Desinformeren en vernietigen

De nieuwsoverzichtjes van digitale kiosken als Blendle blijven symptomatisch voor de rol die de media spelen in de verwoesting van de westerse cultuur.

De selectie van Blendle van hedenochtend is geen uitzondering. De redactie selecteerde de volgende koppen:

1 – Waarschuwing: door dit stuk verlies je je hoop in een Europese oplossing voor het vluchtelingenprobleem (Vrij Nederland)
2 – Sharleyne (8) leed een verrot kinderleven, met een dramatisch einde (Dagblad van het Noorden)
3 – Zo gaat het er achter de schermen aan toe bij de best bekeken late night show van Nederland (VARA gids)
4 – ‘Sinds de Russen in Syrië zijn gaan bombarderen, is alle hoop vervlogen’ (Volkskrant)
5 – Deze ouders lieten hun ongeboren baby screenen, maar een verkeerde uitslag (‘niet levensvatbaar’) volgde (Algemeen Dagblad)
6 – Hoe staatssecretaris Dekker zich pijnlijk verslikte in de nieuwe mediawet (Volkskrant)
7 – De vis op je bord komt straks gewoon uit een fabriekshal (Trouw)
8 – Zo trekken criminelen jouw rekening leeg (en ja, daar ben je echt zelf bij) (Parool)
9 – Geen baan in de campagne van Clinton voor ex-Kamerlid Hachchi, wel vrijwillig folderen (mét 6.800 euro wachtgeld per maand) (Telegraaf)
10 – Een bijzonder, ontroerend verhaal over ziekte, lijden en besluiten niet verder te willen (Leeuwardercourant)
11 – Dit is de man die ‘Jij hebt seks met ezels’ bedacht (Volkskrant)
12 – ‘Mijn zoon schoot 13 mensen dood op de Columbine High School’ (Humo)

Wat moet de lezer daar nou mee?

De mens is in de eerste plaats een individu. Hij staat in de wereld. Hij leeft in gemeenschap. Hij wil succes hebben en later uit eigen kracht een deel van zijn rijkdom wegschenken aan de behoeftigen. Dan is zijn leven volmaakt. Hij heeft verschillende rollen: tegenover de overheid is hij burger, tegenover de regering kiezer, bij de dokter is hij patiënt, op zijn werk is hij werknemer of werkgever, als hij voor de televisie zit is hij kijker en als hij een krant leest is hij lezer.

Wat voor wereld is het, die Blendle aan de lezer toont?

Een collage van macabere fragmenten.

Als een Nederlander een krant leest, doet hij dat om zich te informeren over wat er in zijn streek, zijn land, in Europa en in de wereld gebeurt.

Als hij dan Blendle leest, wat voor “informatie” krijgt hij dan?

Hij krijgt twee zaken:
Ten eerste – Géén informatie, maar wel desinformatie over wat er werkelijk in Nederland en de rest van de wereld gebeurt.
Ten tweede – Een niet-aflatende stroom van verwarrende, melige en verdorven “items”.

In één overzicht van 12 artikelen, komen de volgende flarden “informatie” voorbij:
waarschuwing, verlies van hoop, verrot kinderleven, dramatisch einde, alle hoop verloren, ongeboren baby screenen, verkeerde uitslag, niet-levensvatbaar, pijnlijk verslikken, een vis uit een fabriekshal, criminelen die je rekening leegtrekken, (terwijl je er zelf bij bent), ontroerd zijn door zelfmoord, de suggestie van seks met ezels, je zoon die een bloedbad aanricht.

Radeloosheid (2x), verderf, rot, noodlottige fout, pijn, synthetisch voedsel, rovers, machteloosheid, zelfdoding, bestialiteit, slachtpartij.

Het lijkt wel een schilderij van Jeroen Bosch! En bij Bosch was het tenminste nog satire, dat wil zeggen een vermaning aan het volk om zijn leven te beteren.

Jheronimus_Bosch_Tuin der Lusten
Jeroen Bosch _ Tuin der Lusten

Als het individu in zijn rol als lezer zich over de wereld wil informeren, krijgt hij bij Blendle en in door Blendle geciteerde bladen een enorme hoop drek over zich heen gestort. En dat iedere ochtend opnieuw.

Wat is daarvan het logische gevolg? Dat het individu zich afkeert, dat is immers een natuurlijke afweerreactie. Dat het individu zich in toenemende mate en in toenemende aantallen afkeert van de samenleving, zich minder verbonden gaat voelen met zijn streek, zijn land, kortom zijn medemensen.

Het is een weg naar de atomisering van de maatschappij, op dezelfde wijze als door Vladimir Lenin en zijn bolsjewieken is uitgevoerd tussen 1918 en 1921 in Rusland. Met dat verschil dat het niet versneld gebeurt, maar in slowmotion. En niet met bruut geweld, maar, om met Blendle van vanochtend te spreken, terwijl we er zelf bij zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *