Oekraïens nationalisme versus Russisch multiculturalisme

Het nadeel van het feit dat de Westerse media over het algemeen klakkeloos de Oekraïense propaganda overschrijven, is dat het vanuit de positie van een Nederlandse lezer uiterst moeilijk is om zich te informeren over het daadwerkelijke verloop van de Russische politiële actie in de Oekraïne.

De beste manier om het kaf van het koren te scheiden, is in de eerste plaats om te zoeken naar het bewijs waar een nieuwsbericht op is gebaseerd. Als U dat bij NU.nl en NOS doet, kunt U 90% van de berichtgeving direct terzijde schuiven. Dat is ook beter voor uw mentale gezondheid, omdat propaganda erop gericht is om een beoogde effect bij de lezer teweeg te brengen en om dat te breiken inspeelt op diepe emoties. Die staan helemaal los van elke andere menselijke verhouding en daarom wordt dit soort propaganda ook wel ‘oorlogsporno’ genoemd.

Het netto effect van al die narigheid is dat het overzicht verloren gaat over wat er aan de hand is, verzet tegen een internationale escalatie van het conflict wordt verzwakt, een deel van de Westerse bevolking geconditioneerd wordt en een ander deel in afkeer zijn blik afwendt. Dat is begrijpelijk.

Een tweede manier om informatie van desinformatie te scheiden, is het stellen van de vraag ‘Cui Bono?’ oftewel wie heeft er baat bij om iets te doen of te beweren dat de tegenpartij het heeft gedaan? Zo is er steeds meer bewijs dat het opblazen van het theater in Mariupol een ‘false flag’ operatie was van Oekraïense Azov-strijders die hun hoofdkwartier hadden ingericht in de kelder van het theater. Eerst hebben zij honderden burgers uit de omgeving opgepakt en opgesloten op de begane grond, waar zij werden gegijzeld door een dozijn gewapende bewakers. Enkele dagen later – toen duidelijk werd dat zij aan de verliezende had waren – hebben ze het theater opgeblazen en de Russische artillerie de schuld gegeven. Maar wat heeft Rusland er voor voordeel bij om een dergelijke oorlogsmisdaad te plegen? Rusland heeft de stad omsingeld en probeert al weken om zo veel mogelijk burgers uit de stad te evacueren. Tot nu toe zijn 30.000 burgers van Mariupol via Russische corridors het oorlogsgeweld ontvlucht. Waarom zou Rusland moedwillig honderden burgers van Mariupol – waarvan meer dan de helft etnisch Russisch is – in het theater vermoorden, zoals de Oekraïense propaganda en Nederlandse media beweren, terwijl het tegelijk duizenden burgers uit de stad probeert te redden? En als Rusland genocide wil plegen in Mariupol, kan het dan niet veel beter de vluchtelingencolonne’s onder vuur nemen? It doesn’t make sense.

Ook heeft Rusland er belang bij de burgers te evacueren, zodat het met haar artillerie kan afrekenen met de resterende neonazi’s. Nu moeten Russische soldaten Mariupol van huis-tot-huis bevrijden, als een soort Stalingrad, wat veel tijd en mensenlevens kost. Oekraïense soldaten daarentegen hebben er belang bij om zich te verschuilen achter burgers, zodat ze de stad langer kunnen behouden en meer negatieve berichtgeving naar het Westen kunnen sturen, waardoor ze weer meer steun krijgen. Het is allemaal vrij logisch.

De oorlogsmisdaad van het opblazen van het theater in Mariupol werd bovendien precies op de dag gepleegd dat de Oekraïense president Volodimir Zelenski het Amerikaanse congres toesprak. De beelden leidden tot tranen op de wangen van de Amerikaanse volksvertegenwoordigers. En tot wetgeving die de oorlog nodeloos bloediger zal maken en langer zal laten duren. De seniele Amerikaanse president Biden beloofde namelijk gelijk 1 miljard dollar extra Amerikaanse steun aan Oekraïne (‘en dat is alleen maar voor deze week’). De letterlijk ‘theatrale’ massamoord had direct het beoogde politieke effect. Een heldere analyse van de false flag van Mariupol kunt U lezen in tijdschrift The American Conservative.

In hoeverre is Oekraïne gedemilitariseerd?

Volgens het Ministerie van Defensie van de Russische Federatie verloopt het ontwapenen van Oekraïne – de zogeheten ‘demilitarisering’ – volgens plan. Op vrijdag werd het onderstaande overzicht gepubliceerd:

Volgens de Russen zijn 30.000 van de 260.200 man sterke Oekraïense strijdkrachten gewond, gevangen of gesneuveld. Ruim 1500 van de 2400 Oekraïense tanks zijn vernietigd, alsmede 636 van ruim 1500 stuks artilleriegeschut en mortieren, 163 van de 535 raketwerpers, 112 van 152 vliegtuigen, 75 van 149 helicopters, bijna alle Turkse aanvalsdrones van het type ‘Bajraktar TB2’, 148 van de 180 luchtafweergeschutinstallaties en 117 van 300 radarstations.

Qua aantallen lijkt het dat de helft van het materieel van de Oekraïense strijdkrachten is vernietigd. Belangrijker is echter dat de mobiliteit van het Oekraïense leger door het type verliezen is verminderd. Ook belangrijk is dat de aanvoer van met name brandstof voor de Oekraïense strijdkrachten in het gedrang komt en tenslotte dat Oekraïense soldaten met gevechtservaring allemaal al zijn opgeroepen, alsmede de eerste golf reservisten en dat de Oekraïense strijdkrachten nu moeten vertrouwen op de 2e golf reservisten die geen gevechtservaring en nauwelijks training hebben en steeds meer als kanonnenvoer worden ingezet.

Bij de Russische troepen is het andersom. Zij hebben de meeste verliezen geleden in de eerste week van de politiële actie, toen de soldaten nog geen gevechtservaring hadden. Daarna leerden ze vechten in het algemeen en hoe ze verliezen moesten vermijden in het bijzonder. Het Russische leger vecht steeds efficiënter en het Oekraïense steeds minder efficiënt.

Strijd tussen Oekraïens nationalisme en Russisch multiculturalisme

De Russische militairen hebben een superieure mentaliteit. Het is bij uitstek een multinationaal, multi-etnisch en multicultureel leger. De eerste gesneuvelde held was een officier uit Dagestan, die met zijn eenheid parachutisten te ver achter de Oekraïense linies was geland. Hij raakte gewond, terwijl hij dekkingsvuur bood aan zijn manschappen, zodat zij hun posities konden innemen. Daarmee redde hij zijn kameraden van een zekere dood. Toen hij daarop zelf werd omsingeld door Oekraïense troepen, blies hij zichzelf liever op met zijn laatste handgranaat – waarbij hij zo veel mogelijk Oekraïense neonazi’s met zich meenam – dan in gevangenschap te vallen bij het extreem-rechtse gespuis.

Noermagomed Gadzjimagomedov kreeg direct postuum de hoogste onderscheiding ‘Held van Rusland’ toegekend door president Vladimir Poetin.

Bij de toekenning van de onderscheiding, zei Poetin: “Ik ben een Rus. En om mij heen heb ik vooral Ivans en Maria’s, maar als ik voorbeelden zie van dergelijke heldenmoed, zoals in het geval van de jonge Noermagomed Gadzjimagomedov, inwoner van Dagestan, lid van de etnische minderheid van de Laken, en van de heldenmoed van andere van onze soldaten, dan wil ik zeggen: ‘Ik ben een Laak, een Dagestani, een Tsjetsjeen, een Ingoesj, een Rus, een Tataar, een Jood, een Mordwien en een Osseet’.”

Er vechten voor Rusland in Oekraïne behalve de eigen etnische minderheden ook honderden buitenlandse vrijwilligers, bijvoorbeeld uit Syrië en Abchazië. Een Syrische vrijwilliger zei bij zijn aanmelding: “Rusland heeft ons geholpen in de strijd tegen de terroristen. Nu wil ik Rusland helpen in de strijd tegen de Oekraïense nazi’s”. Vrijwilligers uit Abchazië vertellen in een reportage van oorlogscorrespondent Wargonzo dat Rusland hen in 1993 en 2008 gered heeft van uitroeiing door de Georgiërs en dat zij daarom nu Rusland komen helpen om Russische grond te zuiveren van nazi’s die etnische Russen uitroeien in Donbas.

Tegenover de multinationale strijdmacht en het model van de multiculturele samenleving van de etnisch Kaukasische, islamitische, Aziatische en Russische helden die zich opofferen in de strijd tegen het ‘Anti-Rusland’ – zoals de Russische diplomatie het noemt – dat de VS in de periode 2014-2022 in Oekraïne gecreëerd hebben, staan de Oekraïense strijdkrachten die geïndoctrineerd zijn met de ideologie van radicaal nationalisme, haat tegen hun eigen 33% Russisch-sprekende bevolking, haat tegen hun buurland Rusland, van haat tegen hun Slavische broedervolk. De Oekraïense nationale strijdkrachten hebben neonazi’s opgenomen in de territoriale verdedigingstroepen van hun land. Bovendien heeft het Oekraïense nationale leger als enige historische antecedenten dat ze tijdens de Tweede Wereldoorlog gecollaboreerd hebben met nazi-Duitsland en na 2014 gedurende 8 jaar lang burgers hebben beschoten in Donbas.

Het is zo bezien ook een strijd van twee sociale modellen: het homogene nationalisme van Oekraïne versus de multiculturele veelvolkerenstaat van Rusland. Natuurlijk heeft het ook een propagandistisch strekking dat Poetin op de heldendaad van de Dagestaanse officier wijst en zich publiekelijk vereenzelvigt met álle etnische minderheden binnen de Russische Federatie, maar zijn identificatie is gebaseerd op reële verschillen tussen de staatsopvatting van beide landen: Rusland is een soeverein land met een veelheid aan volkeren en Oekraïne is een Amerikaanse marionettenstaat, waar minderheden worden vervolgd en nazisymbolen openlijk worden gebruikt.

Wilson

In die zin is het een naklank van de Wilsoniaanse impuls van het ‘nationale zelfbeschikkingsrecht’ die tijdens en na de Eerste Wereldoorlog zo ontwrichtend heeft gewerkt op het toenmalige Midden-Europa dat immers bestond uit veelvolkerenstaten. Kleine volkeren wilden ineens ook een nationale staat, met een eigen geschiedenis en als ze die niet hadden, schudden ze die uit hun mouw. Standbeelden werden opgericht voor historische dichters waar nooit iemand van gehoord had. Die impuls botste toen met de realiteit van multi-etnische gebieden in Midden- en Oost-Europa. De impuls van de ‘emancipatie’ van kleine volkeren – in de praktijk altijd ten koste van plaatselijk nog kleinere volkeren – heeft vanaf zijn intrede in 1916 splijtend ingewerkt op Europa. Nu stuit zij op het laatste echte ‘veelvolkerenrijk’ van Europa, namelijk de Russische Federatie.

De Oekraïense natie is in historische zin een verzinsel. Het is net zo een illusie om van een 1000-jarige Oekraïense natie te spreken, als het is om te beweren dat wij Nederlanders in de 12e eeuw een volk waren en dat we toen bezet en onderdrukt werden door die Duitse keizer Hendrik de 5e. Ons nationale bewustzijn is in werkelijkheid pas in de 16e en 17e eeuw tot rijpheid gekomen. Het begin van de Nederlandse natie moet geplaatst worden in de periode 1568 tot 1585.

Aangezien de Oekraïense nationalisten in werkelijkheid geen geschiedenis hebben – althans niet als volk dat al eeuwenlang een gemeenschappelijk bewustzijn heeft – stelen ze de geschiedenis van Rusland. Ze eigenen zich simpelweg de vroege geschiedenis toe van het Kievse Rijk (882-1240) toe en beweren dat de inwoners van dat rijk Oekraïeners waren. Dat is een nationalistisch waanbeeld.

De Russen vechten in die zin in Oekraïne ook voor het gezonde verstand.

Interessant is ook dat de Russische taal twee woorden heeft voor ‘Russisch”. Het eerste is ‘roeskiy’ en het tweede ‘rossiyskiy’. ‘Roeskiy’ betekent etnisch Russisch. ‘Rossiyskiy’ betekent ‘van Rusland’. De Russische Federatie is in het Russisch de ‘Rossiyskaja Federatsia’. Je hebt dus het ‘roeskiy’ volk dat leeft in de ‘rossiyskaja’ Federatie, samen met 30 andere volkeren die een grote of kleine mate van zelfstandigheid genieten.

De 25-jarige Held van Rusland Gadzjimagomedov is dus etnisch een Laak, qua nationaliteit Dagestaans (deelrepubliek) en burger van ‘Rossiya’.

Wie kijkt naar het profiel van militairen van de Russische strijdkrachten die bij de politiële actie in Oekraïne postuum zijn onderscheiden, ziet dat het een afspiegeling is van de multi-etnische samenleving van de Russische Federatie.

Er worden offers gebracht voor de wereldbroederschap. Met zo’n superieure mentaliteit, kan een leger niet verliezen.

Aan de andere komt er steeds meer bewijs voor de beestachtigheden die door de Oekraïense neonazi’s met name in Mariupol worden begaan op de voornamelijk etnisch Russische bevolking. Rusland heeft al afgekondigd dat er ná de demilitarisering van Oekraïne speciale oorlogstribunalen zullen komen om die misdaden te onderzoeken.
Hoe meer burgers er uit Mariupol ontsnappen – en dat zijn er momenteel al 30.000 – hoe meer de waarheid over de beestachtigheden van de nazi’s aldaar naar buiten komt. Uit verklaringen van vluchtelingen blijkt dat het een algemene tactiek van Oekraïense soldaten is, om appartementen binnen te dringen, een tijdje door het raam op de Russische eenheden te schieten en dan naar het volgende appartement te gaan voor dezelfde kunstgreep. De bedoeling is om Russisch vuur af te roepen op die appartementen en zoveel mogelijk burgerslachtoffers te veroorzaken en te rapporteren. Dit zou makkelijk Russische propaganda kunnen zijn, maar is het niet, omdat deze en soortgelijke verhalen worden verteld door tientallen vluchtelingen.

Opnieuw krijgen we ook verklaringen van vluchtelingen die door Oekraïense soldaten als verraders worden behandeld en zelfs worden beschoten, als zij proberen om Mariupol te verlaten. Ook verklaren bejaarden dat ze moesten schuilen in kelders, waar ze riepen om water en brood, maar dagenlang aan hun lot werden overgelaten.

De voortgang van de oorlog in Oost- en Zuid-Oekraïne

Russische troepen rukken – samen met de milities van DNR & LNR – per dag gemiddeld 3-4 kilometer op. De provincie Loegansk is bijna geheel bevrijd, maar de provincie Donetsk slechts voor ruim de helft.

De reden is dat de Oekraïense troepen daar in Donetsk het felst verzet bieden. Er zitten ‘in de ketel van Donbas’ 40.000 Oekraïense troepen (blauw op bovenstaande kaart), die behoren tot de meest ervaren, best getrainde en best bewapende troepen van de Oekraïense strijdkrachten. Zoals wij inmiddels weten, zijn ze bovendien vanaf 2014 in het geheim getraind door CIA. Bovendien krijgen zij satellietinformatie van de VS – hetgeen een oorlogshandeling is – en vechten er in het geheim Westerse special forces mee.

Niettemin is de strategische positie van de Oekraïense troepen in de Donbas-ketel uitzichtloos, omdat het een kwestie van tijd is voor zij worden omsingeld en uitgeschakeld, zoals al een beetje te zien is op het kaartje. Dat zal een psychologisch effect hebben op de rest van de Oekraïense strijdkrachten dat, samen met de val van Mariupol die aanstaande is nu de Russische troepen de resterende Oekraïense strijdkrachten in de stad van elkaar gescheiden hebben, moeilijk te boven te komen zal zijn.

Daar komt bij het slopende effect van de geleidelijke vernietiging van de militaire capaciteit van Oekraïne en het simpele feit dat de Oekraïense strijdkrachten – hoeveel openlijke en clandestiene steun zij ook ontvangen vanuit het Westen – uiteindelijk geen partij zijn voor de Russische strijdkrachten.

Een gedachte over “Oekraïens nationalisme versus Russisch multiculturalisme”

  1. Michiel,
    Dank voor je zeer duidelijke en heldere uiteenzetting.
    Een dodelijke steek voor de CIA-propaganda.
    Ik ben blij deze informatie van jou te mogen ontvangen !
    M.h.gr.
    Hans Holtrop MSc, NVJ-onderzoekjournalist
    Geb. te Den Haag, 28-11-1941

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *