David Bowie – zoeken naar de zwarte graal

Nu de Britse popster David Bowie overgegaan is naar de andere wereld, kan zijn biografie in zijn geheel in beschouwing genomen worden.

Je kunt Bowie zien als fenomeen en als persoon.

Wij zien hem als beide. Carrièrre en persoon verkeren in een voortdurende wisselwerking, zonder dat er sprake is van innerlijke ontwikkeling. De persoon gaat steeds opnieuw op in het fenomeen. Daarbij treedt er geen kwalitatieve verbetering op, maar worden steeds nieuwe stukjes van de persoonlijkheid geofferd aan het fenomeen.

Het is diep tragisch.

De carrière van Bowie is een voorbeeld van de kunst van het uitbuiten van de eigen innerlijke leegte. Wat dat betreft past zijn carrière bij die van popsterren als Madonna en Lady Gaga.

Door de endemische innerlijke leegte zijn ze gedwongen om zichzelf voortdurend “opnieuw uit te vinden”.

In plaats van een gestage groei van de persoonlijkheid, is er sprake van een afwisseling en opeenvolging van verschillende personae, verschillende maskers voor de eigen innerlijke leegte.

Je zou er met enige goedwillendheid nog een Faustiaanse thematiek in kunnen zien, maar dat is te veel eer. Want Faust leert wel degelijk van zijn wedervalligheden. Hij leert van zijn uiteenzetting met de duivel en wordt, nadat hij een oprechte liefde heeft opgevat voor Magdalena, uiteindelijk verlost.

Je zou binnen dezelfde metafoor de muziekindustrie de rol van Mefisto kunnen toeschrijven, maar ook dat is te veel eer. Er is geen sprake van zoekende zielen die door de duivel worden verleid, maar van defecte persoonlijkheden die door de muziekindustrie worden overgenomen en opgevroten, zoals noodlijdende bedrijven worden opgekocht, leeggeplunderd en weggeworpen.

Wouw, het hoge woord is er uit. David, als je luistert, hoop ik dat dit je goed doet.

Artiesten als Bowie en Madonna zetten in feite het voorbeeld neer van een meervoudige persoonlijkheid. Dus niet van een persoonlijkheid met meerdere facetten, – want die kan door trial and error leren en een ontwikkeling meemaken – maar van een langzame en spectaculaire uiteenspatting van de “ster”.

Dat voelen de sterren soms zelf wel aan. Iemand als Madonna wil aan het einde van haar carrière ineens kinderboeken gaan schrijven, alsof ze op zoek gaat naar haar onschuld, maar dat is te laat, want die heeft ze nou juist opgeofferd om rijk en succesvol te worden.

Hetzelfde voor haar flirt met Kaballa, de instantversie van de joodse mystiek. Wijsheid kun je niet kopen.

Er zijn artiesten die eruit willen stappen, maar dat loopt niet altijd goed af. Een verrassend voorbeeld is Michael Jackson. Toen hij besefte wat de muziekindustrie met hem en zijn leven gedaan had keerde hij zich tegen Sony.

Hij noemde de president van Sony, Tommy Mottola, “de duivel”. Niet veel later kreeg hij van zijn arts een overdosis, hetgeen op internet aanleiding heeft gegeven tot allerlei samenzweringstheorieën. Als je het symbolisch wilt zien, heeft hij met die heldendaad en zelfopoffering zijn ziel gered. Dus Michael Jackson’s loopbaan valt wel binnen de Faustiaanse tragiek van de moderne Westerse mens.

Het laatste album van Bowie heet niet voor niets “Black Star”, naar de gelijknamige titelsong. Bowie sluit zijn carrière symbolisch af met een lied over de “zwarte ster”, wat vroeger in de wetenschap een “zwart gat” werd genoemd.

Schermafbeelding 2016-01-26 om 09.49.16

Something happened on the day he died
Spirit rose a metre and stepped aside
Somebody else took his place, and bravely cried
(I’m a blackstar, I’m a blackstar)

Hier beschrijft Bowie het proces van verlies van de eigen ziel en overname door een externe entiteit. Het gaat niet over zijn aanstaande dood, maar over de tragiek dat zijn individualiteit niet in zijn versplinterde en meedogenloos geëxploiteerde persoonlijkheid heeft kunnen incarneren.

Hij beschrijft een leven dat commercieel geslaagd, maar moreel mislukt is.

Laten we hopen dat de engelen de brokstukken van zijn persoonlijkheid weer aan elkaar kunnen naaien. En dat hij de volgende keer als eenvoudige kleermaker moge reïncarneren.

Groepsaanrandingen zijn verdacht

Volgens een steekproef van het Algemeen Dagblad voelt 38% van de Nederlandse vrouwen zich minder veilig na de groepsaanranding in Keulen, Hamburg en Stuttgart tijdens de viering van oud en nieuw. Jonge moslimmannen vergrepen zich aan (niet-islamitische) vrouwen. Meer dan 90 slachtoffers deden aangifte.

De Duitse politie, bang dat ze door de linkse mediamachine zou worden beschuldigd van racisme als ze de jonge moslims net zo hard aanpakken als blanke criminelen, hield zich afzijdig. Ze gebruikten een dag later wél geweld tegen de demonstranten die tegen de aanrandingen en de laksheid van de autoriteiten protesteerden.

Die dubbele maatstaf kennen we van de Nederlandse politie en politiecorpsen elders in Europa: te laks met misdaadbestrijding en te fel tegen de brave burgers. Dat komt doordat de dorpschefs benoemd worden door de politiek en de politie sinds decennia gedomineerd wordt door de oorspronkelijk linkse visie dat misdaden een consequentie zijn van externe factoren in de omgeving van de crimineel, van sociale ongelijkheid (dus het ontbreken van een communistische heilstaat) tot een moeilijke jeugd.

We kennen allemaal de perversie van het linkse denken op dit vlak: tegenspoed wordt niet aangehaald als verklaring, maar als excuus.

Dus het feit dat de Keulse politie niet ingreep, mag geen verwondering opwekken. Als ze wel hadden ingegrepen, had de linkse mediamachine gesuggereerd dat de politie racistisch was. Dat is natuurlijk niet waar, want dat kun je alleen bewijzen als ook autochtone jongeren massaal vrouwen aanranden en de politie dan minder hard tegen optreedt. Dat is echter volstrekt hypothetisch, want dat is nog nooit voorgevallen.

Het voorval stinkt nogal.

Natuurlijk kun je stellen dat de aanrandingen het gevolg zijn van de ongecontroleerde toestroom van allerlei gespuis uit landen met vrouwonvriendelijke culturen dat misbruik gemaakt heeft van de procedures die we voor vluchtelingen hebben.

Neem Zweden en de hoofdstad Stockholm, die nu de “rape capital of Europe” wordt genoemd. Sinds opeenvolgende regeringen van Zweden de facto een immigratieland gemaakt hebben, is het aantal verkrachtingen in het land met 500% gestegen. Zweden telt nu het grootste aantal verkrachtingen ter wereld na Zuid-Afrika, zes keer meer dan in de Verenigde Staten en gaat trots voorop in Europa.

Swedish rape statistics
Swedish rape statistics

Uit cijfers van de Zweedse politie uit 2015, die niet worden “gecorrigeerd” door linkse onderzoekers of politiek correcte journalisten, blijkt dat moslimmannen slechts 2% van de bevolking van Zweden uitmaken, maar 77.6% van alle verkrachtingen plegen.

Er is dus een direct statistisch verband tussen de komst en aanwezigheid van immigranten met een islamitische achtergrond en de explosie van het aantal verkrachtingen.

Deze vorm van criminaliteit heeft bovendien een racistisch karakter, omdat de slachtoffers bijna allemaal blanke, blonde Zweedse dames zijn, en de daders kennelijk hun “eigen” vrouwen veel minder als doelwit zien.

Die statistieken kunnen wel genuanceerd worden, maar ze geven wel een goed beeld van de reële verhoudingen van dit negatieve bijverschijnsel van immigratie uit landen waar vrouwen een sociaal ondergeschikte positie hebben.

Er bestaat geen racistische samenzwering binnen de Zweedse politie die als doel heeft om de de bevolking op basis van gefingeerde cijfers tegen de immigranten op te hitsen. omdat die een getinte huidskleur hebben, zoals de linkse media in Zweden op de bekende leugenachtige manier suggereren.

Een beleid voeren waarbij het goede type immigrant wordt tegengewerkt, waarbij het verkeerde type wordt aangetrokken, het is gewoon het zoveelste voorbeeld van de subversieve werking die de linkse ideologie op de Westerse maatschappijen heeft gehad.

Waar links de gehele macht verwerft, zoals in landen als Rusland (1917), Noord-Korea (1946) of Cuba (1959) is gebeurd, worden de samenlevingen geheel vernietigd. Waar links de helft van de macht verwerft, zoals in het Westen, waar de sociaal-democraten moeten concurreren met christen-democraten en liberalen, worden de samenlevingen slechts half vernietigd.

Maar vernietigd worden ze, want de linkse ideologie blijft een wolf van nihilistische drijfveren in een schapenkleed van verheven idealen.

Dat is het grondprobleem. Als immigranten op een andere wijze zouden worden gescreend, toegelaten en geassimileerd, zou de meerderheid van dit soort problemen niet ontstaan. Dat blijkt uit de historie van immigratie in de VS, waar moslimmannen niet massaal aan het verkrachten slaan, maar zich opwerken tot goede en productieve burgers.

De reden dat jonge moslimmannen in Zweden relatief zo veel blanke vrouwen verkrachten, is echter niet dat ze moslims zijn, maar juist ex-moslims. In de islam hebben vrouwen weliswaar een ondergeschikte rol, maar ze worden door dezelfde islam wel streng beschermd tegen aanranding.

De jonge moslimmannen, die ervoor gezorgd hebben dat Stockholm de rape capital van Europa is geworden, hebben echter de religieuze opvattingen van hun voorouders verloren, terwijl ze de negatieve culturele attitudes jegens vrouwen hebben behouden. Voeg daarbij negatieve attitudes tegenover “ongelovigen”, mensen van buiten de stam of de eigen gemeenschap, dan kan dat een verklaring voor de statistieken bieden.

Terug naar de merkwaardige massale aanrandingen in Keulen, Hamburg en Stuttgart. Die passen niet in het bovenstaande patroon.

Waar het in Zweden namelijk om spontane en kleinschalige incidenten gaat, betreft het hier groepsaanrandingen die georganiseerd, gecoördineerd en grootschalig zijn.

Die incidenten zijn verdacht omdat ze
1 – gecoördineerd zijn (3 steden tegelijk)
2 – door grote groepen gepleegd worden (150 man)
3 – toevallig net in Duitsland plaatsvinden, waar het grootste deel van de migrantenstroom naartoe gaat
4 – komen op een moment dat het verzet tegen massa-immigratie zich verspreidt
5 – bedoeld lijken te zijn om een maximaal effect op de publieke opinie te hebben

Kortom, als je erop uit bent om Duitsland tot een kruitvat te maken, waar je op een gegeven moment alleen nog maar een lont in hoeft te steken, kun je dat niet beter doen dan met een dergelijk incident.

Een paar juist geplaatste agents of influence kunnen zo’n provocatie zonder veel moeite organiseren. Dat behoort helaas tot het standaardrepertoire van moderne geheime diensten.

Natural mystic

There’s a natural mystic
Blowing through the air
If you listen carefully now you will hear
This could be the first trumpet
Might as well be the last
Many more will have to suffer
Many more will have to die
Don’t ask me why
Things are not the way they used to be
I won’t tell no lie
One and all got to face reality now

Though I try to find the answer
To all the questions they ask
Though I know it’s impossible
To go living through the past
Don’t tell no lie
There’s a natural mystic
Blowing through the air
Can’t keep them down
If you listen carefully now you will hear
Such a natural mystic
Blowing through the air

This could be the first trumpet
Might as well be the last
Many more will have to suffer
Many more will have to die
Don’t ask me why
There’s a natural mystic
Blowing through the air
I won’t tell no lie
If you listen carefully now, you will hear
There’s a natural mystic
Blowing through the air

Markante gebouwen – 3

Het derde object in onze serie “markante gebouwen” is een even bescheiden als merkwaardig object: een huis zonder ramen.

IMG_1227

Het lijkt wel een kerker.

IMG_1225

Het ziet er vervallen uit, maar is toch bewoond. De ironie wil, dat dit “typisch Belgische” huis volgens buurtgenoten bewoond wordt door een Nederlander.

Het staat aan de Groeneweg in Ronse, een licht oplopende weg die aan weerszijden bewoond wordt.

van - front side
De Groeneweg

Enkele tientallen meters naar beneden begint de Fiertelmeers waar de villa uit Markante Gebouwen – 1 staat, waarmee de “Kerker” volgens een oude buurtbewoner via een oude ondergronds structuur is verbonden, die nog steeds bij bijzondere gelegenheden gebruikt wordt.

België blijft een in menig opzicht fascinerend land.