A show of weakness..

Na het gedecideerde begin van de ‘speciale militaire operatie’ op 24 februari 2022, lijkt het Russische offensief aan snelheid verloren te hebben. Is er inderdaad sprake van een vertraging of ligt het aan de beeldvorming?

De Russische aanval verloopt inderdaad langzamer dan een aantal Rusland-experts had verwacht, maar dat komt omdat die er in hun prognose vanuit gingen dat Rusland in 2022 bij de inname van de Oekraïense hoofdstad Kiev dezelfde tactiek zou gebruiken, als bij de aanval op de Tsjetsjeense hoofdstad Grozny in 1999.

Het Russische opperbevel besloot toen om zijn tanks en pantserwagens terug te houden en de stad eerst te onderwerpen aan zware artilleriebeschietingen en bombardementen. Grozny werd net zolang bestookt met raketwerpers, ballistische raketten, clusterbommen en brandbommen, tot er bijna geen huis meer overeind stond.

The city of Grozny completely destroyed, Chechnya 1999 ...
Grozny 1999

Als men diezelfde tactiek in 2022 had toegepast op Kiev, Charkov & Lvov, had men Oekraïne inderdaad binnen een week of twee op de knieën kunnen krijgen. Het Russische opperbevel koos echter voor een andere tactiek die past bij de meer beperkte doelstellingen van de ‘speciale militaire operatie’ en in overeenstemming is met het feit dat Russen Oekraïeners beschouwen als hun broedervolk. Rusland heeft problemen met de pro-Amerikaanse junta van Oekraïne, maar niet met het Oekraïense volk.

De beperkte doelstellingen van de ‘speciale militaire operatie’ zijn:

1 – Erkenning van de soevereiniteit van de volksrepublieken van Donetsk & Loegansk & verdediging van hun grondgebied – en burgers – tegen Oekraïense agressie

2 – Erkenning van de Krim als onderdeel van de Russische Federatie

3 – Demilitarisering van de Oekraïne = verwijdering van Amerikaanse wapens, adviseurs en biologische laboratoria, voorkomen van plaatsing van kernwapens & constitutionele garanties voor neutraliteit en tegen NAVO-lidmaatschap van Oekraïne

4 – Denazificatie van Oekraïne = ontbinding van de neonazistische milities in de Oekraïense strijdkrachten en van de neonazistische politieke partijen. Veroordeling in plaats van verheerlijking van Oekraïners die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan de kant van Hitler-Duitsland hebben gestreden.


Als we naar deze doelstellingen kijken, verloopt de ‘speciale militaire operatie’ op zich volgens plan. Rusland is pas 3 weken bezig en heeft nu al de volledige controle over het Oekraïense luchtruim. Het heeft een groot deel van de militaire infrastructuur van de Oekraïense strijdkrachten verwoest. De Oekraïense luchtmacht en vloot zijn geheel uitgeschakeld.

Bij gebrek aan luchtsteun heeft een deel van de Oekraïense strijdkrachten ervoor gekozen om zich te verschansen in steden tussen de burgers. Zij weigeren om die te laten gaan en gebruiken hen als menselijk schild. Het laatste voorbeeld daarvan was het theater in Mariupol dat diende als plaatselijk hoofdkwartier voor het Azov-bataljon.

Dat levert inderdaad vertraging op en was niet verwacht, omdat het Russische opperbevel zich niet kon voorstellen dat officieren zich zodanig eerloos en laaghartig zouden gedragen. De Russische strijdkrachten willen niets liever dan de burgerbevolking uit die steden laten evacueren, want dan kunnen ze de posities van het Oekraïense leger daar uitschakelen en de steden innemen.

Twee of drie grote steden innemen, moet genoeg zijn om de Oekraïense regering ten val te brengen en een Rusland-vriendelijke regering aan de macht te brengen. De NAVO-dreiging is dan opgelost en de Russische militairen kunnen terug naar huis.

Dat lijkt wat betreft Mariupol ook te gaan gebeuren, vandaar dat het Azov-bataljon besloot om het theater – dat ze in de weken daarvoor al ondermijnd hadden – aan de vooravond van de toespraak van president Zelinski voor het Amerikaanse congres alsnog op te blazen. Enkele tientallen slachtoffers in Mariupol = 1 miljard dollar steun. Makkelijk rekensommetje. Media kijken er niet naar wie er verantwoordelijk was voor de explosie. Het is het laatste voorbeeld van het opofferen van eigen burgers om internationale steun te krijgen.

Dat kwam in de Russische taalgemeenschap in Oekraïne niet geheel onverwacht. In de week voor het drama in het theater, werd in Rusland al getwitterd dat Azov-strijders vrouwen en kinderen gijzelden en naar het theater overbrachten:

‘.. neonazi’s van het “Azov-bataljon” hebben vrouwen, kinderen en bejaarden in Mariupol bijeengebracht in het gebouw van het Theater van Mariupol en zijn van plan om het op te blazen en de slachtoffers toe te schrijven aan “Russische beschietingen” ‘ (13 maart 2022 om 08:12 uur locale tijd)

Ondanks de niet-aflatende stroom Oekraïense oorlogspropaganda – die de meest diepen emoties bij het Westerse publiek en de Westerse politici wil opwekken – valt het totale aantal burgerslachtoffers tot nu toe gelukkig mee.

De operatie heeft wel een minimale complexiteit en bestaat op dit moment uit 3 onderdelen:

1 – Omsingeling en inname van enkele grote en middelgrote steden in het oosten en zuiden van Oekraïne

2 – Een frontenoorlog in noordoost, oost- en zuidoost Oekraïne

3 – Stelselmatige verwoesting van cruciale elementen van de militaire infrastructuur van Oekraïne door het hele land

Punt 1 lijkt niet op te schieten, punt 3 verloopt precies volgens plan en punt 2 verloopt op zich helemaal niet zo langzaam, als het lijkt.

