Rusland maakt na 8 jaar einde aan mini-genocide in Donbas

De ‘speciale militaire operatie’ van de Russische Federatie in Oekraïne heeft 3 hoofddoelen:

  1. Voorkomen dat Oekraïne lid wordt van de NAVO en er kernwapens aan de grens van Rusland worden geplaatst
  2. Vervangen van de nationalistische marionetten-regering van de VS in Kiev door een pro-Russische of tenminste min of meer onafhankelijke regering
  3. Beëindiging van de mini-genocide die de Oekraïense strijdkrachten, met medewerking van ‘neonazistische’ groeperingen als het Azov-bataljon al 8 jaar voeren tegen de burgerbevolking van de volksrepublieken van Donetsk en Loegansk

Verder zijn er minder belangrijke doelstellingen, zoals het beëindigen van de culturele genocide, dwz de stelselmatige discriminatie van etnisch Russische burgers van Oekraïne, die sinds het nieuwe regime in 2014 middels een staatsgreep aan de macht gekomen is, hun minderhedenrechten hebben zien verdwijnen. 1 op 3 Oekraïeners spreekt thuis Russisch. Door de extreem-nationalistische ideologie van de junta in Kiev is het Russisch als gelijkwaardige staatstaal afgeschaft en wordt de geschiedenis van het land herschreven vanuit de illusie van een Oekraïense natie, waarvan historici niet wisten dat die kennelijk al 1000 jaar bestaat.

De Oekraïne is altijd een multicultureel, multi-etnisch en veeltalig gebied geweest dat nu eens onder Westerse invloed stond, dan weer onder Oosterse. De enige manier om zo’n land bij elkaar te houden, is door het te organiseren in de vorm van een federale staat met autonome deelstaten, waar de minderheden in het contact met de overheid hun eigen taal mogen spreken en hun eigen zaakjes mogen regelen. Bijvoorbeeld zoals in Zwitserland.

Een andere doelstelling van de Russische militaire interventie is het veilig stellen van de doorvoer van gas uit Rusland naar Europa, waarmee Oekraïne Rusland regelmatig chanteerde.

Een verdere doelstelling is het creëren van een bufferzone tussen NAVO en Rusland in de vorm van een neutraal Oekraïne. Een bufferzone is een garantie voor vrede, omdat die een plotselinge en directe aanval van de ene mogendheid op de andere onmogelijk maakt. De lessen van de geschiedenis leren ons dat de aanval van Hitler-Duitsland op de Sovjet-Unie pas mogelijk werd, nadat Hitler en Stalin eerst de tussenliggende gebieden onder elkaar verdeeld hadden en er een gemeenschappelijke grens was ontstaan.

Door toetreding van Oekraïne tot de NAVO zou er in feit weer zo’n gemeenschappelijke grens ontstaan. Dat is alleen al om nationaal-historische redenen onacceptabel voor Rusland.

Dit heeft Rusland met zijn preventieve aanval op Oekraïne voorkomen. Althans voorlopig.

De demilitarisering van Oekraïne is bereikt doordat de Oekraïense strijdkrachten in enkele dagen vleugellam zijn gemaakt. Militaire vliegvelden zijn ingenomen, tanks en raketwerpers verwoest, de luchtmacht is niet eens opgestegen en de commandostructuur van de Oekraïense strijdkrachten lijkt te zijn uitgeschakeld. De reden dat de regering gedetineerden vrijlaat en Kalashnikovs meegeeft en burgers oproept om molotovcocktails te maken, is dat het reguliere Oekraïense leger – ondanks 8 jaar lang financiering, training en bewapening door VS, VK, Israël en Japan – niet gevechtsklaar is. Het heeft alleen maar ervaring met het afschieten van granaten op dorpen in Donbas.

Ook de moraal van het Oekraïense leger laat te wensen over. Soldaten zijn in hun hoofd gehersenspoeld met het Oekraïense nationalisme, maar in hun hart hebben de meesten helemaal geen zin om tegen hun Slavische broeders te vechten. Oekraïeners zijn historisch gezien ook beter als partizanen, dan als reguliere soldaten.

Wel opereren er in het geheim Amerikaanse special forces op Oekraïens grondgebied en zijn Westerse inlichtingendiensten er actief. Maar die spelen een marginale rol.

