is het vreemd, dat Rutgers kantoren heeft in Indonesië, Oeganda en Pakistan. Wat moeten ze daar? Indonesische jongeren uitleg geven over het gebruik van condooms?

Op de website van het instituut lezen we dat ze in Indonesië “taboe’s” willen “doorbreken”. Maar opnieuw zonder uitzondering. Bedoelen ze nou alleen taboe’s op homoseksualiteit, of ook op pedofilie?

Er is bij mijn weten maar één afwijkende vorm van seksualiteit die moreel en juridisch toegestaan is, en dat is homoseksualiteit. Want die kent geen slachtoffers. Homoseksuele relaties zijn min of meer gelijkwaardig en vinden plaats tussen volwassenen. Alle andere afwijkende vormen van seksualiteit, met name seks met kinderen, zijn streng verboden, omdat ze schadelijk zijn voor de slachtoffers.

En wat weten we van het Rutgers WPF, waar het Rutgers instituut volgens zijn website uit voortgekomen is? De instantie die mogelijk de keuze voor mevrouw van Es heeft gemaakt?

Rutgers WPF, ook wel WPF of World Population Forum genoemd, is volgens Wiki in 1984 in Nederland opgericht door het echtpaar Dianda Veldman en Roy W. Brown.

Dianda Veldman
Roy W. Brown

Zij hebben een uitgebreid netwerk in binnen- en buitenland en zijn er in geslaagd zijn om tientallen miljoenen belastinggeld los te krijgen voor het Rutgers instituut, geld dat maar blijft stromen, terwijl talrijke andere sectoren in Nederland het moeilijk hebben en bedrijven en burgers al veel te veel belasting betalen.

De benoeming van mevrouw Van Es blijft problematisch. GroenLinks heeft de pedofiele standpunten van de PSP niet overgenomen, hoewel de Duitse zusterpartij  wel voorop loopt bij de “Frühseksualisierung” van kinderen op lagere scholen aldaar. Maar mevrouw Van Es heeft zich, althans volgens een een artikel in HP De Tijd van 3 november 2011 , niet gedistantieerd van de pedofiele standpunten van de PSP. Het risico bestaat dus dat haar benoeming ook andere goedpraters, aanhangers of praktisereerders van pedofilie aantrekt, want dat soort trekt naar elkaar toe.

De concentratie van bewuste en onbewuste pedofielen naar de softe sector van het onderwijs, verklaart waarom er zulk schunnig materiaal wordt aangeboden aan de scholen in het kader van de “Week van de Lentekriebels”.

De “kriebels” lijken meer in de broek van de pedo’s te zitten, dan in de klaslokalen van de lagere scholen.

Het is weer het typische “wishful thinking” van de pedofielen dat kinderen ook seksuele gevoelens zouden hebben. Nogal wiedes, want dan zou er sprake zijn van een “gelijkwaardige” relatie tussen pedofielen en onschuldige kinderen. En dat opent de deur voor de ‘vrijwillige’ pedofiele relaties, die expliciet in het partijprogramma van de PSP genoemd werden en impliciet in het meerjarenplan van Rutgers WPF staan.

Zou het onderwijzend personeel van Nederlandse scholen niet zo langs ideologische lijnen gelijkgeschakeld zijn, dan zou er toch ergens één school moeten staan die weigert om aan “seksuele vorming” mee te werken? Of één docent die naar de media stapte om zijn onvrede te uiten over de schunnige en schokkende (beeld-)informatie waar kinderen mee worden geconfronteerd? Eén rechtvaardige in Sodom, – no pun intended -, die opkomt voor de onschuld, de goede smaak en de gemoedsrust van de kinderen?

Maar dat is niet het geval. Net zoals in de echte DDR is in de Onderwijs-DDR iedereen bang. Blij en bang. Blij dat ze met de nieuwe ideologische instructies een betere wereld kunnen bouwen door andermans kinderen te hersenspoelen. Bang om vanuit hun geweten te handelen, bang om een afwijkend geluid te laten horen.

Wat er ook vanuit de linkse institutionele of media-hiërarchie naar beneden stroomt, het wordt kritiekloos opgenomen en doorgegeven. “Rien n’est plus dangereux que des idées généraux dans des têtes vides”, zei Frits Bolkestein bij de presentatie van zijn boek over het onverwerkte communistische verleden in Paradiso, over de lege linkse hoofdjes die door zijn boek geconfronteerd werden met de collaboratie van hun leiders met de moordzuchtige communistische dictaturen in het Oostblok.

Dat mechanisme is nog erger geworden. Het meest perverse is dat de juffen het meest meedogenloos zijn in de uitvoering van de pedofilisering, want vrouwen hebben over het algemeen juist het meeste inlevingsvermogen in de belevingswereld van kinderen. De juffen zijn meestal zelf ook moeder en zouden nooit toestaan dat hun kind getraumatiseerd wordt, omdat ze als moeder aanvoelen welke zaken niet goed zijn voor hun kinderen, althans op een bepaalde leeftijd.

Maar als de juffen voor de klas staan, handelen ze niet vanuit hun gevoel, maar vanuit hun opleiding, dat wil zeggen vanuit hun ideologische  vorming. Net als bij gehersenspoelde soldaten van het Rode Leger of de Wehrmacht, wordt door de ideologie het empathische vermogen uitgeschakeld. Ze worden tot robots, die in de zieltjes van de kinderen snijden zoals de Terminator 3 door het vlees van volwassenen snijdt.

Die ‘overname’ van de juffen door de ideologie is net zo angstaanjagend voor de kinderen, als de beelden die de juf laat zien.

Als kindjes kotsend de klas uit rennen, hetgeen meermaals gebeurt bij Lentekriebels als ze weer eens een piemel moeten natekenen of porno kijken op het Digibord, zijn ze zojuist getraumatiseerd. Ze willen weg, ze willen vluchten, omdat ze niet verder getraumatiseerd willen worden.

Kindjes laten kotsen van walging is een vorm van psychisch misbruik. Het lichaam is zo geschokt en moet zo walgen, dat het de binnengekregen indrukken wil uitscheiden via de peristaltische beweging.

Dat is puur misbruik. En dat is slechts de extreme uiting van wat meer dan de helft van de kindjes voelen.

Het feit dat leerkrachten dat niet aanvoelen en als ‘terminators’ te werk gaan, is minstens net zo schokkend als de inhoud van seksuele ‘voorlichting’ zelf. Het gaat trouwens verder dan pedofilie, er zit ook een element van sadisme in dat knakken van die kinderzieltjes.

De richtlijnen worden zielloos en hersenloos uitgevoerd, niets wordt meer aan het  gevoel getoetst. Het lijkt op die momenten één nihilistische machine. Een de morele grondlagen van de ziel vernietigende, voortrazende, nihilistische machine.

De Onderwijs-DDR heeft geen zelfreinigend vermogen, anders zouden ze al lang de pedofiele pedagogen hebben verwijderd of tenminste hun ideeën niet hebben overgenomen. Het Kompetenzzentrum Sexualpädagogik van de Pädagogische Hochschule Luzern in Zentral-Schweiz, dat volgens hun richtlijnen uit 2011 kindjes al vanaf de geboorte (!) ‘seksuele opvoeding’ wilde geven, heeft jaren zorgeloos kunnen functioneren, voordat het door overweldigend protest van ouders – waarvan u niets gehoord heeft in de Nederlandse media – in 2013 werd opgedoekt.

De pedofielen waren in Zwitserland te snel gegaan met de uitvoering van hun programma, namelijk de pedofilisering van de Zwitserse samenleving. Ze hadden de steun van de de jongerenafdeling van de Zwitserse socialistische partij, die kennelijk ook geïnfiltreerd was door pedofielen, en was er in geslaagd om kinderen op de crèche te laten spelen met pluche dildo’s en vagina’s. Kinderopvangjuffen moesten kinderen leren om elkaar te strelen op hun erotische zones en deden dat ook.

Tegen die en andere incongruenties zijn de Zwitserse ouders in het geweer gekomen door middel van een petitie die 92.000 handtekeningen ophaalde.

Waar blijft het verzet in Nederland?

De meisjes zijn het slachtoffer van de seksuele voorlichting

In ons blog van gisteren hebben we één gevolg van de seksuele voorlichting niet genoemd. Wellicht omdat het zo overduidelijk is.

Het zijn de meisjes die er het meeste last van hebben, als er te vroeg met seksuele relaties begonnen wordt.

Bij seks zijn vrouwen degenen die iemand in hun lichaam moeten dulden. Dat is veel intiemer dan voor mannen, die het lichaam van de ander binnendringen.

Als vrouwen hun partner volledig vertrouwen, kunnen ze daar een gevoel van extase aan beleven. Of de seks tenminste beleven als een bevestiging van de intimiteit van hun relatie.

Maar als het op een teleurstelling uitloopt, zijn zij degenen die er het meeste last van hebben, omdat het voor hen veel intiemer is.

Natuurlijk zijn er meisjes die vroeger beginnen dan anderen en daar geen of minder last van krijgen, maar dat is een minderheid. De meeste meisjes die te vroeg beginnen, krijgen er wel last van in hun latere emotionele ontwikkeling en hun relaties.

Als de seksuele voorlichting op lagere scholen leidt tot vroegtijdige seksuele relaties, zijn het dus de meisjes die daar het meeste schade van ondervinden.