Hoewel het extreem lastig is om aan goede informatie te komen, lijkt onderstaande kaart de situatie aan het front bij benadering weer te geven:

Wat niet klopt, is de situatie in Loegansk, waar een wat groter deel nog in handen is van Oekraïense troepen. Hoewel de kaart geflatteerd is, geeft zij toch een spectaculaire terreinwinst aan voor een strijdmacht met de beperkte manschappen en middelen die Rusland momenteel inzet.

Als dit het resultaat is van 3 weken vechten door de Russische strijdkrachten en de milities van DNR & LNR, dan kunt U zich voorstellen hoe het front er na 6 weken of 9 weken uit zal zien.

We vinden uiteraard dat het langzaam gaat, maar dat is omdat we zouden willen dat de oorlog liever vandaag dan morgen is afgelopen. Oorlogen duren echter zelden enkele weken. Zelfs in de moderne tijd duurt een oorlog eerder maanden of zelfs jaren, dan luttele weken. De VS hebben 19 jaar in Afghanistan oorlog gevoerd en zich toen teruggetrokken, zonder dat hun doelstellingen bereikt waren.

De oorlog in Jemen duurt nu al 8 jaar. Na verlies van 377.000 mensenlevens (!) zien de machtsverhoudingen er daar nu zo uit:

Yemeni Civil War.svg
Jemen 2022

Groen gebied is in handen van de Houthi’s en roze gebied in handen van de Hadi-regering.

In Oekraïne is de situatie beduidend anders: West-Oekraïne valt buiten de belangstelling van de Russische strijdkrachten. Burgers in die landshelft worden niet direct bedreigd. Kiev wordt belegerd, omdat Rusland de Oekraïense regering wil afzetten. Oost-Oekraïne wordt ingenomen om een veiligheidszone te creëren rondom de etnische Russen in Oekraïne.

In Donbas krijgen we het volgende beeld:

Grondgebied DNR & LNR en nog niet veroverde gebied v.d. provincies Donetsk & Loegansk

Toen Rusland op 24 februari 2022 de volksrepublieken van Donetsk (DNR) en Loegansk (LNR) te hulp schoot, beheersten deze ongeveer 40% van het grondgebied van de provincies Donetst en Loegansk. Dat is nu toegenomen tot 63%. Bij de huidige voortgang zou dat binnen 4 weken 80%-90% moeten zijn.

Een belangrijke verandering lijkt op komst met de val van Mariupol de komende dagen. Russisch troepen lijken vandaag of morgen de Oekraïense troepen in de stad in twee groepen op te splitsen, waarna zijn makkelijker kunnen worden omsingeld en uitgerookt.


Situatie in Mariupol per 18-03-2022

De val van Mariupol lijkt een kwestie van dagen. Vraag is wel wat voor bloedbad de neonazi’s in Mariupol zullen aanrichten onder de bevolking, als het tot hen doordringt dat de stad voor hen verloren is.

Rukken de Russische strijdkrachten in Oost-Oekraïne langzaam op?

Dat hangt ervan opnieuw vanaf hoe je het bekijkt. Het front rukt gestaag op, nu eens met 1 kilometer per dag, dan weer met 10 km of 20 km. In aanmerking nemende dat het Oekraïense leger 8 jaar lang de tijd heeft gehad om zich in te graven in het oosten, is die voortgang vanuit Russisch perspectief best redelijk.

Het hangt er ook vanaf, met welke andere veldtocht je het vergelijkt. Vergelijk je het met de Fins-Russische Winteroorlog (1939-1940), dan gaat het nu supersnel. Rusland verloor toen 126.000 man in vier maanden en boekte nauwelijks enige terreinwinst. En zelfs dat wilde niks zeggen over de uitkomst van het gehele conflict, omdat het Rode Leger na dat desastreus langzame begin van de Tweede Wereldoorlog, 4 jaar later wèl in Berlijn stond. Het schijnbare lage tempo van deze veldtocht tegen Oekraïne in drie weken in de winter van 2022 mag dus niet leiden tot overhaaste conclusies ten aanzien van de slagkracht van het huidige Russische leger gezien over het hele jaar 2022.

Vergelijk je de huidige veldtocht met operatie Desert Storm van de VS en enkele coalitielanden tegen Irak in januari-februari 1991, dan verloopt het inderdaad niet super snel. Daarbij moet echter worden opgemerkt dat men toen vocht met 1 miljoen geallieerde militairen tegen 650.000 Irakezen, terwijl Rusland momenteel opvallend weinig troepen heeft ingezet, namelijk naar schatting 100.000 tot 200.000 man. En vecht tegen ongeveer evenveel Oekraïense militairen.
 
Tot slot nog een opmerking over de niet-aflatende stroom berichtgeving in de Westerse media over oorlogsmisdaden van Rusland tegen de burgerbevolking van Oekraïne. Vorige week nog verklaarde de Amerikaanse Defense Intelligence Agency dat er ‘geen bewijs was’ voor Russische oorlogsmisdaden in Oekraïne. Niettemin noemde de Amerikaanse president Joe Biden zijn Russische ambtsgenoot Vladimir Poetin op 17 maart een ‘oorlogsmisdadiger’, waarmee hij de facto de Amerikaans-Russische diplomatieke betrekkingen doorsneed. Biden liet zich dus leiden door politieke pressie, in plaats van te luisteren naar het oordeel van zijn eigen inlichtingendiensten.
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *