Categoriearchief: Geopolitics

Stand van zaken volgens Ministerie van Defensie van Russische Federatie

Woordvoerder Igor Jevgenevitsj Konasjenkov van het Ministerie van Defensie van de Russische Federatie kwam vandaag – 25 februari 2022 – met de volgende verklaring, die wij hebben voor U hebben vertaald:

“De speciale militaire operatie wordt voortgezet. Eenheden van de strijdkrachten van DNR en LNR zetten hun tegenaanval voort tegen eenheden van de Oekraïense strijdkrachten, met ondersteuning van de Russische strijdkrachten. 

Eenheden van de strijdkrachten van DNR hebben bij Volnavak hevige tegenstand van de tegenstander doorbroken en zijn 1 kilometer opgerukt door de defensie van de nationalistische bataljons. 

Eenheden van de strijdkrachten van LNR zijn in het district Stiponoj 9 kilometer in vijandelijk terrein doorgestoten. Tijdens de gevechtshandelingen hebben meer dan 100 militairen van de Oekraïense strijdkrachten de wapens neergelegd en zich overgegeven.

Op het Zmeyini- eiland hebben 82 Oekraïense militairen de wapens neergelegd en zich uit eigen beweging aan eenheden van de Russische troepenmacht overgegeven. Zij tekenen momenteel een verklaring dat zij af zullen zien van verdere militaire handelingen en zullen op korte termijn worden vrijgelaten en teruggestuurd worden naar hun gezinnen.

Nog 11 militairen van een gemechaniseerde brigade van de Oekraïense strijdkrachten hebben zich bij het militaire steunpunt Nikolajevsk overgegeven. 

Tevens heeft een eenheid van de 36e brigade van Oekraïense mariniers contact opgenomen met de politie van de DNR en veilige doortocht aangevraagd door het grondgebied van DNR naar Oekraïne. Nadat zij hun wapens hebben ingeleverd, krijgen ook zij de gelegenheid om terug te keren naar hun gezinnen.

Nadat het gebied van gevechtshandelingen is gestabiliseerd, zullen ALLE Oekraïense militairen naar huis gestuurd worden. 

Tijdens de speciale militaire operatie hebben de Russische strijdkrachten 118 militaire objecten van de militaire infrastructuur van Oekraïne uitgeschakeld, waaronder

  • 11 militaire vliegvelden
  • 13 commandocentra en verbindingsknooppunten van de Oekraïense strijdkrachten
  • 14 luchtafweerinstallaties van het type Trista en Asa
  • 36 radiostations
  • 5 gevechtsvliegtuigen, die zijn neergeschoten
  • 1 helikopter
  • 5 drones
  • 18 tanks en andere pantservoertuigen
  • 7 multiple rocket launchers
  • 41 speciale militaire voertuigen
  • 5 kanonneerboten

Gisteren, 24 februari 2022, heeft een eenheid van de Airborn-troepen van de Russische strijdkrachten het gebied van de kernreactor van Tsjernobyl geheel onder controle gebracht. Een bataljon van de security van de reactor heeft met ons afspraken gemaakt over gezamenlijke verzorging van de veiligheid van het energieblok en van de sarcofaag van de kernreactor van Tsjernobyl. De radioactieve waarden zijn ongewijzigd. Het personeel van de kernreactor gaat gewoon door met het verzorgen van de afzonderlijke delen van de kernreactor en monitort de stralingsniveau’s.

De gezamenlijke handelingen van de Russische parachutisten en het bataljon van de Oekraïense strijdkrachten dat de veiligheid van de reactor verzorgt, is er garantie voor dat nationalistische formaties of andere terroristische groeperingen geen gebruik kunnen maken van de situatie die in het land is ontstaan om een nucleaire provocatie te organiseren. “

bron: https://www.ntv.ru/novosti/2684424/

Mobilisatie & Evacuatie in Donbas-regio

Staatshoofd van de Volksrepubliek Donetsk (DNR) Denis Poesjilin heeft vrijdag 19 februari 2022 de algehele mobilisatie afgekondigd. Alle mannen van 18 jaar of ouder worden onder de wapenen geroepen. Zij worden bijeengebracht in gymnastieklokalen en andere ‘militaire commissariaten’. Het staatshoofd van de Volksrepubliek Loegansk (LNR), Leonid Pasjatsjnik, deed hetzelfde.

Beide Donbas-republieken doen dat nadat ze eerder deze week zijn begonnen met de evacuatie van de burgerbevolking. Burgers worden in OV-bussen het land uitgevoerd en over de grens in de Russische Federatie in veiligheid gebracht. Daar worden zij veelal opgevangen door Russische gastgezinnen die zich hiervoor vrijwillig hebben aangemeld.

Door de mobilisatie van de mannelijke bevolking van dienstplichtige leeftijd en de evacuatie van de rest van de bevolking, wordt Donbass in feite tot één groot garnizoen gemaakt.

De bevolking van beide volksrepublieken vraagt al geruime tijd om aansluiting bij de Russische Federatie, zoals die in maart 2014 heeft plaatsgevonden met de afscheiding van de Krim van Oekraïne en Hereniging met het Russische moederland een dag later.

Daaraan vooraf ging een volksraadpleging in de Krim, waarbij 94% stemde voor terugkeer in de Russische Federatie. Dat werd door de Verenigde Naties niet erkend. Daaraan vooraf ging echter een door de Verenigde Staten gefinancierde staatsgreep in Kiev, waarbij de wettelijk en eerlijk gekozen president Viktor Janoekovitsj werd verjaagd en een pro-westerse junta aan de macht werd gebracht. De nieuwe regering werd door de regering van de Russische Federatie en door de overwegende Russischtalige bevolking van de Donbas-regio niet erkend en zo is de huidige situatie in feite ontstaan.

De Russen hebben gelijk. Het wàs een staatsgreep en de Hereniging van de Krim is volgens regels van het internationaal recht correct verlopen.

Het probleem is niet dat de betogers op het Majdanplein in 2014 meer democratie en meer welvaart wensten, maar dat het beleid van de regering die na de staatsgreep van Majdan aan de macht kwam, een uitgesproken nationalistisch karakter aannam.

Ofschoon Oekraïne een bij uitstek multicultureel land is, waar 1 op de 3 inwoners thuis Russisch spreekt, werd het Russisch als gelijkwaardige tweede staatstaal afgeschaft en werd het recht om in contact met de overheid Russisch te spreken in de jaren daarna steeds verder ingeperkt. Het begon al op de dag dat de junta aantrad. Per direct werden de taalrechten van de etnische Russische Oekraïners ingeperkt en dat is na de verkiezing van de huidige president Volodimir Zelenski in weerwil van zijn verkiezingsbeloften niet afgeschaft, maar erger geworden.

Het is dus niet verwonderlijk dat de bevolking van Oost-Oekraïne zich bij Rusland wil aansluiten. Daar kunnen zij een bepaalde mate van orde en veiligheid ervaren die in Oekraïne ver te zoeken is. Bij de verdediging van de beide volksrepublieken tegen pogingen van het Oekraïense leger om ze te heroveren, zijn inmiddels immers meer dan 13.000 doden gevallen.

Tot nu toe heeft Rusland de aanhoudende verzoeken van de Donbas-republieken voor aansluiting bij Rusland genegeerd.

Maar dat zou kunnen veranderen. Moskou is er – terecht – van overtuigd dat de Oekraïense regering door de VS wordt opgehitst om een militaire escalatie met Rusland teweeg te brengen. Rusland heeft geen diplomatieke middelen om een dergelijk conflict te voorkomen. Het heeft aangegeven dat het niet zal toestaan dat beide volksrepublieken weer bij Oekraïne worden ingelijfd. En als Kiev besluit tot een grootschalig offensief tegen de Donbas-republieken, zijn die tegen een dergelijke overmacht kansloos en zal Rusland troepen moeten sturen om ze te beschermen.

Rusland heeft geen middelen om te voorkomen zich dat Kiev overgaat tot een grootschalige aanval op de Donbas-republieken. Dat is dus een permanent risico op een Derde Wereldoorlog dat Rusland niet lang wil lopen. Het heeft immers in de Tweede Wereldoorlog – waarin het 80% van het Duitse leger heeft verslagen – 27 miljoen burgers verloren.

De VS hebben in datzelfde conflict 400.000 man verloren. Voor de VS was het een oorlog die niet op eigen bodem, maar ver van huis werd uitgevochten. Zij hebben met een relatief klein aantal slachtoffers een grote en langdurige invloed op de naoorlogse wereldpolitiek en wereldeconomie gekregen.

Daardoor hebben de Amerikanen paradoxaal genoeg een veel positievere kijk op een nieuwe oorlog. Bovendien beschikken zij – in de woorden van president `Eisenhower – over een machtig ‘militair-industrieel-congressioneel complex’ aan bedrijven, denktanks en politici dat veel geld verdient aan defensie-opdrachten, terwijl de nadelen van een eventuele oorlog met name in het buitenland voelbaar zullen zijn. Die defensie-industrie heeft een voortdurende geopolitieke spanning nodig om de veelheid aan opdrachten – en daarmee gepaard gaande winsten – te blijven rechtvaardigen.

Peace is bad for business.

De ontwikkelingen van deze week in Donbas – evacuatie & mobilisatie – doen vermoeden dat de mogelijkheid van een vreedzame aansluiting van de Donbas-republieken bij Rusland zich nu aankondigt. Na zo’n aansluiting zouden zij deelrepublieken van de Russische Federatie worden en kan Moskou de territoriale verdediging van Donbas immers zelf ter hand nemen. Niemand in Oekraïne – behalve een handvol neo-nazi’s – zou het dan in zijn hoofd halen om een offensief tegen Donbas te overwegen. Rusland zou aanvankelijk een hoop nieuwe sancties over zich heen krijgen, maar de kans op een Derde Wereldoorlog is dan voorlopig verkeken.

In werkelijkheid is het Amerikaanse oorlogsgehits gericht tegen de ingebruikname van de gaspijpleiding Nordstream 2. Als de leveranties van goedkoop Russisch aardgas aan Duitsland op gang komen, is de kans op het teweegbrengen van een nieuw conflict tussen Duitsland en Rusland in feite verkeken. De 20 eeuw zou dan eindelijk afgelopen zijn.

Beide landen zullen dan lange tijd in vrede, vriendschap en handel met elkaar kunnen samenleven, waardoor de Amerikaanse invloed op het continent op natuurlijke wijze zal afnemen en uiteindelijk definitief zal verdwijnen, doordat er een duurzame normalisering van de verhoudingen tussen de Slavische en Germaanse landen zal intreden.

Verscheuren ‘State of the Union’ door Pelosi is dreigement

Na de zinderende rede van de president van de Verenigde Staten, Donald Trump, in het kader van de ‘State of the Union’ – de jaarlijkse toespraak van de zittende president tot het Congres (het Huis van Afgevaardigden en de Senaat) over de toestand in het land – verscheurde de fractieleider van de Democratische Partij, Nancy Pelosi, demonstratief een exemplaar van de toespraak.

Het in het wit geklede spook – dit om te suggereren dat zij zuiver en rein was, tegenover Trump die troebel en onrein is – zei na afloop dat ze dat had gedaan, omdat het een ‘smerige’ toespraak was.

Dat is de cover story.

Maar de ‘symbolische’ strekking van de geste is veel cynischer. Pelosi wil het presidentschap van Trump verscheuren en dat kan op twee manieren.

De Democraten hebben Trump al tijdens de verkiezingen gedemoniseerd, – zoals onderwijssatraap Paul Rosemöller en Politburo-look-alike Marcel van Dam dat in 2002 deden met politicus Pim Fortuyn, – maar vergeefs. Ondanks de steun van Facebook, Twitter en het overgrote merendeel van de Amerikaanse TV-zenders en landelijke kranten voor de Democratische kandidate, won ‘The Donald’ in november 2016 tegen de oneerlijke ‘verwachtingen’ van de mainstream media in, maar precies zoals wij op deze website voorspeld hadden, de presidentsverkiezingen.

Na hun electorale nederlaag probeerden de Democraten de keuze van het Amerikaanse volk voor de flamboyante miljonair op allerlei manieren ongedaan te maken. De twee bekendste scams zijn de poging om Trump af te schilderen als een Russische pion, de zogeheten ‘Russia Hoax’, en nu dan de ‘Impeachment Hoax’, het show-proces van de aftredingsprocedure tegen Trump dat zojuist is mislukt, nu de Senaat Trump heeft vrijgesproken van twee cruciale onderdelen van de aanklacht, namelijk machtsmisbruik en obstructie van het Congres.
 

Bij deze laatste poging gebruikten de Democraten de Oekraïne, dat ze onder de tweede regering Obama (2013-2017) via een directe relatie tussen vice-president Joe Biden en de toenmalige Oekraïense president, Petro Porosjenko, via dwang, chantage en corruptie tot hun protectoraat hadden gemaakt, waar familieleden van meerdere Democratische politici goedbetaalde commissariaten bij Oekraïense oliebedrijven hadden en waar de handel in Oekraïense kinderen naar pedo-bordelen in het Westen welig tierde. Biden schepte publiekelijk op dat hij de Oekraïense regering gechanteerd had met het annuleren van een Amerikaanse mega-lening, als die de officier van justitie die onderzoek deed naar de corrupte praktijken van zijn zoon Hunter Biden, niet terstond van de zaak af zou halen. De Oekraïense regering bezweek voor de chantage en ontsloeg de desbetreffende procureur.

Biden heeft dus precies dat gedaan, waar de Democraten Trump van beschuldigen, namelijk directe inmenging in de binnenlandse aangelegenheden van de Oekraïne, en wel om persoonlijk gewin, althans voor zijn zoon. Oftewel machtsmisbruik.

Nu hebben de Democraten hun protectoraat gebruikt om Trump ten val te brengen. Perfide. Maar de nieuwe Oekraïense president, Volodymir Zelenski, werkte onvoldoende mee. Hij is minder een marionet van het Westen dan zijn voorganger Porosjenko en wil zijn land weer verenigen.

Trump heeft alleen maar in een inmiddels vrijgegeven telefoongesprek aan Zelenski gevraagd, hoe dat nu zat met het ontslag van een lid van de Oekraïense rechterlijke macht na chantage door de toenmalige Amerikaanse vice-president.

Goed gedaan, Donald.

Maar de Democratische Partij is een door en door corrupte institutie, zelfs in vergelijking tot de zeker niet brandschone Republikeinse Partij. Doordat de verkiezingen van 2016 gewonnen zijn door een outsider, kunnen de Republikeinen echter niet al te opvallend proberen om Trump ten val te brengen, en daarom zijn de Democratische politici nu de belangrijkste instrumenten van de Amerikaanse deep state – het conglomeraat van belangengroepen, met name bij de overheid, in de financiële wereld en bij de grote bedrijven, dat gewend is om via lobbying en netwerken een groot deel van het beleid te maken, ongeacht de uitslag van de verkiezingen – om het beleid van de nieuwe outsider buiten werking te stellen.

Nu het de deep state niet is gelukt om via misbruik van de impeachment-procedure van Trump af te komen, zal hij voor 90% zeker de verkiezingen van november 2020 winnen en een tweede ambtstermijn van 4 jaar krijgen om zijn beleid van ‘America first’ te voltooien.

Net als bij Fortuyn is het dus niet gelukt om met een demoniseringscampagne door de mainstream media van een politieke rivaal af te komen.

Het presidentschap van de Verenigde Staten van America is een riskant ambt. Vier presidenten van deze jonge republiek zijn tijdens hun ambtsperiode vermoord (Lincoln, Garfield, McKinly, Kennedy). Zes andere overleefden een (of meerdere) moordaanslagen (Jackson, de beide Roosevelts, Truman, Ford, Reagan).

Er is nog nooit een Amerikaanse president zo gedemoniseerd als Donald Trump. Daaruit volgt dat hij een groot risico loopt op een aanslag.

Het vooruitzicht voor de Democratische Partij is nu dat, tenzij ze in de komende 9 maanden met een nieuwe hoax komen die wel het bedoelde resultaat heeft, The Donald in zijn tweede ambtstermijn schoon schip zal maken en er van de Democratische Partij, Biden en Pelosi net zo veel overblijft, als van de Partij van de Arbeid en Ad Melkert in de Nederlandse politiek.

De kans op een succesvolle hoax is erg klein, dus is de kans helaas erg groot, dat er aanstonds een aanslag gepland zal worden om Trump van het leven te beroven, want dat is de laatste manier om zijn presidentschap te ‘verscheuren’.

De geste van Pelosi was geen spontane, maar een ‘suggestieve’ handeling, namelijk een dreiging tot moord op Donald Trump.

Trump has to work on his security detail!

Situatie Hongaarse minderheid in Oekraïne is (nog) niet verbeterd

Het lijkt soms wel, alsof het gezonde verstand uit West-Europa weggevlucht is naar de landen van Centraal-Europa, met name naar Tsjechië, Polen en Hongarije.

De Hongaarse minister van Buitenlandse zaken, Péter Szijjártó, zet in een interview met RT uiteen waarom Hongarije blijft geloven in de nieuwe Oekraïense president Volodymir Zelenski, hoewel die nog weinig heeft waargemaakt van zijn beloftes om het land te herenigen.

Het kón niet slechter, dan het was onder de vorige president, Petro Porosjenko, althans vanuit het standpunt van rechten voor minderheden in het algemeen en voor de Hongaarse minderheid in het bijzonder, aldus Szijjártó.

Desalniettemin is de situatie van de 150.000 Hongaren in Zuid-Oekraïne sinds de verkiezing van Zelenski niet verbeterd, eerder verslechterd. Met name de Oekraïense geheime dienst oefent meer pressie uit op de Hongaren. Gastdocenten voor de Hongaarse universiteit krijgen geen visum meer, etc.

Szíjjártó gelooft niet dat Zelenski daar achter zit. In tegendeel, Zelenski is jong en kersvers in zijn ambt, dus hij moet er eerst voor zorgen dat hij alle aspecten van zijn werk onder controle krijgt.

Szijjártó trapt een aantal open deuren in die in de Westerse media helaas buiten beschouwing worden weggelaten.

Ten eerste steunt Hongarije altijd een sterk en democratisch Oekraïne, omdat een sterk en democratisch Oekraïne betere kansen biedt voor de Hongaarse minderheid in Oekraïne.

Ten tweede, vaart Szijjártó geroutineerd en bijna verveeld verder, is het zo dat – vanuit het perspectief van een klein land in Midden-Europa – vrede tussen West en Oost heel belangrijk is voor de kleine landen die in het midden liggen.

“We small, Central-European countries, have learned the lessons of history. And this lesson of history has taught us that whenever there is a conflict between East and West, we Central-Europeans always lose”

“And this is something that we don’t want to do again.”

“So when we argue in favour of a more rational, more common sense, more mutual respect based East-West dialogue and cooperation, it is not because we would be pro-Russian or pro-American or pro-this or pro-that, it is because we are pro-Hungarian and our national-security interest definitely dictates that there should be a better relationship between East and West”.

Het is altijd verstandig om de onafhankelijkheid van kleine landen te steunen. Of het nou Hongarije is, of Tsjechië, of Slovenië, dat maakt niet uit.

Ook vanuit Nederlands perspectief kunnen wij dat beamen. Hoewel het moderne geschiedenis onderwijs zijn best heeft gedaan om de kennis van ons verleden te wissen.

Zonder Michiel de Ruyter zouden wij zijn opgedeeld tussen Groot-Brittannië, Frankrijk en Duitsland.

Ferdinand Bol - Michiel Adriaensz. de Ruyter

Zonder Johan van Oldenbarnevelt zouden wij wellicht een Britse kolonie zijn geworden.

Zonder koningin Wilhelmina zouden wij veel meer met de Duitsers gecollaboreerd hebben, dan het geval is geweest en waarschijnlijk na de oorlog een Brits protectoraat zijn geworden.

Wilhelmina of the Netherlands - Wikipedia

Stelt u zich voor dat de De Ruyter de slag bij Texel verloren zou hebben, dan hebt u het lot van Polen! Tussen 1795 en 1918 bestond dat land niet, want het was eind 18e eeuw driemaal opgedeeld, waarna de Poolse staat in feite ophield te bestaan.

If Poland had stayed divided between Prussia and Austria ...

Neem nou Hongarije, dat in 1920 werd ‘gevierendeeld’ bij het Verdrag van Trianon. 72% van het grondgebied werd afgehakt en 64% van de inwoners werd wakker in het buitenland. Terwijl het land geen enkele schuld had aan het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, omdat het een ondergeschikte positie had in de Oostenrijks-Hongaarse Dubbelmonarchie.

1920. június 4. a Trianoni békeszerződés ratifikálásának ...

Met een minimale kennis van de Nederlandse en Midden-Europese geschiedenis, zou u moeten begrijpen, waarom het standpunt van Szijjártó – ook al komt het uit Hongarije en is het kennelijk alleen te zien bij RT – een simpele uiting van gezond verstand is.

Media Monitor 9

Het belangrijkste Russische nieuws ‘Vremja’ van Chanel One besteedde vandaag aandacht aan het diplomatieke offensief van de Russische Federatie in Afrika.

Staatshoofden en regeringsleiders van meer dan 40 Afrikaanse landen waren uitgenodigd voor een Russisch-Afrikaanse top in Sotsji, de stad aan de kust van de Zwarte Zee, waar de Olympische winterspelen van 2014 zo succesvol gehouden werden.

Map of Black Sea showing location of Sochi on the east coast

De nieuwslezer steekt van wal: “Het is zo gegaan dat het ‘Zwarte Continent’, dat dikwijls geassocieerd wordt met armoede, honger en criminaliteit – en met voortdurende onderlinge oorlogen -, met woestijnen en een veelheid aan wilde dieren [olifanten op de achtergrond], dat de natuurlijke rijkdommen [mijn op de achtergrond] die Afrika bezit, bijna onbeperkte perspectieven op samenwerking biedt. En de handel tussen de Russische Federatie en de landen van het Afrikaanse continent, kan binnen enkele jaren verdubbeld worden. Dat stelde president Vladimir Poetin op de plenaire opening van de Russisch-Afrikaanse top.”

Correspondent Aljona Jevtjakova vertelt dat er vertegenwoordigers van alle 50+ onafhankelijke Afrikaanse landen naar Sotsji gekomen zijn, waaronder staatshoofden en regeringsleiders van meer dan 40 landen.

Als voorbeeld voor de nieuwe samenwerking wordt door president Vladimir Poetin de hernieuwde samenwerking tussen Rusland en Egypte genoemd, die ‘buitengewoon belangrijk en actueel’ is en meerdere zeer grote gemeenschappelijke projecten omvat, waaronder een ‘industriële zone’ en 190 miljoen dollar aan investeringen in de infrastructuur.

De Egyptische president, Abdel Fatah as-Sisi, benadrukt dat Egypte zeer geïnteresseerd is in de ‘industriële zone’, waar Russische bedrijven zich zullen vestigen en direct na registratie aan de slag kunnen.

De Russisch-Afrikaanse top is een poging om de economische invloed van Rusland op het Afrikaanse continent, die na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie aanzienlijk is afgenomen, te herstellen.

Het handelsverkeer tussen Rusland en Afrika is de afgelopen 5 jaar volgens Poetin verdubbeld en bedraagt nu ruim 20 miljard dollar. Dat is uiteraard niet voldoende, maar de diversiteit van de export vanuit Rusland neemt toe. De export van landbouwproducten (25 miljard dollar) heeft inmiddels die van wapens (15 miljard dollar) ingehaald.

In het kielzog van de Russisch-Egyptische samenwerking, heeft Ethiopië een samenwerkingsovereenkomst met Rusland afgesloten over de bouw van kerncentrales. Rwanda wil met Russische hulp een ‘centrum voor nucleaire wetenschap en technologie’ openen en Equatoriaal Guinee wil samenwerken op het gebied van ontginning van olie- en gasvoorraden.

De voorzitter van de Kamer voor Handel en Nijverheid van de Russische Federatie, Sergej Katyrin, licht toe: “Wij bieden Afrika onze technologie en onze competenties, en dat is ook wat Afrika van ons verwacht. Uiteraard zoekt Afrika ook investeerders. En samenwerking op het gebied van onderwijs en geneeskunde.”

De Russische Federatie haakt aan bij de resultaten van de Afrika-politiek van haar rechtsvoorganger, bijvoorbeeld bij de talrijke Afrikanen die hun opleiding in de Sovjet-Unie genoten hebben, vloeiend Russisch spreken en Rusland goed gezind zijn.

Poetin ontmoet elk half uur een leider van een Afrikaans land, waaronder ook Namibië en Nigeria, dat overigens geen speciale media-aandacht krijgt. Vremja besteedt wel aandacht aan de ontmoeting van Poetin met Abi Ahmed Ali, premier van Ethiopië, die hij feliciteert met zijn nominatie voor de Nobel-prijs voor de Vrede, en met zijn inspanningen om de verhouding tussen Ethiopië en Eritrea te normaliseren.

Bij de afsluitende persverklaring blijkt dat er een reeks handelsverdragen gesloten is, waaronder met landen als Marokko, en een vrijhandelsverdrag met Egypte. Er wordt een memorandum van samenwerking getekend tussen de Euraziatische Commissie en de Commissie van de Afrikaanse Unie.

De boodschap is duidelijk. Rusland is terug op het Afrikaanse continent.