De Russische strijdkrachten vechten nu door om ‘regime-change’ te bewerkstelligen die pas kan plaatsvinden, als heel Oekraïne ‘gedemilitariseerd’ is. Rusland wil Oekraïne helemaal niet bezetten, laat staan inlijven, want het is een ‘failed state’. Het land heeft een rijke geschiedenis, het volk is een wat recentere uitvinding, maar de staat is een puur kunstmatige constructie die door Lenin in het leven is geroepen om reden van tijdelijke aard.

Oekraïne is bovendien 2x zo corrupt als Turkije en 3x zo arm (GDP 2020). En Turkije zou niet in de Europese Unie mogen, maar Oekraïne wel? Zou dat komen, doordat het buitenlandse beleid van de EU-lidstaten wordt afgestemd met Washington?

Het probleem met Oekraïne is dat de overheid er niet functioneert. Alles en iedereen is corrupt en politiek partijen zijn belangenconstructies van clans van oligarchen. Alles is te koop: niet in militaire dienst hoeven kost 800 dollar. Een levensreddende medische ingreep kost honderden dollars, anders doet het ziekenhuis het niet. Toegang tot de universiteit is te koop. Parlementszetels zijn zelfs te koop. Oekraïners moeten in zo’n samenleving leven en het is geen wonder dat naar schatting 6 miljoen Oekraïners ervoor hebben gekozen om in het Westen te gaan werken.

Doordat de overheid niet functioneert, kan het beleid van buitenaf vergaand worden beïnvloed. Het anti-Russische en anti-Rusland-beleid van de huidige junta is door EU, US State Department en NGO’s gefinancierd. Je hoeft alleen maar de juiste bewindslieden om te kopen en mensen aan je te binden door baantjes en studiebeurzen.

En dan is er nog de beproefde methode van het opzetten van blackmail rings door Westerse (inclusief Israëlische) inlichtingendiensten, maar daar gaan we het hier niet over hebben. Het volstaat om te stellen dat er tussen 2000 en 2018 een verband was tussen de bloeiende kinderhandel uit Oekraïne via Polen naar Nederland en andere Westerse afnemers enerzijds en de Kriegsaufbau tegen Rusland anderzijds. Zorg dat je voldoende pedo’s, sado’s en satano’s in politieke partijen, diplomatie, media en financiële instellingen hebt opgebouwd, en je hebt een zwart spinnenweb waarmee je succesvol op oorlog kunt aansturen.

Wie zou je daarbij een duimbreed in de weg leggen?

Wat betreft de mini-genocide van Kiev tegen wat zij ziet als haar eigen burgers in de Donbas-republieken, daarvan zegt de woordvoerster van het Ministerie van Buitenlandse zaken van de Russische Federatie, Maria Zacharova, dat die kwantitatief God-zij-Dank niet te vergelijken is met de genocides van de 20e eeuw, maar kwalitatief wèl. En daarin heeft zij gelijk. Kiev laat al 8 jaar lang burgerdoelen beschieten in Donbas. Daarbij zijn in Donbas 5000 burgers gewond geraakt en meer dan 2000 omgekomen. Kiev vermoordt al 8 jaar lang vrouwen, kinderen en bejaarden in Donbas.

Dat is helemaal geen ‘burgeroorlog’, zeker niet in de context dat Kiev in andere delen van het land bezig is de Russische taal, cultuur en media in te perken. De ‘democratische’ regering in Kiev heeft de 30% etnisch Russische Oekraïners duidelijk laten voelen dat zij niet welkom zijn in hun eigen land. Op hun geboortegrond. Op de grond waar hun voorvaderen begraven liggen.

Allemaal met stilzwijgende goedkeuring van EU, NAVO en VS! Dat kàn menselijkerwijs niet.

Er is vanuit humanitair oogpunt niets af te dingen op de erkenning van de Donbas-republieken door Moskou en de Russische militaire steun aan de milities aldaar. Daarmee wordt de genocide van de junta in Kiev op de burgerbevolking in Donbas na 8 jaar eindelijk beëindigd.


Een gedachte over “Rusland maakt na 8 jaar einde aan mini-genocide in Donbas”

  1. Goed artikel, Michael. En dan kun je je toch niet voorstellen dat Von der Leyen doodleuk Oekraïne EU-lid wil maken?! Duidelijk is dat al die tijd het het doel was van de supranationale EU en van de NAVO, en de inval van Rusland slechts een voorwendsel is om de macht over Oekraïne te krijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *