Oekraïens regering vertegenwoordigt VS, niet het Oekraïense volk

Hoewel er natuurlijk ook eerlijke tussenzitten, is een groot deel van de Oekraïense politici en bestuurders door en door corrupt of werkt voor deze of gene industrieel, bankier of buitenlandse inlichtingendienst.

Het probleem van de wijdverspreide en algehele corruptie aan de top van de Oekraïense samenleving, is dat de regering in politiek, militair en economisch opzicht niet het eigen volk vertegenwoordigt, maar private partijen in het binnenland en buitenlandse mogendheden. In tijden van oorlog kost dergelijke corruptie onnodig mensenlevens.

Dat blijkt uit talrijke details, bijvoorbeeld de wijze waarop de Oekraïense regering onderhandelt met de vijand die net hun land is binnengevallen.

Oekraïense onderhandelaars traineren vredesoverleg

De Oekraïense onderhandelingsdelegatie kwam maandag 24 uur te laat aan de onderhandelingstafel. Een lid van de Russische delegatie verklaarde daarover op het Russische journaal – dat we, als het aan de hackers van Anonymous ligt, niet meer te zien krijgen – dat deze nodeloze vertraging voor hem onbegrijpelijk was. Het is immers oorlog en elk uur sterven er mensen. Elk uur dat verloren gaat voordat er een diplomatieke oplossing is, kost dus mensenlevens, aldus de diplomaat. De Russische delegatie was desnoods bereid om zondag om 24:00 uur of om 02:00 te beginnen, verklaarde hij, maar de Oekraïense delegatie wilde uitslapen.

Ten tweede verscheen het hoofd van de Oekraïense delegatie, daar waar de Russen allemaal netjes in pak waren, met slobbertrui en pet aan de onderhandelingstafel. Bij de tweede onderhandelingsronde op 3 maart 2022 was deze nieuwe dress-code zelfs uitgebreid naar de overige leden van de Oekraïense delegatie.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is image-1-1024x640.png
3 maart 2022
3 maart 2022

In de diplomatie is alles communicatie. Niet alleen woorden, maar ook het protocol, de locatie, de stiptheid, de ontvangst en natuurlijk de dress-code. Door onnodig te laat te komen en vervolgens twee keer in Camping-smoking te verschijnen, laat de Oekraïense delegatie zien dat ze lak heeft aan het onderhandelingsproces. De keuze van pull-over in plaats van kostuum is duidelijk bedoeld als provocatie aan het adres van de Russische delegatie.

Die laatste neemt daar gelukkig geen aanstoot aan, omdat zij wèl volwassen is en zich bewust is van het belang van het zo spoedig mogelijk vinden van een vreedzame oplossing. Rusland heeft tot nu toe haar best gedaan – en zelfs soldaten onnodig verloren – om het aantal burgerslachtoffers bij haar ‘demilitarisering’ van Oekraïne te minimaliseren.

Vergelijken we het militaire optreden van de Russische strijdkrachten in Oekraïne nu met dat in Tsjetsjenië in 1999, dan is duidelijk te zien zij het Oekraïense volk beschouwen als een broedervolk en de Tsjetsjenen destijds niet. Hoofdstad Grozny werd toen helemaal aan puin geschoten, maar bij de steden die de Russische strijdkrachten tot nu toe ingenomen hebben, is daar – naar Russische maatstaven – geen sprake van. In Grozny moest je op zoek naar huizen die nog overeind stonden en in Charkov moeten de media op zoek naar huizen die zijn ingestort.

Rusland is er in principe niet op uit om Oekraïne te bezetten, maar om het te demilitariseren, precies zoals het vanaf het begin verklaard heeft, zodat de Russische veiligheid gegarandeerd wordt. Daarom probeert het ook om het Oekraïense volk voor zich te winnen. In ‘bevrijde gebieden’, zoals de Russen het zien, zoals de stad Charkov, strijkt men de Oekraïense vlag bewust niet om te benadrukken dat men geen bezetter is. Rusland wil de gunst van de bevolking winnen met humanitaire konvooien die na de inname van de stad voedsel en water uitdelen.

Rusland vecht in eigen ogen tegen het Oekraïense regime en niet tegen de bevolking. Het ziet de ‘speciale militaire operatie’ als een bevrijding van het Oekraïense broedervolk van het Amerikaanse juk, waar het door de staatsgreep van 2014 en het marionettenregime in Kiev onder is geraakt.

Dat contrasteert met de houding van de Oekraïense regering, die juist probeert om het aantal burgerslachtoffers onder de eigen bevolking uit te vergroten. Zo heeft het Russische TV-journaal tenminste in één geval bewijs getoond voor het feit dat Oekraïense troepen bewust raketwerpers opstellen in woonwijken, zulks in de hoop dat er vervolgens door Russische vuur Oekraïense burgers geraakt worden.

Oekraïne gebruikt in bepaalde gevallen Oekraïense burgers, maar ook buitenlanders als menselijk schild. Het gebeurt niet stelselmatig, maar het toont wel de intentie van het regime in Kiev: het is in woord zeer begaan met de burgers, maar heeft in daad lak aan hen. Dat is ook consistent met het jarenlang leegplunderen van het land. Waarom zou een corrupte kliek die het eigen land geplunderd heeft, met vernederingen en armoede voor het eigen volk als gevolg, ten tijden van oorlog ineens van zijn land gaan houden?

Kiev laat criminelen vrij, stuurt tieners naar het front en maakt burgers doelwit

De onverschilligheid van het Oekraïense regime ten aanzien van het Oekraïense volk blijkt niet alleen uit het traineren en provoceren bij de onderhandelingen over een wapenstilstand – een houding die dus letterlijk tientallen levens kost – maar ook uit het feit dat het op grote schaal gedetineerde criminelen heeft vrijgelaten en bewapend met automatische geweren. Zogenaamd om stadsguerilla te voeren tegen de Russische troepen, maar in werkelijkheid om meer chaos, geweld en slachtoffers te veroorzaken. Dit heeft geleid tot een golf van criminaliteit, want het falderappes zat natuurlijk niet voor niets in de bak en is na vrijlating ijverig gaan stelen, slempen en verkrachten.

Ook heeft de Oekraïense junta de minimumleeftijd voor dienstplichtigen afgeschaft. Daardoor kunnen jochies van 16 en 17 dienst nemen in het Oekraïense leger, waar ze als kanonnenvoer worden opgediend aan de Russische beroepssoldaten. Dat brengt Russische militairen dan in de problemen, want die moeten dan gaan schieten op minderjarigen, omdat die anders misschien op hen schieten. Dit soort tafrelen zagen we zelfs bij Hitler pas aan het einde van de oorlog, toen hij bij de slag om Berlijn tieners inzette. Voor die tijd liet hij het vechten aan soldaten over.

Verder roept de Oekraïense junta haar eigen burgers op om Russische tanks met molotov-cocktails te lijf te gaan (!), hetgeen uiteraard leidt tot onnodige burgerslachtoffers.

De reden dat het marionettenregime in Kiev het aantal burgerslachtoffers groter voorstelt dan het is, is dezelfde als waarom het probeert het aantal burgerslachtoffers pro-actief te verhogen door criminelen en minderjarigen te bewapenen, namelijk omdat het Amerikaans beleid uitvoert. Door zoveel mogelijk burgerslachtoffers te riskeren, vergroot het marionettenregime het draagvlak voor de intensivering van de economische oorlogsvoering die de VS rechtstreeks en via Europa in de vorm van sancties tegen Rusland voeren.

De junta volgt instructies van de Amerikaanse deepstate uit en die is weliswaar anti-Russisch, maar niet pro-Oekraïens. Anders zou de junta met als oppermarionet de sympathieke president Volodimir Zelenski Oekraïne niet hebben blootgesteld aan het risico van een militaire reactie op de talrijke provocaties die ze sinds 2014 aan het adres van Rusland en de etnische Russische burgers binnen Oekraïne hebben begaan.

De junta is helemaal niet bezig met het behartigen van de belangen van het `Oekraïense volk. Zo nu en dan valt zij daarbij uit haar rol, zoals op donderdag 3 maart 2022, toen president Zelenski duidelijk onder invloed de media te woord stond:

Waarom vóór de persconferentie al in het glaasje kijken?

Kan het niet wachten tot ná?

Misschien heeft Zelenski spijt over zijn personage als reality-president, net zoals de Russische president Boris Jeltsyn, die ging drinken toen hij begreep in wat voor armzalige toestand Rusland was beland in de jaren ’90.

Risico voor Europa

Ook met Europa heeft het Amerikaanse marionettenregime in Kiev het niet goed voor, want met haar formele aanvraag van het lidmaatschap van de Europese Unie probeert het EU-lidstaten in een oorlog te trekken met Rusland. Nederland zou dan in oorlog komen met Rusland, terwijl wij uitstekende historische en handelsbetrekkingen met dat land hebben.

Ook Duitsland – dat verantwoordelijk is voor tenminste 20 miljoen sovjet-slachtoffers tussen 1941 en 1945 – zou dan opnieuw in oorlog met Rusland komen. Kennelijk zijn 20 miljoen slachtoffers niet genoeg. En dat op een moment dat Rusland zijn kernwapens op scherp gezet heeft. Dit is de waanzin ten top, een stunt die alleen kan worden uitgevoerd, doordat het merendeel van de bevolkingen van de Europese landen door de Corona-maatregelen afgestompt, gehersenspoeld en gelijkgeschakeld is.

Kiev wil niet dat Europa Oekraïne helpt om de brand in haar huis te blussen, maar dat de brand zich vanuit haar huis verspreidt naar de huizen van de 450 miljoen inwoners van de Europese Unie.

Ministerie van Propaganda

Een tweede reden dat veel goedbedoelende Nederlanders meegaan in de anti-Russische hysterie, is dat ze door de media eenzijdig geïnformeerd worden over de achtergrond en het verloop van het militaire conflict tussen Rusland en Oekraïne. Ze zijn lui en vertrouwen op de mainstream media die hen ’s ochtends, ’s middags en ’s avonds voorliegen.

Brave burgers prikken niet door de asymmetrie, hypocrisie en dubbele maatstaf van de berichtgeving heen, door zich bijvoorbeeld af te vragen

  1. Waarom een land als Oekraïne aan de grens van Rusland het recht moet hebben om lid te worden van een militaire alliantie die in Rusland door 90% van de bevolking wordt beschouwd als gericht tegen hun vaderland, maar het ondenkbaar is dat Rusland in Mexico of Canada aan de Amerikaanse grens raketten zou opstellen en gezamenlijke militaire oefeningen zou houden. Zelfs de zeer bescheiden wapenleveranties van Rusland aan Cuba en Venezuela stuiten op fel verzet in Washington (=asymmetrie).
  2. Waarom Rusland wordt afgeschilderd als expansief en een bedreiging voor zijn buurlanden, terwijl het de NAVO is die zich uitbreidt naar de Russische grens (=hypocriet).
  3. Waarom het tragische aantal van enkele honderden burgerslachtoffers in Oekraïne reden is tot algehele morele verontwaardiging – die zelfs kan leiden tot een wereldoorlog – maar het aan gort bombarderen van 70.000 burgers in Jemen door Saoedi-Arabië niet. Waarom militair ingrijpen van Rusland in zijn ‘achtertuin’ met relatief weinig slachtoffers reden is voor een algemene hysterische anti-Russische stemming met absurde en risico-volle maatregelen, maar de stelselmatige en definitieve verwoesting door de VS van het eens welvarende Libië niet. Waarom één beperkt territoriaal conflict met rationele belangen van Rusland erger is dan het bombarderen van tientallen landen door de VS in de afgelopen decennia, ver van huis, zonder dreiging tegen VS en in het geval van Irak zelfs op basis van een aperte leugen, namelijk dat het land zou beschikken over massavernietigingswapens (=dubbele maatstaf).

Deze nalatigheid is tragisch, want zodoende juichen deze naïeve landgenoten maatregelen toe die kunnen leiden tot een uitbreiding van het territoriale conflict tussen Rusland en Oekraïne tot een complete Europees-Russische oorlog.

Westerse media functioneren momenteel als een soort Ministerie van Propaganda – dat is tijdens de Corona-scamdemie duidelijk gebleken – en het is in die situatie de morele plicht van een innerlijk actieve burger om daar doorheen te prikken, anders verschilt zijn houding immers niet van die van de Duitse burgers die in de jaren 1930 achter Hitler aanliepen.

De anti-Russische hysterie van de Nederlanders nu is in zekere zin zelfs èrger dan die van de Duitsers in de jaren ’30.

Goedbedoelende Nederlanders beseffen namelijk niet dat een groot deel van het buitenlandbeleid van Westerse landen in het algemeen en Nederland in het bijzonder clandestien is, dat wil zeggen dat het niet in verkiezingsprogramma’s staat, niet aan de Tweede Kamer wordt voorgelegd en in het geheim wordt uitgevoerd.

Daarom weten ze niet dat Westerse NGO’s en inlichtingendiensten als sinds het herstel van de Russische economie en de Russische staat in de periode 2000-2010 bezig zijn om rondom Rusland pro-Europese regimes aan de macht te brengen en die in te nemen voor NAVO-lidmaatschap.

Daarvoor werd gebruik gemaakt van het nieuwe Amerikaanse buitenlandspolitieke instrument van de ‘Kleurenrevolutie’. Dit is een nieuwe technologie: een combinatie van financiering, propaganda en false flag operations, waar veel landen in zijn getrapt.

Colour revolution - YouTube

Hoe ‘kleurenrevoluties’ worden gebruikt om landen vanuit de VS te destabiliseren, regeringen ten val te brengen en landen uiteindelijk onder Amerikaanse invloed te brengen, wordt beschreven in de documentaire ‘Ukraine on Fire’ van filmmaker Oliver Stone. Dit is een must see om te kunnen begrijpen, waarom de Russische regering – terecht – meent dat de pro-Europese ‘Revolution of Dignity’ in feite een door de VS gefinancierde staatsgreep was, waarna door de Amerikaanse ambassade een proxy-regering aan de macht gebracht werd.

Een ‘kleurenrevolutie’ is het proces van destabiliseren van landen met behulp van protestbewegingen die met Amerikaans geld gefinancierd worden. In Oekraïne vond in 2004 de zogeheten ‘Oranje Revolutie’ plaats, waarbij toenmalige president Viktor Janoekowitsj werd weggestuurd en vervangen door de regering Tymosjenko, die begon met het privatiseren van voormalig staatsbezit – met de transfer van eigendom van het Oekraïense volk naar Oekraïense oligarchen – en met verklaringen dat Oekraïne lid van de NAVO moest worden om zichzelf te beschermen tegen ‘Russische agressie’ die toen nergens aan de horizon te zien was.

6 jaar later, in 2010, werd Janoekowitsj echter weer gekozen, met name om een einde te maken aan de wijdverbreide corruptie onder de vorige regering en te zorgen voor een minimum aan stabiliteit.

Failed state

De pech van Oekraïne is echter dat het juist géén staatsman van het kaliber van Vladimir Poetin heeft gehad, in de vorm van een sterke president die de oligarchen temt, de inkomsten van de overheid herstelt en de rule of law rehabiliteert. Oekraïne is een failed state, waar de economie in handen is van een twintigtal oligarchen die tevens de politiek beheersen.

Oekraïense oligarchen bezitten huizen in Londen die meer kosten dan het jaarlijkse budget van een middelgrote Oekraïense stad. De Oekraïense staat kan onvoldoende belastinginkomsten innen om de overheidsdiensten op een adequaat niveau te laten functioneren. Al het geld wordt immers gejat, voordat het bij de eindgebruiker aankomt.

Daarom is de Oekraïnse regering voortdurend op zoek naar geld uit het buitenland. Eerst onderhandelde zij met het Internationaal Monetair Fonds, maar dat stelde de bekende staalharde voorwaarden, waardoor arme Oekraïeners te maken zouden krijgen met astronomische stijgingen van hun maandlasten.

Eind 2013 onderhandelde president Janoekowitsj daarom met de EU over een handelsverdrag met Oekraïne dat eventueel zou kunnen leiden tot EU-lidmaatschap. Brussel bood Oekraïne op dat moment echter onvoldoende werkbare voorwaarden. Moskou maakte van die gelegenheid gebruik om Oekraïne een beter voorstel te doen.

President Janoekowitsj deed eerst nog een laatste poging om de positie van Oekraïne als onafhankelijk land – als een brug tussen West-Europa en Europees Rusland – te redden: hij presenteerde op de conferentie van Vilnius op 28 november 2013 een voorstel om tot een drieledige samenwerking te komen tussen de Europese Unie, Oekraïne én Rusland.

Dat was een gouden voorstel van deze oude sovjet-apparatsjik.

Het werd verwelkomd door Oekraïne en Rusland, maar radicaal afgewezen door de Europese Unie! De EU wilde geen onafhankelijk brugland, maar liever een nieuwe lidstaat die exclusief bij de nieuwe Europese superstaat zou horen.

Daarop accepteerde Janoekowitsj het Russische voorstel – dat in objectieve in beter was voor zijn land – ,schortte de onderhandelingen over EU-lidmaatschap tijdelijk op en toen begon het gedonder in de glazen. De opschorting werd door Westerse media gepresenteerd als een definitief afsluiten van de weg naar Europese integratie, en de Kleurenrevolutie 2.0 werd gelanceerd.

Op dat moment was 39% van de Oekraïense bevolking voor een handelsverdrag met de EU en 37% voor een samenwerkingsovereenkomst met Rusland.

Oekraïne is een multicultureel, multi-etnisch en veeltalig land, waar het merendeel van de inwoners van het westen van het land pro-Europees is en Oekraïens als moedertaal heeft en het merendeel van de inwoners van het oosten van het land pro-Russisch is en Russisch als moedertaal heeft. Zo’n land moet gefederaliseerd worden om het bij elkaar te houden, laat staan tot bloei te laten komen.

Als je de Westerse provincies autonomie geeft om vrij te handelen met landen als Duitsland, Nederland en Polen en je laat de Oosterse provincies vrij handelen en uitwisselen met de Russische markt, dan hebben beide delen van het land geen dringende reden meer om zich af te scheiden.

Terwijl Janoekowitsj vooral met stemmen uit Oost-Oekraïne was gekozen, kwamen nu de pro-Europese (West-) Oekraïners naar het Majdanplein in Kiev om te demonstreren voor de pro-Europese alliantie van hun voorkeur.

Wat is er nou op geopolitiek niveau gebeurd in 2013-2014?

Toen Oekraïne langs parlementaire weg onder Russische invloed dreigde te komen, organiseerde het Amerikaanse State Department (Ministerie van Buitenlandse zaken), samen met Westerse NGO’s en Westerse inlichtingendiensten een protestbeweging die culmineerde in aanhoudende demonstraties op het Maidan-plein in Kiev.

Staatssecretaris van Buitenlandse zaken van de VS, Viktoria Nuland, – die nu ook bezig is om oorlog te stoken tegen Rusland – gaf toe dat de VS 5 miljard dollar hadden geïnvesteerd in Oekraïne om een deel van de bevolking pro-Amerikaans en pro-Europees te maken:

Na het totstandkomen van het Oekraïens-Russische handelsverdrag en de daaropvolgende lancering van de Kleurenrevolutie 2.0 kwamen er in november 2013 ineens 3 nieuwe TV-zenders uit de lucht vallen in Oekraïne, die professioneel georganiseerd waren, voldoende geld hadden en razend populair werden.

  • op 21 november 2013 Spilno TV
  • op 22 november 2013 Hromadske TV
  • op 24 november 2013 Espreso TV

Hop hop hop.


De nieuwe TV-zenders droegen bij aan de mobilisatie van pro-Europese demonstranten. De demonstraties waren aanvankelijk vreedzaam, totdat radicale groeperingen zich bij de demonstranten gingen voegen. Deze groeperingen waren goed getraind, goed uitgerust, goed georganiseerd en goed gecoördineerd.

Na hard politie-ingrijpen in november omwille van de plaatsing van een kerstboom (ahum) op het Majdan-plein, – dat plaatsvond op bevel van politiecommandant Popov die onder eindverantwoordelijkheid stond van Serhiy Ljovotsjkin die persoonlijk bevriend was met de Amerikaanse ambassadeur en die avond contact had met oppositieleider Jatsenjoek – kregen de demonstraties een meer gewelddadig karakter.

Op20 februari 2014 sloeg de vlam in de pan toen er plotseling door sluipschutters op de menigte werd geschoten. De sluipschutters stonden op het dak van een gebouw dat op dat moment in handen was van de oppositie, om precies te zijn van de neo-nazistische politiek-militaire beweging Pravy Sektor (‘Rechtse Sector’). Daarbij kwamen tenminste 50 personen om en raakten vele tientallen gewond.

De sluipschutters schoten echter …. op beide partijen! Zowel op politie, als op demonstranten.

Naar het bloedbad is onderzoek gedaan door Ivan Katchanovski van de Universiteit van Ottowa. In zijn paper The “Snipers’ Massacre” on the Maidan in Ukraine dat hij presenteerde op de jaarlijkse bijeenkomst van de American Political Science Association in San Francisco begin september 2015, kwam hij na bestudering van meer dan 500 video’s, 5000 foto’s en verslagen van meer dan 100 journalisten tot de volgende conclusie: 

“This academic investigation concludes that the massacre was a false flag operation, which was rationally planned and carried out with a goal of the overthrow of the government and seizure of power. It found various evidence of the involvement of an alliance of the far right organizations, specifically the Right Sector and Svoboda, and oligarchic parties, such as Fatherland”

Met deze false flag kregen de Amerikanen hun zin:

“The massacre of almost 50 Maidan protesters on February 20, 2014 was a turning point in Ukrainian politics and a tipping point in the conflict between the West and Russia over Ukraine. This mass killing of the protesters and the mass shooting of the police that preceded it led to the overthrow of the pro-Russian government of Viktor Yanukovych and gave a start to a civil war in Donbas in Eastern Ukraine, Russian military intervention in Crimea and Donbas, and an international conflict between the West and Russia over Ukraine.”

 De sluipschutters die het bloedbad uitgevoerd hebben, zijn nooit gevonden. In alle waarschijnlijkheid zijn het huurlingen die door Westerse geheime diensten zijn ingehuurd en via de infrastructuur van nieuw opgerichte neonazistische groeperingen in stelling zijn gebracht.

Alle conflicten die daarna volgden – de oorlog in Donbas, de Hereniging van de Krim en het internationale conflict tussen het Westen en Rusland over de situatie in Oekraïne, zijn dus in feite een gevolg van deze Amerikaanse staatsgreep van 2014.

VS stellen overgangsregering samen

Na het bloedbad van Majdan en het verjagen van Janoekowitsh werd een pro-Westere regering geïnstalleerd, die was samengesteld uit door de Amerikaanse ambassade geselecteerde corrupte politici. Dat bleek uit een afgeluisterd telefoongesprek tussen de Amerikaanse staatssecretaris voor Buitenlandse zaken Viktoria Nuland en de Amerikaanse ambassadeur in Oekraïne Geoffrey Pyatt dat op 4 februari 2014 werd gelekt. Daarin bemoeide het State Department zich namelijk direct met de samenstelling van het nieuwe kabinet.

Nuland zegt letterlijk: “I don’t think Klitsch should go into the government. I don’t think it’s necessary. I don’t think it’s a good idea.”

De Amerikaanse regering wilde niet dat de bokser Vladimir Klitschko premier werd, omdat hij integer was. Klitschko is een sportheld, een patriot en een eerlijke vent die naar verwachting als regeringsleider op sommige momenten met de VS mee zou stemmen en op andere momenten niet. VS waren echter op zoek naar een marionet die 100% gehoorzaam was en vonden die in de de onooglijke advocaat Arseniy Jatsenjoek.

Nuland: “I think Yats is the guy… what he needs is Klitsch en Tyahnibok on the outside” en “.. he needs to be talking to them four times a week..”

De VS bepaalden dus in 2014 wie er in de Oekraïense regering zouden komen.

De VS liggen op het Westelijk halfrond ten westen van de Atlantische Oceaan. Oekraïne ligt op het Euraziatische continent 10.000 kilometer verderop aan de grens met Rusland.

En de VS bepalen wie er in Oekraïne leiding moet gaan geven aan de nieuwe regering…

Wie is hier nou expansief?

De VS heeft direct of samen met NAVO oorlog gevoerd tegen Servië, Kosovo, Irak, Lybië, Syrië, Afghanistan en voert bijna dagelijks drone-aanvallen uit in een groot aantal landen in de wereld.

Wie is hier nu agressief?

Wie wil begrijpen hoe de Russische regering het conflict met Oekraïne ziet, moet de toespraak van staatshoofd Vladimir Poetin van 21 februari 2022 bekijken.

Volgens Poetin komen alle regeringen tussen 2014 en 2022 voort uit de staatsgreep van de VS in Oekraïne in februari 2014.

Rusland vecht in Oekraïne niet tegen haar Slavische broedervolk, maar tegen Amerika. Daarom probeert het slachtoffers onder de burgerbevolking te minimaliseren, onderhandelt het terwijl het dat vanuit zijn machtspositie helemaal niet hoeft te doen. Daarom heeft het 8 jaar lang geprobeerd om zijn veiligheidsbelangen met diplomatieke middelen te behartigen.


Een gedachte over “Oekraïens regering vertegenwoordigt VS, niet het Oekraïense volk”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *